Move over, kunstschaatsen en ijshockey: er is een nieuwe Olympische sport leidt naar de hellingen van Italië.
Ski-alpinisme, of “skimo”, is de eerste volledig nieuwe sport de Olympische Winterspelen sinds 2002. Zoals de naam al doet vermoeden combineert skimo elementen van skiën en bergbeklimmen, waarbij deelnemers een berghelling moeten beklimmen voordat ze weer afdalen. Het is een ruigere kijk op het wintersportgenre en omvat ruwer terrein dan een langlauf- of alpineskicursus, vereist dat atleten halverwege de race van uitrusting wisselen en brengt zowel technische vaardigheden als uithoudingsvermogen in evenwicht.
In totaal zullen 36 atleten deelnemen aan de skiraces van dit jaar. Dit omvat de twee Amerikanen die Team USA vertegenwoordigen, Anna Gibson en Cameron Smith, die zich ternauwernood kwalificeerden voor het evenement weer in december. Hier is alles wat u moet weten over skimo voordat het uw volgende Olympische obsessie wordt.
Waar komt skimo vandaan?
Seconde een artikel op de officiële Team USA-website dateren sporen van skimo uit de prehistorie, toen mensen te voet de besneeuwde landschappen van Europa doorkruisten. In de moderne tijd dateert het eerste officiële record van de sport uit 1897, toen de Duitse geoloog Wilhelm Paulcke op een paar ski’s het Berner Oberland-gebergte in Zwitserland overstak.
De sport hield zijn eerste wereldkampioenschap in 2002 en genoot de grootste populariteit in de Europese winterklimaten. Volgens het artikel is Italië een “broeinest voor skimo” geworden, waarbij de populariteit van de sport de afgelopen tien jaar enorm is toegenomen: in 2010-2011 waren er 33.000 deelnemers in het land, vergeleken met ruim 94.000 vandaag. Deze uitbreiding maakt het debuut van skimo op de Cortina Games in Milaan bijzonder passend. De races vinden plaats in de gemeente Bormio.
Hoe werkt het?
Skimo kan het beste worden opgesplitst in twee componenten: de beklimming en de afdaling.
De deelnemers beginnen met de klim. Tijdens sommige delen van de klim, gemarkeerd met groene vlaggen, moeten ze op ski’s verder. Speciale rubberen membranen, ‘skins’ genoemd, zijn aan de onderkant van elke ski bevestigd om te voorkomen dat deze naar achteren glijdt. A verklarende video gepubliceerd door het Internationaal Olympisch Comité (IOC) beschrijft deze huiden als vergelijkbaar met “een plakkerig tapijt”.
Wanneer de baanvlaggen geel worden, moeten de atleten hun ski’s aan hun rugzakken bevestigen en te voet verder gaan (dit wordt “bootpacking” genoemd). Als een deelnemer deze instructies onjuist opvolgt, bijvoorbeeld als gevolg van een defect aan de versnellingsbak, worden er punten afgetrokken.
Zodra de atleten de top van de baan bereiken, geven rode vlaggen hun afdaling aan. Hier halen ze de huiden van hun ski’s, zetten hun helmen op en gaan over een langlaufloipe.
In tegenstelling tot veel andere Olympische evenementen hangt een groot deel van het succes tijdens skimo af van het vermogen van de atleten om snel van uitrusting te wisselen. “Hoe sneller we schakelen, hoe sneller we kunnen bewegen tijdens de race”, legt de IOC-video uit.
Wat zijn de evenementen?
Skimo op de Olympische Spelen omvat drie verschillende evenementen: herensprint, damessprint en gemengde estafette.
Elk sprintevenement bestaat uit één klim en afdaling, waarbij races gemiddeld minder dan drie minuten duren. De wisselslag-estafette is een langer, op uithoudingsvermogen gebaseerd evenement met twee hellingen en twee afdalingen. Teams van één man en één vrouw wisselen elkaar af langs het parcours en de eerste atleet die over de finish komt, wint goud voor zijn team.
