IAls je toevallig het YouTube-account van Time Magazine tegenkomt, misschien omdat je een tijdreiziger bent naar de jaren zeventig en nog niet helemaal begrijpt hoe het heden werkt, dan maak je kennis met iets waarvan velen denken dat het het allernieuwste is op het gebied van entertainment zoals wij dat kennen.
On This Day… 1776 is een serie korte video’s over de Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog. Wat On This Day opmerkelijk maakt, is dat het gemaakt is door Darren Aronofsky’s studio Primordial Soup. Wat het interessant maakt, is dat het is gemaakt met kunstmatige intelligentie. Het derde dat het interessant maakt, is dat het verschrikkelijk is.
In de eerste aflevering, die drie en een halve minuut duurt, hijst George Washington een nieuwe vlag op Prospect Hill, in weerwil van koning George III. Het is volgens de videobeschrijving het moment waarop “rebellie vastberadenheid wordt”. En als dat handjevol slogans die op ChatGPT lijken je de stuipen op het lijf jagen, wacht dan maar tot je er daadwerkelijk naar kijkt.
Zoals je zou verwachten, is het zo lelijk als de zonde. Het is iets dat eruitziet alsof het is opgenomen voor fotorealisme, maar onderweg achteruit is gegaan of is opgeblazen. In de allereerste opname ziet het haar van koning George eruit alsof iemand een plastic das heeft gesmolten en verhard. En dat is jammer, want net als bij generatieve AI op dit moment bestaat een groot deel van de aflevering uit shots waarin we de personages van achteren zien. Dit komt tenslotte omdat het veel minder waarschijnlijk is dat de achterkant van een door AI gegenereerd hoofd mensen in schreeuwende trauma-aanvallen doet terechtkomen dan een door AI gegenereerd gezicht, en Aronofsky is een humanist.
Omdat, goede God, de gezichten. Omdat de Revolutionaire Oorlog grotendeels door oudere mannen is begonnen, is On This Day gevuld met de bijna gerimpelde gezichten van verschillende beroemde figuren. En het is echt verontrustend om te zien, niet alleen omdat ze allemaal de verontrustende dode ogen hebben van mensen die uit de Polar Express zijn geplukt, maar omdat de rimpels steeds van kleur en diepte veranderen.
Het is een effect waardoor het lijkt alsof de personages op meerdere vellen vloeipapier zijn getekend, zodat niemand ze correct kan uitlijnen. Benjamin Franklin, die tijdens aflevering twee verschijnt, is bijzonder nachtmerrieachtig. Het lijkt erop dat iemand Hugh Laurie genetisch heeft gekoppeld aan Anthony Hopkins, en vervolgens het resulterende gedrocht heeft bedekt met een dunne laag verdwaalde levervlekken. Ik overdrijf, maar het is werkelijk uiterst verontrustend om naar te kijken.
On This Day heeft al de krantenkoppen gehaald omdat het een beetje een uitvlucht is, omdat alle stemmen worden gespeeld door menselijke acteurs, die vermoedelijk hun families meer moesten voeden dan dat ze hun beroep wilden beschermen tegen vernietiging. En dat is veelbetekenend, want deze stemmen zijn veruit het meest overtuigende deel van On This Day, vooral als ze als voice-over worden gebruikt, omdat je dan niet wordt afgeleid door de manier waarop de beweging van hun mond niet helemaal overeenkomt met de geluiden die eruit komen.
Maar er zal zeker een dag komen dat ze niet langer nodig zullen zijn. Hoe vreselijk het ook is, On This Day is al veel beter dan veel andere door AI gegenereerde resultaten. Toegegeven, het geheel voelt nog steeds aan als een verwrongen kruising tussen een animatronische seksspeeltjesconventie en die oude Taiwanese tekenfilms, maar vergelijk een personage hier met Tilly Norwood en je kunt zien dat er in een angstaanjagend korte tijd echte vooruitgang is geboekt. Binnenkort zullen we perfecte AI-creaties hebben met volledig overtuigende menselijke stemmen. Daarna zal het niet lang meer duren voordat content als On This Day volledig op aanvraag wordt gemaakt (geschreven, gespeeld, geregisseerd en gemonteerd). En als dat gebeurt, kan Aronofsky zichzelf een schouderklopje geven omdat hij werkloos is geworden.
Het zal interessant zijn om te zien hoe de menselijke filmindustrie op On This Day reageert, vooral andere acteurs. We hebben bij Tilly Norwood al gezien dat deze creaties naar menselijke gezichten lijken te zijn gemodelleerd, en hier is het zelfs nog meer waar. In het bijzonder lijkt de vertolking van Thomas Paine over de gezichten van een aantal herkenbare acteurs te flitsen. De hoofdpersoon lijkt Ralph Fiennes te zijn, maar er zijn ook glimpen van Daniel Day-Lewis en Matthew Macfadyen.
Nog geen twee jaar geleden schakelde Scarlett Johansson een juridisch adviseur in nadat ze merkte dat een OpenAI-applicatie een stem had die “griezelig veel leek” op die van haar. In een klimaat als dit is het niet uitgesloten dat acteurs hetzelfde zullen gaan doen als ze hun gelijkenis met een door AI gegenereerde acteur herkennen.
Maar dat is een zorg voor een andere keer. Waar het nu om gaat is dat On This Day… 1776 inderdaad heel verschrikkelijk is om naar te kijken en dat alle betrokkenen zich zouden moeten schamen. Het is veruit het griezeligste wat Aronofsky heeft gemaakt, en ik heb de laatste acht minuten van Requiem for a Dream gezien.
