Inc.com-columnist Alison Groen beantwoordt vragen over werkplek- en managementkwesties – alles van Hoe om te gaan met een micromanaging-baas hoe u met iemand in uw team kunt praten op lichaamsgeur.
Een lezer vraagt:
Ik geef leiding aan een team van vier personen. Een van mijn medewerkers, Jeff, vroeg of hij ongeveer vijf uur verderop naar een conferentie mocht. Ik keurde het verzoek goed omdat de conferentie nuttig zou zijn voor zijn professionele ontwikkeling. Er waren ook nog drie andere medewerkers van onze nauw verwante teams aanwezig.
Jeff schreef zich in voor de conferentie. Een paar weken later vroeg hij me een vlucht te boeken om daar te komen. Ik was hierdoor verrast, aangezien de conferentie zich op redelijke rijafstand bevond. Ik legde uit dat de afdeling een busje zou huren en dat de deelnemers er samen naartoe zouden gaan. (Onze afdeling wil de kosten minimaliseren wanneer dit redelijk is, dus dit is normaal, tenzij dit logistiek of financieel zinvol is.)
Hij verzette zich met een aantal redenen waarom hij wilde vliegen, zoals dat het tijd zou besparen en dat hij zich niet op zijn gemak voelde bij het rijden. Ik zei dat vliegen geen tijd zou besparen, aangezien de luchthaven minstens een uur rijden is, je een buffer van tijd nodig hebt om door de beveiliging te komen, enz., en de vlucht twee uur duurt. Ik wist ook dat de andere deelnemers zich op hun gemak voelden in de rol van chauffeur.
Hij zei toen dat hij niet lang in de auto wilde blijven omdat hij soms spijsverteringsproblemen had. Ik leefde met hem mee, maar stelde voor dat hij een reden zou bedenken waarom hij misschien meer stops nodig had dan normaal en dat hij de anderen aan het begin van de rit zou waarschuwen. reis. Zoiets als: “Soms voel ik me duizelig als ik een tijdje in de auto zit, dus ik moet meer stops maken dan normaal om uit te rusten.” Dit was voor Jeff niet acceptabel en hij besloot uiteindelijk de conferentie niet bij te wonen. Het was geen probleem, maar hij was er een tijdje zout over en klaagde bij een paar andere mensen.
Is het redelijk om van werknemers te verwachten dat ze naar conferenties rijden? Zijn er andere situaties dan afstand en kosten waarin we een uitzondering op onze norm moeten maken?
Groen antwoordt:
Ik denk dat een enkele reis van vijf uur een heel lange reis is, en het verbaast me niet dat hij verwachtte te vliegen.
Sommige bedrijven, vooral bedrijven met beperktere middelen, hanteren de vijf-uurregel zakenreizen– waar als de reis minder dan vijf uur duurt, mensen rijden in plaats van vliegen. Persoonlijk lijkt het mij te lang. Ja, vliegen kan bijna net zo lang duren als je rekening houdt met de veiligheid, vertragingen, enz., maar je kunt in vliegtuigen en op luchthavens werken; het is veel moeilijker om in de auto te werken.
Maar dit verschilt ook per branche en in sommige gevallen per professioneel niveau. Ik reed vijf uur zonder een oog dicht te doen als twintigjarige die bij een non-profitorganisatie werkte. Ik zou het nu niet doen.
Maar zelfs als dit de norm is in jouw vakgebied, zou ik voor Jeff nog steeds een uitzondering maken vanwege zijn spijsverteringsproblemen. Hem vertellen dat hij een verhaal moest verzinnen over waarom hij regelmatig moest stoppen, was niet redelijk. Badkamerproblemen zijn privé, en hem vragen een coverstory te verzinnen door zijn collega’s te storen en mogelijk te irriteren – en daardoor de reis veel langer dan vijf uur te laten duren – was niet eerlijk tegenover hem. Bovendien kunnen spijsverteringsproblemen zo urgent zijn dat er niet altijd tijd overblijft om te wachten op een afrit van de snelweg, de snelweg op te gaan, een plek met een toilet te vinden, te parkeren, enz. Het is zeer waarschijnlijk dat Jeff alleen veilig kan reizen als hij binnen een paar minuten van een toilet blijft.
Persoonlijk zou ik behoorlijk ongelukkig zijn als ik een manager vertelde dat ik een medische aandoening heb die lange autoritten onbetaalbaar maakt en dat hem in wezen ‘jammer’ werd verteld.
Ik vraag me af of ik Jeff op een bepaald niveau niet volledig geloofde en dacht dat hij overdreef om te voorkomen dat ik de ronde moest doen. Als manager moet je mensen echt geloven in hun gezondheid, tenzij je een specifieke reden hebt om dat niet te doen. Anders zou je heel erg problematische dingen kunnen doen, zoals mensen de oplossingen ontzeggen die ze daadwerkelijk nodig hebben, of ze het gevoel geven dat ze details moeten onthullen die ze privé zouden moeten houden, of ze het gevoel geven dat ze gediscrimineerd worden. Dat wil niet zeggen dat u nooit om meer informatie kunt vragen of een andere accommodatie kunt voorstellen (dat kan, en er zijn manieren om dit legaal te doen), maar in het algemeen zou uw standaard moeten zijn om te geloven en te proberen een goede werknemer met een gezondheidsprobleem tegemoet te komen.
Wilt u uw vraag versturen? Stuur het naar alison@askamanager.org.
—Door Alison Green
Dit artikel verscheen oorspronkelijk OP Snel bedrijfDe zustersite van Inc.com.
Inc. is de stem van de Amerikaanse ondernemer. We inspireren, informeren en documenteren de meest fascinerende mensen in het bedrijfsleven: de risiconemers, innovators en doorzetters die de meest dynamische kracht in de Amerikaanse economie vertegenwoordigen.
