BLINGIN’ IT IS EEN TIEN ONLINE SERIE WAARIN WE DE INNOVATORS EN VERANDERINGSMAKERS VAN DE SIERADENWERELD IN DE KENMERKEN ZULLEN BRENGEN.
NAAR Robert Wun‘S SS26 hoge modeshow – dat eind januari in Parijs plaatsvond – Anabela ChanSieraden werden een werkend onderdeel van kleding. Binnen opgesteld het Lido-cabaretmet modellen die zich tegen de geprojecteerde stormen bewogen, ontvouwde de collectie zich in drie bedrijven – Bibliotheek, Luxe en Waarde – waarin het creatieproces werd gevolgd, van onderzoek tot oplossing. De bijdrage van Chan, die zijn eigen gelijknamige merk heeft, werd duidelijk op het precieze moment dat de collectie zich begon af te vragen hoeveel luxe eigenlijk weegt.
De bibliotheek werd met mate geopend. De stap was afgemeten en bijna streng: rug recht, blik naar voren, armen dicht bij het lichaam. De zwart-witte looks leken eerder schetsmatig dan gestileerd, hun silhouetten helder en architectonisch. Sieraden waren bewust afwezig, wat het gevoel van voorbereiding en mentaal werk versterkte. Niets leidt af van de snit, proportie of beweging.
De stemming veranderde in Act II: Luxury. Terwijl de verlichting warmer werd, kwamen de juwelen van Chan binnen en veranderden onmiddellijk de manier waarop de modellen de ruimte innamen. Fluwelen lijfjes werden gecombineerd met oversized kettingen, sautoirs en borstplaten die refereerden aan koninklijke collecties van Franse hoven tot Indiase maharadja’s. Dit waren geen lichte aanrakingen. Sommige stukken zaten hoog en stijf op de romp, andere vielen zwaar op de borst, waardoor langzamere stappen en voorzichtige bochten werden gedwongen. Schouders naar achteren getrokken om het gewicht te ondersteunen; de pauzes duurden een seconde langer dan normaal.
Chan produceerde 40 unieke stukken voor de show, allemaal handgemaakt in zijn Londense werkplaats met behulp van zijn Fruit Gems – cabochons gesynthetiseerd uit natuurlijk fruit- en groenteafval – gecombineerd met in het laboratorium gekweekte robijnen, smaragden, saffieren en diamanten. (Zijn gelijknamige merk is gespecialiseerd in dit soort sieraden, waardoor het het eerste merk ter wereld is dat dit doet.) In totaal waren de stenen meer dan duizend karaat. Onder de theatrale verlichting van het Lido leken de juwelen dicht en weloverwogen in plaats van opzichtig: oppervlakken werden netjes vastgelegd, randen bleven scherp en kleur deed zijn werk.
Voor Valor leken sieraden en kleding met elkaar verbonden. Metalen torsostukken en gevlokte pantservormen weerspiegelden eerdere sieraden en transformeerden ze van tentoonstellingsobjecten naar beschermingsobjecten. Het lopen werd weer scherper – langere passen, scherpere bochten – terwijl baljurken doordrenkt met kobaltkristallen en vloeistofkolommen versterkt met harde schelpen doelbewust door de ruimte bewogen.
Chan’s achtergrond: architectuur hieronder Richard Rogersmode een Alexander McQueengoudsmid bij RCA – bleek uit de duidelijkheid van de samenwerking. Deze juwelen veranderden houding, ritme en aanwezigheid. In Wun’s handen werd luxe iets fysieks, en in Chan’s werd het iets dat je moest dragen. Hier praten we met Chan over haar sieradendebuut, wat haar inspireert en hoe het was om met Wun te werken.
