Terwijl wereldleiders zich afkeren van het World Economic Forum, schetst LinkedIn-medeoprichter en technologie-investeerder Reid Hoffman de grootste uitdagingen en kansen waarmee bedrijven vandaag de dag worden geconfronteerd – van politieke tegenwind in verband met immigratie en geopolitiek tot waarom de angst voor een technologiezeepbel zijn investeringen niet beïnvloedt. Hoffman, een zelfbenoemde optimist, dringt er bij de hedendaagse bedrijfsleiders op aan zich uit te spreken en hun stem te gebruiken om de samenleving te helpen ‘naar een goede toekomst te sturen’.
Dit is een verkorte transcriptie van een interview door Snelle reactiegehost door ex Snel bedrijf hoofdredacteur Robert Safian. Van het team achter de Schaal meesters podcasts, Snelle reactie bevat openhartige gesprekken met de beste bedrijfsleiders van vandaag die met realtime uitdagingen worden geconfronteerd. Meld u aan bij Snelle reactie waar je je podcasts ook vandaan haalt, zodat je nooit meer een aflevering mist.
Een van de grootste drijfveren van het Amerikaanse technologische leiderschap is het aantrekken van talent van buiten de VS. Het immigratiebeleid is aangescherpt. De externe pijpleiding was vrijwel afgesloten. Zullen we hier dit jaar enige gevolgen van gaan zien?
Nou, ik denk dat we dat al zijn. Een groot deel van de technologische voordelen die de Verenigde Staten hebben verworven, zijn te danken aan het Indiase en Chinese talent dat is gearriveerd. Welnu, nu zal het Indiase talent daar blijven. Hij zal naar Canada gaan. Hij zal naar Europa gaan. Als iemand hier een groot bedrijf komt opzetten, creëert dat veel banen voor restaurants, accountants en allerlei soorten diensten… en koopt dan Amerikaanse producten, verblijft in Amerikaanse hotels en zo. Je schrijft dat allemaal op en zegt: “Ga ergens anders heen.” Het is net zoiets als de stomme opmerking van Bernie Sanders: “Nee datacentra Hier. Bouw ze allemaal in Canada. Demand Canada krijgt alle economische voordelen. Laten we ervoor zorgen dat wij Amerikanen dat niet doen.” En het is letterlijk: omhoog is omlaag. Het is een gekke gedachte. Het is een stomme gedachte.
En dus wil je het immigratie. Dit is hoe we de welvaart van dit land hebben opgebouwd. Over 250 jaar komt het volledig van een generatie van ons die zegt: “Dit is de manier waarop we immigratie gaan aanpakken en een concurrentievoordeel zullen zijn voor elk ander land in de wereld.” Het is zoiets als: “O, laten we ons concurrentievoordeel benutten en het saboteren.” Dit alles wil niet zeggen dat we nog niet op een punt zijn beland waarop we grensproblemen hebben, asielproblemen, en nog een aantal andere zaken die uiteraard moeten worden opgelost. Mensen zeggen: “Hé, ik voel pijn in mijn werk, in mijn gemeenschap, in mijn omgeving. Wat is er aan de hand? Help ons het op te lossen.” En wij zouden het moeten doen. Maar toch is het volledig sluiten van de grens niet het juiste idee.
Ik bedoel, je zou dat om te beginnen kunnen doen, net zoiets als zeggen: “Hé, laten we opnieuw normaliseren.” Maar dan moet je bijvoorbeeld de eerste begrijpen: “Nou, we sturen de ICE na al het landbouwwerk.” En toen dacht ik: “Oh, onze boerderij stopt met werken. Oh, doe dat niet. Nee, nee. Stuur ze naar de middenstraten van Minnesota, zodat ze mensen in elkaar kunnen slaan en neerschieten. Doe dat in plaats daarvan.” Je zegt: “Oké, dat is ook niet goed.” Het is eerlijk gezegd catastrofaal en angstaanjagend. Dus als je binnenlands terrorisme wilt zien, kijk dan hoe IJS is actief in sommige steden en in sommige omgevingen. En dus is het zoiets als: “Oké, wat zijn de dingen die gedaan moeten worden om de problemen van de Amerikanen echt op te lossen? Dit is wat we nodig hebben. En enige rationaliteit in de immigratie is absoluut essentieel.”
Hoe kunnen we de welvaart van onze samenleving, onze kinderen en onze kleinkinderen garanderen en een groep gemeenschappen erbij betrekken die momenteel veel pijn voelen? Hoe lossen we al deze problemen op?” Dit is wat we moeten doen.
Het politieke klimaat heeft leiders uit het bedrijfsleven voorzichtiger gemaakt in het geven van commentaar op sociale kwesties. Wat zeg je tegen mensen als het de moeite waard is om in te grijpen, of zelfs noodzakelijk is, of als het simpelweg niet de juiste tijd is?
Kijk, de theorie dat het maar zo was houd je mond dichtde storm zal voorbijgaan en het zal geen probleem zijn – je zou nu gedesillusioneerd moeten zijn door die theorie. Dat is niet wat er gebeurt. Veel mensen zeggen: “Oh nee, nee, dat tariefgedoe. Dit is slechts een eerste onderhandelingstactiek.” En het is: “Kijk, volatiliteit is een enorme sabotage voor bedrijven. Onze jonge mensen worden niet aangenomen.” Het is: “Nou ja, bedrijven bevinden zich in een zeer onstabiele situatie.” Ik zal zeggen: “Nou, we zullen geen nee doen aannemen totdat we erachter komen wat er aan de hand is.’ Dat is de boodschap die vanuit het Witte Huis naar het hele bedrijfsleven wordt gestuurd. En dus moet je iets zeggen en zeggen: ‘Goed, maar als ik iets zeg, gaan ze me straffen.’
En ze zeggen: “Trouwens, net als je angst voelt, zou je moeten denken: is dit het moment voor moed?” Want het mag uiteraard niet bestraffend voor je zijn om openlijk te praten over je kennis, vaardigheden en ervaring en wat er speelt. Zelf word ik regelmatig in twijfel getrokken door Witte Huis en eigenlijk alleen met het oog op politieke vervolging. Als ze zeiden: ‘Hé, in tegenstelling tot Trump, die al deze foto’s van Epstein op feestjes heeft, heb ik wat geld ingezameld voor MIT. Nou, ik ben een naaste medewerker.’ Jullie hebben alle documenten. Laat ze allemaal los. Laat het volk zelf de waarheid bepalen. Dus stop met liegen over mij en onthul alle documenten. Het is dus volgens mij heel belangrijk om je uit te spreken.
En een deel van de reden dat ik het doe, is niet alleen voor mij en mijn gevoel voor moreel recht – zoals het Eerste Amendement, de vrijheid van meningsuiting, de vrijheid van vergadering – maar het is ook om andere mensen het gevoel te geven dat je, kijk, je moet uitspreken over de dingen waarvan je denkt dat ze echt zijn. En als u bang bent, vraag dan andere mensen om met u te praten en uw energie te investeren. Zeg niet zomaar: “Oh, ik ga een rationalisatie creëren. Ik ga zeggen: ‘Hé, ik heb geen behoefte aan… ik ben niet bang. Ik ben geen lafaard. Het is het juiste. Het is het juiste voor mijn bedrijf. Het is het juiste.'” En kijk, in de eerste plaats de mens – de mensheid, de samenleving – en jij bent lid van beide. Spreek hardop, wees aanwezig bij deze dingen.
En hoe dan ook, als je machtig bent, is rijkdom één vorm van macht. Iedereen die rijk is in de samenleving zou buitengewoon dankbaar moeten zijn om er deel van uit te maken. Je hebt verantwoordelijkheden. Ze zijn evenredig met uw macht. En daarom moet je je mening uitspreken. En trouwens, de huidige regering wil dit alles niet alleen als een toespraak het zwijgen opleggen en zeggen: “Nee, nee, dat mag niet. Je moet loyaliteitsbeloften doen.” Maar ik krijg ook argumenten van links die zeggen: “Ach, jij, als rijk persoon, hebt geen moreel recht van spreken.” Ik zeg: “Ja, dat doe ik. We hebben allemaal het recht om te spreken.” Sommige mensen waarderen mijn lezing misschien vanwege de kennis over hoe bedrijven worden gecreëerd, hoe welvaart wordt gecreëerd, hoe je een levendige economie hebt.
En dat is een deel van wat hij creëert banen. Ik bedoel, ik ben iemand die een site heeft gemaakt waar vele honderden miljoenen mensen lid van worden om een baan te vinden. Moeten mensen mijn mening over sommige dingen meer waarderen dan over andere? Absoluut. Moeten bepaalde zaken u minder zwaar wegen dan andere? Absoluut. Maar zo is het, we moeten openlijk praten en uitzoeken hoe we onze problemen samen kunnen oplossen.
