Het gevoel van “wegkwijnen” is waarschijnlijk herkenbaar voor veel werknemers, ook al gebruiken ze niet precies de juiste taal om het te beschrijven. En uit nieuw onderzoek blijkt dat niet veel werknemers zo denken. Het is de meerderheid.
“Wat in de hoofden van mensen een beetje verwarrend wordt, is dat ze denken dat wegkwijnen bijna hetzelfde is als lijden en psychische aandoeningen”, zegt Oscar Ybarra, hoogleraar economie aan de Universiteit van Illinois Urbana-Champaign. “Maar het is meer: ik zit gewoon vast. Ik ben niet echt verloofd. Ik weet niet waar ik heen ga.”
Ybarra wilde de malaise vastleggen die werknemers vaak ervaren op de werkvloer, die niet altijd het niveau van een psychische aandoening bereiken. Toen hij in 2024 voor het eerst werknemers interviewde, ontdekte Ybarra dat de meerderheid van hen zich identificeerde als wegkwijnend op het werk, in plaats van florerend.
Uit een nieuw onderzoek dat in samenwerking met YouGov is uitgevoerd, blijkt dat werknemers er zelfs nog slechter aan toe zijn: ongeveer 61% van de 2.000 respondenten zei dat ze wegkwijnden, vergeleken met 57% het jaar daarvoor. Bijna 18% van hen zei dat ze ‘ernstig wegkwijnden’. Uit het onderzoek bleek dat er weinig variatie is langs demografische lijnen en dat de ervaring van wegkwijnen vaak gecorreleerd is met hoge burn-outcijfers.
“Ik voel me er erg in conflict over”, zegt Ybarra over de toename van het wegkwijnen. “Als onderzoeker wil je altijd enige consistentie, maar die consistentie suggereert dat er veel mensen zijn die het gewoon niet zo goed doen op hun werk.”
Naast het simpelweg documenteren van het fenomeen wegkwijnen op het werk, hoopt Ybarra organisaties en werknemers mogelijke verlichting te bieden. Het spectrum van wegkwijnen tot bloeien is een nuttig raamwerk omdat het “de manier waarop psychologen over welzijn denken, verbreedt”, aldus Ybarra.
“Vooral als je het toepast op de werkplekcontext, wat nog nooit is gedaan, levert het echt veel doelen op voor mogelijke interventies”, voegt hij eraan toe.
Er zijn enkele gemeenschappelijke elementen op werkplekken met groeiende werknemers: velen van hen melden een hoge mate van autonomie, samen met krachtige steun van collega’s en managers. Het onderzoek typeert het als een “empowered team” en ontdekte dat 68% van de werknemers op die werkplekken het goed deed; een ‘stil team’ waarin werknemers veel steun krijgen, maar minder autonomie, zorgde voor een lagere groei van het personeel, namelijk 42%.
(Ybarra wijst er echter op dat er zoiets bestaat als te veel autonomie: iemand die volledig op afstand en heel onafhankelijk werkt, kan zich zelfs geïsoleerd voelen.)
Over het geheel genomen geven de onderzoeksresultaten aan dat de werkomgeving meer invloed lijkt te hebben op de ervaring van een werknemer dan op de demografische achtergrond. Bedrijven die een sterk gevoel voor ethiek hebben en mensen verantwoordelijk houden voor hun gedrag, hebben ook een hoger percentage bloeiende werknemers.
Maar er zijn stappen die individuele werknemers kunnen nemen om beter te presteren op het werk, zelfs als hun werkplek geen structurele ondersteuning heeft.
Succesvolle werknemers vertrouwen op een verscheidenheid aan strategieën voor emotionele regulatie, die Ybarra beschrijft als de ‘drie R’s’: herkaderen, bereiken en herstellen. Herkaderen is een veelgebruikte techniek in de psychotherapie, waarbij je kunt proberen de positieve kanten van een moeilijke situatie te vinden, of jezelf eraan kunt herinneren dat het niet lang zal duren. Bij contact kan het gaan om contact met familie of vrienden of zelfs om overleg met collega’s, hoewel Ybarra benadrukt dat het zoeken naar dit soort steun niet hetzelfde is als het uiten van frustraties, wat ‘iets minder gezond’ is. Herstel hangt echt af van wat voor jou het beste werkt, of het nu gaat om lichaamsbeweging, meditatie of iets anders.
“Uit eerder onderzoek is gebleken dat hoe meer van deze strategieën je in je gereedschapskist hebt, hoe beter”, zegt Ybarra. “Het geeft je meer keuze.”
Terwijl werknemers worden geconfronteerd met een moeilijke arbeidsmarkt en een toenemende druk van hun werkgevers om deze technologie te adopteren NAAR DE– om nog maar te zwijgen van de politieke onrust onder onsElke strategie om hun vrede te beschermen zou nuttig kunnen zijn.
“De omstandigheden kunnen zo overweldigend zijn dat je misschien wel de perfecte hulpmiddelen in je hoofd hebt om anders over dingen te denken, maar het staat je gewoon te veel in de weg”, zegt Ybarra. Er zullen altijd stress en problemen zijn op het werk, maar als we over deze ondersteuning beschikken, kunnen mensen deze wellicht beter met goed resultaat gebruiken.
