Van Roberto Scucci
| Gepubliceerd
Nu de huurprijzen uit de hand lopen, moet de gemiddelde mens uitzoeken hoe hij zuinig genoeg kan zijn om te overleven in deze meedogenloze economie als hij een comfortabele levenskwaliteit wil behouden. Persoonlijk werk ik fulltime als freelancer omdat ik hierdoor vanuit huis kan werken en flexibele uren kan hanteren. Door deze levensstijlkeuze kan ik thuis blijven bij mijn kinderen, waardoor ik veel geld bespaar op kinderopvang. Ook bespaar ik veel op auto-onderhoud en brandstofkosten omdat ik geen woon-werkverkeer heb. Ik herinner me dat ik in een vorig leven ongeveer $ 10.000 per jaar verloor door alleen maar heen en weer te gaan kantooromgeving dit maakte me ongelukkig, dus ik doe het niet meer, en mijn portemonnee bedankt me ervoor.
Het belangrijkste is dat ik graag thuis blijf, zodat ik echt kan genieten van wat mijn huur oplevert. Ik ga in de lege hoek van de woonkamer staan waarvan we nog niet weten wat we ermee moeten doen, simpelweg omdat we voor elke vierkante centimeter betalen en die net zo goed kunnen gebruiken. Als mijn vrouw mij vraagt wat ik doe, vertel ik haar dat ik mijn geld goed verdien en geniet van mijn huur. Hoewel dit gedrag een beetje raar lijkt, is het niets vergeleken met wat werd ontdekt in de documentaire uit 2024: Geheim winkelcentrum appartement.
Het is precies hoe het klinkt
Als je je afvraagt wat Geheim winkelcentrum appartement het gaat erom, je hoeft niet tussen de regels door te lezen. Het gaat over een kunstenaarscollectief uit Rhode Island, geleid door Michael Townsend, dat vier jaar lang in het geheim in het winkelcentrum Providence Place woonde zonder ontdekt te worden. Wat begon als een creatieve oplossing voor de ontheemding werd uiteindelijk een duurzame kunstinstallatie en een stil protest tegen gentrificatie. Gaandeweg maakt de documentaire ook een sterk pleidooi voor het gebruik van kunst als een manier om je leven terug te winnen, wat misschien wel precies het soort inspiratie is waar je nu naar op zoek bent.
Het begon allemaal in 2003, toen Michael Townsend en zijn vrienden Colin Bliss, Adrian Valdez Young, Andrew Oesch, Greta Scheing, James Mercer, Emily Ustach en Jay Zehngebot een nieuwe uitvalsbasis nodig hadden nadat de vervallen Eagle Square-buurt, die diende als een creatief centrum voor lokale kunstenaars, werd verwoest om plaats te maken voor het uitgestrekte winkelcentrum. Het winkelcentrum Providence Place werd nooit verwelkomd door de oude bewoners, grotendeels omdat het werd gezien als een ontwikkeling die de kosten zou verhogen en gezinnen met lage inkomens uit het gebied zou verdrijven.
Terwijl hij met tegenzin door het winkelcentrum dwaalde om te zien waar het allemaal om draaide, ontdekte Townsend een stukje ongebruikte ruimte waar verschillende gebouwen elkaar kruisten. Uit die ontdekking ontstond het idee om het langzaam te transformeren in een verborgen appartement. Met de hulp van zijn vrienden transformeerden ze de ruimte tot een bescheiden maar functionele woonruimte van ongeveer 70 vierkante meter. Met behulp van een Pentax Optio-camera documenteerden ze het hele proces, van het plaatsen van meubels in de ruimte tot het afnemen van elektriciteit uit een nabijgelegen winkel. Ze vervoerden zelfs tientallen betonblokken om hun eigen muur en een gesloten deur te bouwen, allemaal zonder de aandacht van de beveiliging te trekken.
Technisch gezien diefstal en inbraak, maar ook een episode van levende kunst
Townsend werd uiteindelijk opgepakt, aangeklaagd wegens overtreding en in 2007 uit het geheime appartement in het winkelcentrum gezet. Toch is het moeilijk om het initiatief achter de hele zaak niet te bewonderen. Zoals de documentaire duidelijk maakt, is Townsend het soort persoon dat overal kunst in ziet, en het transformeren van de ruimte was gewoon weer een creatieve uitdaging. Terwijl ze in het winkelcentrum woonden, bleef de groep werken aan ambitieuze projecten onder de radar, waaronder het bijdragen aan een uitgebreid 9/11-monument in New York City en het maken van grootschalige lintmuurschilderingen in kinderziekenhuizen, vaker wel dan niet onvermoeibaar en gratis.
Tussen deze drukke projecten door keerde de groep terug naar het geheime winkelcentrumappartement om over werk te praten, nieuwe ideeën te plannen en te ontspannen door videogames te spelen, tv te kijken en simpelweg een plek te hebben om te bestaan zonder huur te betalen. De stunt zelf is indrukwekkend, maar werkte ook als scherp commentaar op gentrificatie. Providence Place was een enorm complex dat vooral was ontworpen voor toeristen en niet voor de lokale bevolking. Nadat het 1,4 miljoen vierkante meter grote winkelcentrum was gebouwd, nam een bloeiende underground kunstscène het over gemeenschapTownsend was van mening dat het terugwinnen van 750 ongebruikte vierkante meter een geschikte manier was om terug te dringen.
Geheim winkelcentrum appartement het is een bevredigend horloge omdat het appartement zoveel meer vertegenwoordigt dan alleen een slimme plek om te wonen. Het vertegenwoordigt het terugwinnen van autonomie met onconventionele middelen en vertelt een werkelijk inspirerend verhaal van acht mensen die een vreemd idee volgden omdat het destijds hun roeping leek. Iedereen die in het geheime appartement in het winkelcentrum woonde, werkt nog steeds op het gebied van kunst. Ondertussen staat het winkelcentrum zelf momenteel onder curatele van de staat, wat een ironische voetnoot lijkt in een verhaal over creativiteit die de vooruitgang van bedrijven overleeft.
Als je op zoek bent naar een feelgood-documentaire die iets in je creatieve leven kan stimuleren, of als je gewoon op zoek bent naar wat zuinig interieuradvies, dan kun je streamen Geheim winkelcentrum appartement op Netflix.
