Zwangere patiënten komen steeds vaker niet opdagen voor prenatale bezoeken. Degenen die vragen of ze minder kunnen krijgen.
Sommige mensen geven de juiste voeding op omdat ze bang zijn om te gaan winkelen.
Eén arts zei dat hij de afgelopen twee maanden verschillende gevallen heeft gezien van een zeldzame complicatie die vaak tot een miskraam leidt nadat hij maandenlang geen patiënten heeft gezien.
Over het hele landGezondheidswerkers zeggen dat mensen steeds vaker prenatale bezoeken overslaan, daarbij verwijzend naar zorgen over immigratie- en douanehandhavingsinvallen (ICE). Maar in Minnesota – het doelwit van wat het Amerikaanse ministerie van Binnenlandse Veiligheid de grootste immigratiehandhavingsoperatie tot nu toe heeft genoemd, en waar federale agenten twee mensen hebben vermoord – zijn de gevolgen van die angst bijzonder duidelijk.
Zes zorgverleners in de Twin Cities-regio zeiden dat het aantal no-shows is gestegen voor prenatale bezoeken, die essentieel zijn voor het opsporen, behandelen en voorkomen van complicaties zoals zwangerschapsdiabetes, pre-eclampsie en zelfs doodgeboorte. Sommige patiënten, uit angst voor confrontaties met de politie, veranderen hun geboorteplannen en kiezen voor thuisbevallingen, soms zonder de zorgverleners hiervan op de hoogte te stellen.
“We zien aanzienlijke no-show-percentages voor prenatale zorgbezoeken in onze klinieken”, zegt Dr. Chelsea Thibodeau, een huisarts uit Minneapolis die prenatale zorg verleent en baby’s bevalt in een van de ziekenhuizen. “We hebben zeker van patiënten in mijn kliniek gehoord dat ze zich niet veilig voelen als ze binnenkomen.”
Het Amerikaanse College van Verloskundigen en Gynaecologen beveelt aan dat zwangere patiënten regelmatig prenatale zorg krijgen. Meestal impliceert dit 12-14 bezoeken tijdens de zwangerschap, hoewel het aantal hoger kan zijn voor mensen met meer complicaties of een hoger risico. Voor dergelijke bezoeken zijn vaak echografieën en bloedonderzoeken nodig, waardoor ze geen goede kandidaten zijn voor zorg via telefoon of videoconferentie. Als complicaties niet tijdig worden behandeld, is de kans groter dat ze onomkeerbare schade veroorzaken.
“Veel, heel veel aandoeningen tijdens de zwangerschap – of het nu gaat om bloedarmoede, hoge bloeddruk, zwangerschapsdiabetes of groeivertraging – door ze vroegtijdig te identificeren en vroegtijdig aan te pakken, kan een diepgaand verschil maken in de ontwikkeling van de foetus en de gezondheid van zowel de zwangere als de foetus,” zei Thibodeau.
Een andere aanbieder van verloskunde, die vroeg om haar naam geheim te houden omdat ze vreest dat haar kliniek het doelwit zou kunnen worden van immigratie-invallen, zei dat patiënten sinds het begin van de federale campagne minder snel op afspraken komen opdagen of de telefoon opnemen. Degenen die voor behandeling komen, hebben hun nervositeit geuit over de terugkeer of willen het aantal bezoeken verminderen.
Velen, zei ze, hebben een tekort aan voedsel, wat vooral zorgwekkend is tijdens de zwangerschap, wanneer artsen patiënten aanraden om 300 calorieën extra per dag te consumeren. En wanneer patiënten binnenkomen, zegt hij, ziet hij dat velen een hoger risico lopen op zwangerschapsdiabetes en hypertensie, aandoeningen die effectiever kunnen worden behandeld als ze vroeg in de zwangerschap worden gediagnosticeerd.
Een verpleegster-verloskundige, die in de Twin Cities werkt en voornamelijk Latinx-patiënten behandelt, heeft sinds het begin van de federale inval drie gevallen gezien van premature breuk van de vliezen (PPROM) – een zeldzame complicatie waarbij iemands vliezen voortijdig breken. Twee van die drie resulteerden in een miskraam. Hij had dergelijke gevallen al enkele maanden vóór december niet meer gezien, zei hij. PPROM en vroeggeboorte kunnen over het algemeen veroorzaakt worden door extreme stress.
