Sanjay Mishra en Neena Gupta brengen hun A-game in hun rollen, en deze doorleefde kwaliteit loont Ga 2 nog overtuigender, merkt Mayur Sanap op.
Belangrijkste punten
- Sanjay Mishra en Neena Gupta keren terug voor Ga 2.
- De film, geschreven en geregisseerd door Jaspal Singh Sandhu, voelt zelfverzekerder aan dan het eerste deel, gedreven door slim schrijven en een sterke cast.
- De charme van het verhaal ligt niet in wat er is gebeurd, aangezien dat deel eenvoudig is en bewust gemakkelijk te begrijpen is gehouden, maar in de manier waarop de gebeurtenissen zich ontvouwen.
In het eerste deel van vader is een scène waarin Shambhunath van Sanjay Mishra wordt gezien terwijl hij een vervelende muis probeert te vangen met een muizenval. Wanneer zijn pogingen mislukken, belandt hij in een dodelijke val, een beslissing die zijn vrouw Manju, gespeeld door Neena Gupta, met afschuw vervult.
Dit kleine moment dient als metafoor voor het geweld dat zich later in hun huis zal ontvouwen.
De muis vertegenwoordigt de sadistische antagonist van de film en zijn uiteindelijke moord, die het moreel complexe drama rondom het oudere echtpaar aandrijft.
Ga 2 heeft een vergelijkbare sfeer en setting en vertelt een ander moordverhaal, maar is geen direct vervolg. Mishra en Gupta keren terug als Shambhunath en Manju en spelen nieuwe personages met dezelfde namen; zelfs de muis uit de eerste film vindt hier een speelse referentie.
Wat Ga 2 groet
Ga 2 opent met een flashback. Een jonge Manju wordt veroordeeld en naar de gevangenis gestuurd omdat hij een jong stel heeft vermoord. Het drama verschuift naar Shivpuri Bedankt in Madhya Pradesh, waar een oudere Manju (Neena Gupta) het einde van haar straf van 28 jaar nadert.
Manju heeft een groot deel van haar leven binnen de krappe muren van een gevangenis doorgebracht en vraagt zich af hoe ze zich zal aanpassen aan de buitenwereld.
‘Dit is nu mijn gewoonte, ik ben nu hier.‘zegt hij.
Manju deelt haar angsten met regisseur Shambhunath (Sanjay Mishra), die een zachte houding tegenover haar heeft. Hij blijft hoopvol dat ze na haar vrijlating een beter leven zal vinden.
Een jonge gevangene, Naina (Yogita Bihani), belandt in de gevangenis op beschuldiging van het witwassen van geld, ingelijst door haar superieuren. Manju leert het verhaal van Naina kennen en ziet er delen van haar verleden in.
Op de dag van de rechtszitting trekt Naina de aandacht van een plaatselijke gangster, Keshav (Akkshay Dogra, die de rol met perfecte dreiging speelt), die wellustige ogen op haar heeft gericht. Keshav vertraagt de hoorzitting van Naina door gebruik te maken van zijn invloed en probeert haar op een avond aan te vallen.
De scène verandert plotseling en Keshav verdwijnt.
De richting van Jaspal Singh Sandhu schijnt
Het drama vanbinnen Ga 2 speelt zich bijna volledig af binnen de desolate grenzen van een gevangenis en voegt precies de juiste hoeveelheid realisme toe door de donkere, claustrofobische sfeer van het verhaal.
Vergeleken met de eerste film bevat dit verhaal meer personages, maar laat het toch ruimte buiten de hoofdrolspelers.
Shilpa Shukla als directeur Rajni brengt de morele ambiguïteit met zich mee die de drijvende kracht is achter belangrijke gebeurtenissen. Kumud Mishra Prison Superintendent Prakash Singh is een man die geobsedeerd is door het geven van het ‘juiste voorbeeld’ en Yogita Bihani (De geschiedenis van Kerala) terwijl Naina de katalysator van het verhaal wordt.
Regisseur Jaspal Singh Sandhu, die ook het verhaal schreef, plant zorgvuldig de broodkruimels die tegen het einde samenkomen. De charme van het verhaal ligt niet in wat er is gebeurd, aangezien dat deel eenvoudig is en bewust gemakkelijk te begrijpen is gehouden, maar in de manier waarop de gebeurtenissen zich ontvouwen.
Het verhaal wordt bij elkaar gehouden door onderzoeksfunctionaris Ateet Singh (Amitt K Singh, in een sterrenwending), wiens minzame houding een scherpe intelligentie logenstraft terwijl hij de waarheid over de mensen om hem heen ontdekt.
EN Ga 2 Is het de moeite waard om te kijken?
Voor een film waarin een lijk centraal staat, is de behandeling nogal zinloos en wordt onnodige sentimentaliteit vermeden. Het verhaal ontvouwt zich in een langzaam maar gestaag tempo en bereikt geleidelijk een duidelijke climax. Deze verrassende moderatie doet dat wel Ga 2 voel me zelfverzekerder dan de eerste.
Het resultaat ligt ergens tussen de vlezige toon van Haseen Dillruba en de korrel van Drishyamhet vinden van je eigen comfortabele middenweg.
Sommige elementen uit de eerste film keren terug, zoals Shambunath die klaagt over de lening die hij heeft afgesloten voor zijn lang vervlogen zoon, of Naina die dezelfde naam blijft als het personage dat belangrijke gebeurtenissen aanstuurt. Het lijken meer grapjes van de regisseur.
De film vindt ook ruimtes om humor in te strooien om de spanning subtiel te verlichten. Voordat Shambunath zijn superieur confronteert, laat hij zijn moslimcollega zeggen: “Bismillah’terwijl je het uitspreekt’Jai Shri Ram‘, waardoor een kort, ironisch moment ontstaat dat perfect aanvoelt.
Ga 2 het omvat ook een tedere band tussen de hoofdrolspelers, waardoor subtiele diepte aan hun dynamiek wordt toegevoegd zonder overboord te gaan.
Wat werkt het beste bij Ga 2 is dat de film niet probeert een showcase te zijn voor doorgewinterde acteurs als Sanjay Mishra en Neena Gupta. Regisseur Sandhu houdt de film gecontroleerd en simpel, waardoor het verhaal centraal staat. Beide acteurs geven alles in hun rol en deze doorleefde kwaliteit maakt de personages en hun situatie des te overtuigender.
‘Geen moord, ik heb verkracht.‘, zegt een personage, terwijl hij een zin uit de vorige film herhaalt die verwijst naar het mythologische idee uit de titel dat het goede het kwade verslaat.
Het is misschien niet helemaal realistisch, maar het heeft wel emotionele gevolgen.
Ga 2 Beoordeling Beoordeling Beoordeling:
