Home Nieuws Is het een goed idee om AI je Valentijnsdagberichten te laten spookschrijven?

Is het een goed idee om AI je Valentijnsdagberichten te laten spookschrijven?

6
0
Is het een goed idee om AI je Valentijnsdagberichten te laten spookschrijven?

Nu Valentijnsdag nadert, kan het vinden van de perfecte woorden om uw gevoelens voor die ene speciale persoon te uiten een lastige taak lijken, zo erg zelfs dat u in de verleiding komt om ChatGPT om hulp te vragen.

Binnen een paar seconden kan hij immers een goedgeschreven romantische boodschap versturen. Zelfs een korte limerick of een persoonlijk gedicht is geen probleem.

Maar voordat u het kopieert en plakt NAAR DE– liefdesbriefje gegenereerd, misschien wilt u overwegen hoe u zich daardoor over uzelf voelt.

We onderzoeken het snijvlak van consumentengedrag en technologie en hebben bestudeerd hoe mensen zich voelen nadat ze generatieve AI hebben gebruikt om oprechte berichten te schrijven. Dat blijkt er zijn psychologische kosten om technologie te gebruiken als uw persoonlijke ghostwriter.

De opkomst van de AI-ghostwriter

Generatieve AI heeft de manier waarop mensen communiceren getransformeerd. Van het opstellen van werk-e-mails tot het opstellen van posts op sociale mediadeze hulpmiddelen zijn dagelijkse schrijfassistenten geworden. Geen wonder dus dat sommige mensen ook voor meer persoonlijke zaken bij hen terecht kunnen.

Huwelijksgeloftenverjaardagswensen, bedankkaartjes en zelfs Valentijnsdagberichten worden steeds vaker aan algoritmen toevertrouwd.

De technologie is zeker capabel. Chatbots kunnen emotioneel resonerende reacties creëren Hij lijkt heel oprecht.

Maar er is een probleem: als je deze woorden presenteert als de jouwe, klopt er iets niet.

Wanneer gemak schuldgevoelens veroorzaakt

We voerden vijf experimenten uit met honderden deelnemers, waarbij we hen vroegen zich voor te stellen dat ze generatieve AI zouden gebruiken om verschillende emotionele berichten naar dierbaren te schrijven. In elk scenario dat we hebben getest, van waarderings-e-mails tot verjaardagskaarten en liefdesbrieven, vonden we hetzelfde patroon: mensen voelden zich schuldiger toen ze generatieve AI gebruikten om deze berichten te schrijven dan wanneer ze ze zelf schreven.

Wanneer u een door AI gegenereerd bericht kopieert en met uw naam ondertekent, krijgt u feitelijk de eer voor de woorden die u niet heeft geschreven.

Hierdoor ontstaat wat wij noemen “bron-krediet discrepantie“, wat een kloof is tussen wie de boodschap daadwerkelijk heeft gemaakt en wie deze lijkt te hebben gemaakt. Je kunt deze discrepanties in andere contexten zien, of het nu gaat om posts op sociale media van beroemdheden die zijn geschreven door PR-teams of politieke toespraken die zijn gecomponeerd door professionele speechschrijvers.

Wanneer u AI gebruikt, kunt u, ook al zegt u misschien dat u eenvoudigweg efficiënt bent, waarschijnlijk diep van binnen herkennen dat u de ontvanger misleidt over de persoonlijke inspanningen en gedachten die in de boodschap zijn verwerkt.

Het bewijs van transparantie

Om dit schuldgevoel beter te begrijpen, hebben we de door AI gegenereerde berichten vergeleken met andere scenario’s. Als mensen wenskaarten met voorgedrukte berichten kochten, voelden ze zich helemaal niet schuldig. Dit komt omdat wenskaarten niet transparant door jou worden geschreven. Wenskaarten zijn niet misleidend: iedereen begrijpt dat jij het was die de kaart hebt gekozen en dat je hem niet hebt geschreven.

We hebben ook een ander scenario getest: een vriend vragen om in het geheim het bericht voor je te schrijven. Dit heeft tot hetzelfde schuldgevoel geleid als het gebruik van generatieve AI. Of de ghostwriter een mens of een AI-tool is, doet er niet toe. Het belangrijkste is oneerlijkheid.

Er waren echter enkele beperkingen. We ontdekten dat het schuldgevoel afnam als de berichten nooit werden afgeleverd en als de ontvangers louter kennissen waren in plaats van goede vrienden.

Deze bevindingen bevestigen dat schuldgevoel voortkomt uit het schenden van de verwachtingen van eerlijkheid in relaties waarin emotionele authenticiteit het belangrijkst is.

Enigszins gerelateerd, onderzoek ontdekte dat mensen negatiever reageren als ze ontdekken dat een bedrijf kunstmatige intelligentie gebruikte in plaats van een mens om hen een bericht te schrijven.

Maar de negatieve reactie was het sterkst wanneer het publiek een persoonlijke inspanning verwachtte: een baas die zijn solidariteit betuigde na een tragedie, of een briefje dat naar alle personeelsleden werd gestuurd om het herstel van een collega van een gezondheidsprobleem te vieren. Het was veel zwakker voor puur feitelijke of instructieve aantekeningen, zoals het aankondigen van routinematige personeelswisselingen of het verstrekken van fundamentele bedrijfsupdates.

Wat betekent dit voor jouw Valentijnsdag

Dus, wat moet je doen met die dreigende Valentijnsdagboodschap? Uit ons onderzoek blijkt dat de menselijke hand achter een betekenisvolle boodschap ervoor kan zorgen dat zowel de schrijver als de ontvanger zich beter voelt.

Dat betekent niet dat je generatieve AI niet als brainstormpartner kunt gebruiken in plaats van als ghostwriter. Laat mij je helpen de writer’s block te overwinnen of ideeën aan te dragen, maar zorg ervoor dat de uiteindelijke boodschap echt de jouwe is. Bewerk, pas aan en voeg details toe die alleen jij kent. De sleutel is co-creatie, niet volledige delegatie.

Generatieve AI is een krachtig hulpmiddel, maar heeft ook een aantal ethische dilemma’s gecreëerd, of dat nu wel of niet het geval is in de klas OF in romantische relaties. Naarmate deze technologieën meer geïntegreerd raken in het dagelijks leven, zullen mensen moeten beslissen waar ze de grens trekken tussen nuttige hulp en emotionele uitbesteding.

Deze Valentijnsdag zullen je hart en geweten je dankbaar zijn dat je je boodschap echt eigen hebt gemaakt.

Giuliano Givi is universitair docent bij marketing NAAR Universiteit van West-Virginia.

Colleen P. Kirk is assistent-professor marketing bij Technologie-instituut van New York.

Daniëlle Hass is promovendus in marketing bij Universiteit van West-Virginia.

Dit artikel is opnieuw gepubliceerd van Het gesprek onder een Creative Commons-licentie. Lees de origineel artikel.

Nieuwsbron

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in