Home Nieuws Groundhogs zijn niet goed in het voorspellen van het weer, maar het...

Groundhogs zijn niet goed in het voorspellen van het weer, maar het zijn waardevolle diereningenieurs

4
0
Groundhogs zijn niet goed in het voorspellen van het weer, maar het zijn waardevolle diereningenieurs

Of je het nu een bosmarmot, bosmarmot of fluitend varken noemt, of gebruik de volledige naam van het geslacht en de soort, marmot monaxDe belangrijkste dierenweervoorspeller van het land haalde de krantenkoppen als Punxsutawney Phil decennia lang.

De grootste grondeekhoorn in zijn verspreidingsgebied, marmotten zoals Phil, wordt aangetroffen in het middenwesten van de Verenigde Staten, een groot deel van Canada en het zuiden van Alaska. M.monax is de meest voorkomende marmot, terwijl de marmot van Vancouver Island (M. vancouverensis) komt slechts op één eiland in British Columbia voor.

In totaal zijn er 15 soorten in het geslacht Marmotgevonden over de hele wereld vanuit het zuiden tot Jemez-gebergte van New Mexico en de Pyreneeën van Spanjeen tot in het noorden van Siberië en Alaska, zo donker en koud dat marmotten wel negen maanden per jaar in winterslaap moeten blijven.

Winterslaap om aan moeilijke tijden te ontsnappen

Groundhogs, inclusief alle acteurs die Phil door de jaren heen hebben gespeeld, zijn de grootste ‘echte’ overwinteraars: dieren die een gevoelloosheid Dat vermindert hun biologische functies op een niveau dat dichter bij de dood staat dan bij het leven.

Omdat dit fenomeen zo interessant is, wetenschappers letten op tot alle aspecten van de anatomie en fysiologie van marmotten. Fundamentele observationele wetenschap als deze is belangrijk voor het bevorderen van ons begrip van de wereld en leidt soms tot ontdekkingen die mensenlevens verbeteren. De onderzoeken naar marmotten vormen de basis voor de uit te voeren experimenten zwaarlijvigheid, hart- en vaatziekten, mpox, spanning, hepatitisEN leverkankeren kan het werk informeren osteoporose EN orgaantransplantatie.

Het ouder worden lijkt bijna te stoppen tijdens de winterslaap, zoals de de hartslag van de marmot neemt af van bijna 200 slagen per minuut wanneer actief tot ongeveer negen tijdens de winterslaap. Op dezelfde manier kan hun actieve lichaamstemperatuur 104 graden Fahrenheit (40 graden Celsius) zijn – ongeveer hetzelfde als die van een hond of kat – maar tijdens de winterslaap dalen tot 41 graden F (5 graden Celsius). In vergelijking daarmee worden mensen onderkoeld bij een interne temperatuur van 35° C (95° F).

Het voeden van feest en hongersnood

De enige energiebron van groundhogs tijdens de winterslaap is opgeslagen vet, dat ze kunnen metaboliseren langzaam als 1 gram per dag. Maar zelfs dit is een groot bedrag als het genoeg moet zijn voor meer dan zes maanden.

Daarom moeten marmotten tijdens de zomer hun gewicht verdubbelen, zelfs op plaatsen waar het seizoen maar een paar maanden duurt. Om dit te doen, zij tweemaal zo groot als hun maag-darmkanaal in winterslaap en lever, dus selecteer zorgvuldig de meest voedzame planten, waaronder peulvruchten, bloemen, granen en kruiden. Ondanks hun zwaarlijvigheid kunnen ze ook in bomen klimmen om scheuten en fruit te eten.

Tuinman, architect en menu-item

Door het graven en verspreiden van zaden die gepaard gaan met het foerageren ontstaan ​​bloemenweiden. Sommige marmotten, zoals de Tarbagan-marmot uit Mongolië (.), het zijn hoeksteensoorten waarvan de aanwezigheid wordt geassocieerd met een grotere diversiteit aan planten en roofdieren.

De marmottenholen zijn a fundamentele architectonische component van de leefgebieden van vele andere dieren. Verlaten opgravingen van marmotten kunnen een temperatuur- en vochtigheidsgecontroleerde huisvesting bieden voor tientallen soorten, van kikkers en vossen tot slangen en uilen.

Dezelfde activiteiten kunnen marmotten tot een plaag voor mensen maken. In het grootste deel van het Midwesten werden marmottenroofdieren grotendeels geëlimineerd, terwijl landbouwvelden enorme marmottenvelden werden. Tegenwoordig zijn veel marmottenpopulaties nauw verwant gecontroleerd door invasieve coyotesevenals het herstellen van bobcat-populaties.

Omdat het een maaltijd van zeer hoge kwaliteit is, groundhogs zijn een belangrijk energiekanaal van planten tot carnivoren. Alles, van haviken tot adelaars, van wezels tot wolven, kan ze opeten. En net als de meeste inheemse vogels en zoogdieren maken marmotten ook deel uit van het menu van huiskatten. Mensen exploiteren marmotten ook al lang voor hun vlees en vacht. Als gevolg hiervan zijn ooit algemene marmottensoorten op veel plaatsen zeldzaam.

Maar marmotten broeden als de spreekwoordelijke konijnen en hebben daarom het potentieel om snel te herstellen van de afname van de populatie. Dat kunnen ze zijn opnieuw geïntroduceerd naar eerdere ontmoetingsplaatsen, profiteren het ecosysteem.

De winterslaap moet op het juiste moment eindigen

Kort na het ontwaken uit de winterslaap, metgezel van marmottenongeveer 4 1/2 week later bevallen van een half dozijn of meer kinderen. Idealiter worden pups geboren op het moment dat de eerste planten hun hoogtepunt bereiken tijdens het smelten van de sneeuw, waardoor de tijd die ze hebben om vet op te slaan voor het volgende winterslaapseizoen wordt gemaximaliseerd.

Gezien de voedselbehoeften van deze grote grondeekhoorns en het feit dat je ze kunt zien terwijl ze hun kop boven de sneeuw steken voordat er voedsel beschikbaar is, lijkt het redelijk om aan te nemen dat ze enige weervoorspellingskracht hebben. In feite vieren mensen tientallen individuen marmotten in de Verenigde Staten en Canada vanwege hun vermogen om het weer over zes weken te voorspellen.

Blijkbaar deze Amerikaanse groundhog-traditie het begon met Duitse immigranten herinnerend aan de lenteverschijning van dassen en egels in het oude land. Bruine beren hebben een soortgelijk lenteschema en staan ​​stil gevierd in Roemenië en Servië.

Mensen schrijven weervoorspellingsvaardigheden toe ook voor andere soorteninbegrepen wollige berenrupsenschapen, katten en slaapmuizen.

Volgens één traditie kunnen boomeekhoornnesten, dreys genoemd, de ernst van de komende winter voorspellen. De bladrijke bodem is goed geventileerd en privé – een goede keuze als u tijdens een warme winter minder bescherming nodig heeft. Meer geïsoleerde holle bomen zijn gezellig in de kou, maar gemeenschappelijk, en lopen daardoor het risico ongedierte te delen. Als eekhoornonderzoeker heb ik de locatie, aantal en grootte van de nesten maar heb geen waarneembare patronen met betrekking tot tijd gezien.

Weeroperatoren, geen weervoorspellers

Ondanks traditionele beweringen heb je waarschijnlijk al geraden dat Phil en zijn vrienden net zo goed zijn in het voorspellen van het komende weer als de man die elke meerkeuzevraag met “C” beantwoordt. Een onderzoek uit 2021 over dit onderwerp meldde dat de ‘voorspellingen voor het vroege voorjaar’ van marmotten (ze zijn) niet beter dan het toeval.” Dat klopt, groundhogs hebben 50% van de tijd gelijk.

Een groot probleem bij het vertrouwen op welke soort dan ook op een specifieke kalenderdag is dat de seizoenen de breedtegraad en hoogte volgen. Iedereen die de Appalachian Trail heeft bewandeld, kan je vertellen dat een trekking van zuid naar noord je tijd in het koele lenteweer maximaliseert. Op dezelfde manier zul je, als je in augustus naar de toppen van de Rocky Mountains gaat, wilde bloemen in de lente aantreffen.

Om deze reden zijn er marmotten in Alabama ze komen veel eerder uit hun holen vergeleken met die in Wisconsin. Zoals een Canadese krant in 1939 schreef: ‘Hier in Manitoba zou geen enkele groundhog bij zijn volle verstand zich vrijwillig aanmelden in de kou komen 2 februari.”

Dierlijke zintuigen zijn hulpmiddelen om te overleven

Moderne technologie kan nauwkeurig het gemiddelde weer, dat wil zeggen het klimaat, in de zeer verre toekomst voorspellen, en het precieze weer vijf dagen van tevoren. Maar de nauwkeurigheid van een voorspelling op een bepaald punt op aarde, tien dagen in de toekomst, is dat wel slechts ongeveer 50%– goed als marmot.

Veel dieren zijn echter gevoelig voor verschijnselen die mensen nodig hebben om zelfs maar op te merken.

Zwermen zangvogels, mussen en andere vogels lijken soms uit het niets op te duiken voor een storm. Deze soorten migreren vaak ’s nachts en navigeren over land en zee sterren en de magnetische velden van de aarde. Om te voorkomen dat je verdwaalt in de mist of uit koers wordt geblazen, “uit de lucht vallen in goede rustplaatsen wanneer het slechte weer zich opstapelt. Volg in deze gevallen het advies van de nachtegaal op en ga niet het water in.

Het getjilp van kikkers in de lente geeft aan dat de watertemperatuur warm genoeg is voor eieren, terwijl de luchttemperatuur van invloed is rups uitkomen EN activiteit. Boeren door de eeuwen heen zij hebben de opgenomen bloeidata van bloemen door de jaren heen als een manier om te voorspellen wanneer je moet planten en oogsten.

Noteer en volg de timing van jaarlijkse evenementen

Fenologie het is de studie van deze natuurlijke verschijnselen en hun jaarlijkse cycli, vanaf het eerste voorjaarsgeluid van de groundhog tot het laatste toeteren van de gans in de herfst. Wanneer bloeit de eerste bloem bij jou in de buurt, wanneer rommelt het eerste onweer of piept de laatste krekel?

Geen enkele individuele waarneming, zelfs die van Phil niet, heeft de kracht om het weer te voorspellen. Maar over het algemeen kunnen deze observaties ons veel vertellen wat de wereld doet en voorspellen hoe het zal veranderen. Je kunt net als Phil op zoek gaan naar je schaduw, of een lekkere peulvrucht om te eten, en dan een bijdrage leveren aan de wetenschap door je observaties toe te voegen aan de Nationaal fenologisch netwerk.

Tradities hoeven niet feitelijk waar te zijn om nuttig te zijn. Groundhog-schaduwen brengen mensen in een koude tijd van het jaar samen om naar de wolken te kijken, de knoppen aan de bomen op te merken en de eerste groene scheuten op te sporen, zoals koolstinkdier, dat de sneeuw rond verwarmt. Ga deze Groundhog Day naar buiten en geniet van de natuur terwijl je de langere dagen en de toegenomen activiteit viert van de organismen waarmee we deze planeet delen.

Steven Sullivan is de directeur van het Hefner Natuurhistorisch Museum a Universiteit van Miami.

Dit artikel is opnieuw gepubliceerd van Het gesprek onder een Creative Commons-licentie. Lees de origineel artikel.

Nieuwsbron

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in