Verhaal: Leah Caldwell, een ochtendtelevisieproducent die op het punt staat een grote promotie te maken, wordt gedwongen samen te werken met haar ex, Jarrett Roy, omdat ze allebei strijden om dezelfde baan. Terwijl je samen een relatiesegment doorloopt, komen oude gevoelens langzaam weer naar boven.Recensie: Een romantische komedie die is opgebouwd rond tweede kansen en zelfverbetering belooft meestal troost, geen verrassingen. ‘Relationship Goals’ heeft vertrouwde ingrediënten en vanaf het begin een duidelijk idee van het soort verhaal dat het wil vertellen. De film presenteert zichzelf als een lichte en moderne visie op liefde, ambitie en emotionele groei. Op papier lijkt een gedreven televisieproducent die haar verleden onder ogen ziet terwijl ze vecht voor haar toekomst een opwindend uitgangspunt voor conflict en warmte, maar in de uitvoering heeft de film vaak moeite om zijn bedoelingen in evenwicht te brengen met meeslepende verhalen. Er zijn momenten die oprecht en kijkbaar aanvoelen, maar er zijn ook keuzes die de emotionele impact van de film verzachten en je een beetje gefrustreerd achterlaten.De plot draait om Leah Caldwell (Kelly Rowland), een ambitieuze ochtend-tv-producent die op het punt staat de eerste vrouw te worden die na jaren hard werken de grootste show van haar netwerk leidt. Haar plan stuit op een probleem als het netwerk haar vertelt dat ze moet concurreren met Jarrett Roy (Clifford “Method Man” Smith), een ex-vriend die opnieuw in haar leven komt en beweert dat hij veranderd is nadat hij een populaire relatiegids heeft omarmd. De omstandigheden dwingen hen om samen te werken aan een Valentijnsdagsegment dat rond dat boek is opgebouwd, waardoor ze dichter bij elkaar komen en onopgeloste gevoelens opnieuw naar boven komen. Om hen heen worstelen vrienden en collega’s met hun eigen romantische teleurstellingen, ook al blijven deze subplots grotendeels marginaal. Het verhaal volgt een voorspelbaar pad, maar er schuilt een zekere fascinatie in het kijken naar Leah die worstelt met kwetsbaarheid en de mogelijkheid dat haar zorgvuldig geplande leven misschien niet genoeg is.Aangekondigd als een romantische komedie, is de film inconsistent qua toon en tempo. Sommige sequenties tussen Leah en Jarrett voelen natuurlijk en ontspannen aan, wat een verhaal suggereert dat verder gaat dan wat het script beschrijft. Er zijn scènes waarin de humor stilletjes naar binnen glipt en het werkt omdat het ongedwongen aanvoelt en geworteld is in het personage. Maar deze momenten worden vaak onderbroken door stukken die eerder informatief dan dramatisch aanvoelen. De film leunt zwaar op de filosofie van het bronmateriaal, en deze focus gaat vaak ten koste van het momentum. In plaats van ideeën over relaties organisch te laten ontstaan door het gedrag van de personages, stopt de film met het uitleggen van zichzelf.Kelly Rowland geeft de film zijn sterkste anker. Ze speelt Leah rustig en duidelijk, waardoor haar ambitie eerder oprecht dan geforceerd of kil overkomt. Zelfs als het schrijven het emotionele bereik beperkt, zorgt Rowland voor een constante aanwezigheid die het personage gegrond en geloofwaardig houdt. Cliff Smith brengt gemak en charme in het karakter van Jarrett, en zijn optreden werkt het beste wanneer de film hem eenvoudigweg in scènes laat bestaan in plaats van zijn transformatie door middel van dialoog te demonstreren. Hij is geloofwaardig als iemand die het beter probeert te doen, ook al laat het script deze groei niet altijd overtuigend op het scherm zien. De ondersteunende cast, waaronder Robin Thede en Annie González Als Leah’s beste vriendin voegen ze energie toe aan de film en stelen ze in sommige scènes de schijnwerpers.‘Relationship Goals’ is een gemiddelde film met af en toe lichtpuntjes en enkele eerlijke momenten. Het is niet helemaal slecht, maar het voelt ook zelden volledig levend. Kijkers die op zoek zijn naar iets lichts en niet veeleisends zullen dit misschien een tijdrovende aangelegenheid vinden die je hersenen niet belast. Degenen die hopen op scherp schrijven, emotioneel gewicht of gedenkwaardige humor zullen waarschijnlijk teleurgesteld worden. De film wil iets betekenisvols zeggen over liefde en verandering, maar neemt vaak genoegen met het verwoorden van die ideeën in plaats van ze te dramatiseren. Als het voorbij is, voelt de ervaring op dat moment prettig genoeg, maar je vergeet het gemakkelijk als het eenmaal voorbij is. Het is kijkbaar en af en toe warm, maar ontsierd door ongelijkmatig schrijven.
