Van Jonathan Klotz
| Gepubliceerd
Er gaat niets boven televisie uit de jaren 80. Het is het enige decennium waarin Ridder Ridder het had een succes kunnen worden. In 1985 besloot Universal hun succes te repliceren met een show over een supercar en een clandestiene organisatie door een show te maken over een supergeheim overheidsprototype dat alleen bekend was onder de codenaam: Straat havik.
In plaats van een auto was er in de kortstondige serie een motorfiets te zien. Als je het probleem al ziet: gefeliciteerd, dan ben je slimmer dan een studio-exec uit de jaren tachtig.
Knight Rider, maar dan op een motor
Straat havik het gaat over een motorwachter ’s nachts, een agent overdag, en een crossmotor-racer wanneer het weer het toelaat, genaamd Jesse Mach. Die naam lijkt nep en verzonnen, maar het personage wordt gespeeld door Rex Smith, een andere naam die lijkt alsof iemand genoegen moest nemen nadat hij hoorde dat “Max Power” niet beschikbaar was. Tegenwoordig is Rex een gevestigde Broadway-artiest, maar in de jaren tachtig was het een flagrante poging van Universal om een nieuw genre te creëren. David Hasselhoff.
De motorfiets, ook wel de Street Hawk genoemd, komt over als een derde generatie kopie van Kitt zonder de humor van de stem van meneer Feeny. In plaats daarvan praat Jesse met zijn misdaadbestrijdingspartner en Street Hawk-maker, Norman Tuttle (Murphy Bruin Joe Regalbuto), die ook de controle overneemt wanneer de fiets de supersnelle modus Hyperthrust activeert. Wat kan er misgaan als je harder dan 500 kilometer per uur rijdt in het stadscentrum?
Het militaire prototype verborg ook een op de neus gemonteerde deeltjesstraal, versterkt met machinegeweren en een raketwerper na de eerste aflevering. Als je je afvraagt hoe een motorfiets dit allemaal in het frame kan passen, moet je hier stoppen. Straat havik de show is niet geobsedeerd door de fijnere details; het is een programma waar je naar kijkt en je afvraagt hoe het gemaakt is?
Een gemiste kans
In aflevering 2, de eerste die wordt uitgezonden na de pilot van de tv-film, arriveert een van Jesse’s vrienden in de stad met een missie om Street Hawk uit te schakelen en de fiets te stelen. Jesse’s vriend wordt gespeeld door een jonge George Clooney, nadat hij de hoofdrol heeft verloren aan Rex Smith. Het was de enige keer dat iemand voor Rex Smith koos George Clooney.
Tot niemands verrassing, Straat havik het was meteen een flop. Bioscoopbezoekers begonnen de flauwe voertuigavonturen van de jaren ’80 te verwerpen ten gunste van de nieuwe golf van misdaaddrama’s, aangedreven door Miami Vice. Behalve India, waar Straat havik het was een enorm succes, waardoor legale reproducties van de fiets het nieuwe speelgoed voor mannen werden.
Net als zijn tijdgenoten, bingewatchen Straat havik kan moeilijk zijn, omdat elke aflevering in essentie hetzelfde is. Iemand komt naar de stad, een andere groep achtervolgt de Street Hawk, er is een motorachtervolging, de Hyperthrust wordt geactiveerd, afspoelen en herhalen. Die formule, gecombineerd met het acteerniveau dat je zou verwachten van een actieserie uit het midden van de jaren 80, maakt dit tot een van de beste zo-slecht-het-goed-shows aller tijden.
Straat havik het is op de beste manieren gedateerd. De mode, de speciale effecten, het concept, alles. In een wereld waar elke serie, van franchises van miljoenen dollars tot de nieuwste sitcom met meerdere camera’s, binnen een paar centimeter van zijn leven wordt uitgespeeld, is het verfrissend om een serie te zien waarin de eerste versie is opgenomen.
