Ik heb de kloof tussen mij en Silicon Valley zelden zo gewaardeerd als tijdens het gebruik van OpenClaw.
Deze nieuwe NAAR DE Het programma, voorheen bekend bij Moltbot en daarvoor bij Clawdbot, is de afgelopen week viraal geworden vanwege zijn vermogen om je digitale leven via sms-berichten te controleren. Op dit moment is het een onbeschaamd briljant hulpmiddel, maar degenen die het hebben gebruikt, hebben het geprezen als de toekomst van digitale assistenten.
Er is alleen één probleem: OpenClaw is exorbitant duur in het gebruik. Oké, misschien niet voor de AI-boosters die er niets aan doen om $ 200 per maand te laten vallen op ChatGPT Pro of Claude Max. Maar zeker voor mij die terughoudend is om zelfs maar een AI-abonnement van $ 20 per maand te nemen. Doorgaan met het gebruik van OpenClaw zou me veel meer kosten, wat de tijd die wordt bespaard op een handvol ondergeschikte taken niet waard is.
Wat is Clawdbot/Moltbot/OpenClaw?
OpenClaw is niet zoals andere AI-tools waartoe u toegang krijgt via een webbrowser of mobiele app. In plaats daarvan stelt u het op uw computer in via opdrachtregelinstructies en verbindt u het met bestaande AI-modellen van OpenAI, Anthropic en anderen. Zolang uw machine aanstaat, is deze beschikbaar.
Veel van wat OpenClaw doet is vergelijkbaar met bestaande AI-assistenten zoals ChatGPT en Claude. Het kan vragen beantwoorden, op internet surfen en verbinding maken met een aantal services van derden, waaronder e-mail en agenda. Maar het doet ook een aantal belangrijke dingen anders:
- Het heeft toegang tot alles op uw computer.
- Je hebt er toegang toe via populaire chatdiensten zoals WhatsApp en iMessage.
- Omdat het altijd actief is, kan het u proactief berichten sturen en taken automatisch uitvoeren.
Zoals veel AI-tools is OpenClaw uiteindelijk wat je ervan maakt. En ook al ben ik geen erg creatieve AI-gebruiker, ik vond al snel een aantal manieren waarop het nuttiger zou kunnen zijn dan conventionele AI-assistenten.
Ik gaf OpenClaw bijvoorbeeld toegang tot mijn wekelijkse takenbord Obsidiaanwaardoor het mijn agenda kon samenvatten, nieuwe items aan de lijst kon toevoegen en bestaande items kon verwijderen of herschikken. Ik zou dit allemaal kunnen doen door simpelweg een WhatsApp-bericht te dicteren.
Ik heb OpenClaw ook gevraagd om de rompslomp van de facturering af te handelen. Nadat ik een bestaande factuur in mijn Obsidian-kluis had gerapporteerd, vroeg ik om er een kopie van te maken en er een nieuwe factuur van te maken op basis van een tekstblok van mijn FastCo-auteurpagina.
Vanaf dat moment begon ik te spelen met de planningsmogelijkheden van OpenClaw. Ik vroeg hem om om 9.00 uur een Techmeme-koppenoverzicht te maken dat zich concentreerde op consumentennieuws en zaken als winstrapporten en personeelswijzigingen wegliet. Vervolgens maakte ik een samenvatting van twee uur van een paar verschillende subreddits, waardoor ik mezelf ontmoedigde om ze dwangmatig te controleren tijdens werkuren.
Op dit punt voelde ik me redelijk goed over wat OpenClaw kon doen en wilde ik graag andere ideeën bedenken. Toen besefte ik hoeveel het me zou kosten om het te blijven gebruiken.
Kostenstijging
Hoewel OpenClaw gebruikmaakt van toonaangevende AI-modellen van bedrijven als OpenAI en Anthropic, sluit het niet aan bij hun consumentgerichte producten. In plaats daarvan moet u verbinding maken met de ontwikkelaars-API’s van die bedrijven, waarvan het pay-as-you-go-model kosten in rekening brengt voor elke zoekopdracht.
Een paar jaar geleden, toen ik met die API’s bezig was afspeellijsten genereren in Plexampelk verzoek kost een fractie van een cent. Het gebruik van OpenClaw is veel duurder, vooral als je kiest voor het Opus 4.5-model van Anthropic, zoals de ontwikkelaar aanbeveelt.
Het opzetten van OpenClaw alleen al kostte me ongeveer $ 4, omdat ik er niet op vertrouwde dat het toegang zou krijgen tot mijn volledige bestandssysteem, gezien de aanzienlijke beveiligingsproblemen die daarmee gepaard gingen. Het instellen van de “sandbox”-modus van OpenClaw, waarmee u kunt kiezen tot welke mappen het toegang heeft, vereiste enige probleemoplossing. Tegen de tijd dat ik de andere automatiseringen had opgezet, zat ik al ongeveer $ 10 diep.
Als het slechts eenmalige kosten waren, zou het mij niet zoveel hebben uitgemaakt. Maar elke keer dat ik OpenClaw iets vroeg, zag ik een verrassende sprong in de Claude API-kostengrafiek. Simpelweg vragen waarom een bepaald verhaal is uitgesloten van Techmeme’s ochtendoverzicht kost bijvoorbeeld $ 0,64. Het bevestigen welk taalmodel OpenClaw gebruikte kostte nog eens $ 0,37. Die fracties van een cent zijn explosief gestegen.
Uiteindelijk besloot ik OpenClaw te vragen waarom het zo duur was, wat een deel van het probleem aan het licht bracht: elke vraag putte uit ons hele gesprek als context, inclusief mijn initiële sandbox-opstelling, en dat wordt duur. (Het kan ook de verklaring zijn geweest voor de incidentele snelheidslimietfouten die ik kreeg als antwoord op enkele vragen.)
“Of je accepteert het (continuïteit heeft een prijs) of het begint periodiek opnieuw als we van context wisselen”, liet de AI van OpenClaw me weten.
Uiteindelijk heb ik het geheugen van OpenClaw gewist, wat betekende dat ik het mijn takenlijst moest leren en de taken opnieuw moest verwerken. Ik ging ook van Claude Opus 4.5 naar Claude Sonnet 4.5, wat goedkoper is, zoals sommige gebruikers hebben opgemerkt.
Zelfs met deze veranderingen stegen de kosten snel. Het beheren van mijn to-do-lijst kost me ongeveer vijf cent. De bezorging van mijn dagelijkse Techmeme-digest kost ongeveer 10 cent. Twee uur durende briefings op Reddit kosten ongeveer 20 cent. Het klinkt niet veel, maar het zet me op het goede spoor om meer dan $30 per maand uit te geven, en dat is zonder zelfs maar de moeite te nemen om OpenClaw nieuwe taken te geven of extra vragen te stellen.
Nogmaals, AI-enthousiastelingen in Silicon Valley kunnen dergelijke kosten misschien van zich afschudden, maar het is meer dan ik zou willen uitgeven aan een enkele dienst, laat staan aan een dienst die slechts een paar bescheiden gemakken biedt.
Wat ik heb geleerd
De plotselinge bekendheid van OpenClaw heeft in ieder geval een aantal dingen bewezen: interactie met AI via een bestaande berichten-app kan leuk genoeg zijn als deze nuttig genoeg is, vooral als deze proactief contact kan maken. Het geven van AI-toegang tot uw computer opent ook een aantal interessante mogelijkheden (maar ook enkele ernstige veiligheidsrisico’s).
Maar voor mij is het allerbelangrijkste hoeveel dit spul daadwerkelijk kost als het niet wordt gesubsidieerd door durfkapitaal of weggegeven door een groot technologiebedrijf in groeimodus. OpenClaw is het zeldzame AI-product dat eigenlijk duurzaam lijkt. Maar tenzij de economische aspecten van de toegang tot AI-API’s veranderen, kan massale adoptie buiten bereik glippen.