“Ik kan niet zeggen dat dit de reden is waarom het gebeurde, maar het is zeker opmerkelijk”, zei de verpleegster-vroedvrouw, die vroeg om haar naam geheim te houden omdat ze vreest dat haar kliniek het doelwit zal zijn van immigratieambtenaren. “Er is een merkbare toename geweest in wat ik heb gezien met betrekking tot PPROM in onze praktijk, zwangerschapshypertensie en zwangerschapsdiabetes.”
Zijn patiënten vertonen ook consequent symptomen van depressie, zei hij, een zorg die gedeeld wordt door andere zorgverleners in het hele gebied. Depressie tijdens of na de zwangerschap vormt niet alleen een bedreiging voor de gezondheid van een zwangere persoon, maar kan ook schadelijk zijn voor een pasgeborene, waardoor het geven van borstvoeding moeilijker wordt en de band tussen ouder en baby wordt ondermijnd.
Sommige OB/GYN-aanbieders gaan over op huisbezoeken en het verzenden van medicijnen. Maar dat kan niet op grote schaal worden gerealiseerd, zegt dr. Erin Stevens, een gynaecoloog uit Minnesota. Patiënten vragen steeds vaker om thuisbevallingen, ook degenen met risicozwangerschappen waarvoor mogelijk complexe interventies nodig zijn.
Sommige patiënten hebben een doktersbriefje nodig waarin staat dat ze zwanger zijn, zegt dr. Kendra Harris, een gynaecoloog uit St. Paul wiens no-show-percentage is toegenomen. Het idee, zei hij, is dat de goedkeuring van een arts ICE-agenten zou kunnen aanmoedigen hen zachter te behandelen.
Eerder onderzoek heeft migratie-invallen in verband gebracht met ongunstige geboorteresultaten, waaronder hogere percentages vroeggeboorten en een laag geboortegewicht. Het is nog te vroeg om met zekerheid te zeggen of federale inspanningen in Minnesota – of soortgelijke campagnes vorig jaar in steden als Los Angeles, Chicago en Washington D.C. – dezelfde gevolgen hebben.
Dat gezegd hebbende: “Ik denk dat er aanwijzingen zijn dat deze lokale invallen ook een negatief effect kunnen hebben op de gezondheid van immigranten- en co-etnische gemeenschappen”, zegt Aresha Martinez-Cardoso, een assistent-professor aan de Universiteit van Chicago die het verband heeft bestudeerd tussen immigratie-invallen in Postville, Iowa, en zwangerschapsgerelateerde gezondheid.
“Als onderzoeker heb ik er vertrouwen in dat we over een paar jaar pieken zullen kunnen zien in ongunstige zwangerschapsresultaten die we kunnen toeschrijven aan wijdverbreide sociale stressoren”, zegt dr. Lynn Yee, specialist in moeder-foetale geneeskunde aan de Northwestern University, die in Chicago werkt.
Sommige van deze bevindingen zijn mogelijk al zichtbaar. En omdat het minder waarschijnlijk is dat patiënten belangrijke bezoeken bijwonen, zeggen artsen dat ze bang zijn interventiemogelijkheden te missen.
“Dit is de reden waarom we zien dat mensen voor prenatale zorg ervoor moeten zorgen dat alles gezond en gezond is om ervoor te zorgen dat we complicaties kunnen detecteren,” zei Stevens. “Er zullen veel mensen zijn die komen opdagen als het tijd is om hun baby te krijgen met complicaties waarvan we niets weten.”
Thibodeau herinnerde zich een recente patiënte met een geschiedenis van voorspelbare bevallingen, waardoor ze een groter risico liep haar zwangerschap te verliezen. Een patiënt met deze medische geschiedenis vereist zorgvuldige monitoring, zodat artsen, als ze tekenen zien van een nieuwe vroeggeboorte – wat vóór de 23e week van de zwangerschap bijna altijd resulteert in de dood van de baby – stappen kunnen ondernemen om het risico op geboorte te verminderen.
Deze patiënt, zei Thibodeau, vroeg om een van haar controleafspraken een paar dagen uit te stellen, daarbij verwijzend naar zorgen over ICE-agenten in de buurt. Maar in de tijd tussen de oorspronkelijke controleafspraak en de verplaatste afspraak beviel ze na 20 weken, waarbij ze de zwangerschap verloor.
‘Als ze die dag was binnengekomen, zou er dan iets zijn geïdentificeerd? Dat valt niet te zeggen,’ zei Thibodeau. “Maar het is mogelijk dat als het iets dreigends was geweest, haar een interventie was aangeboden.”
