“Ik ben blij dat ik in Japan ben gearresteerd. In andere landen had ik misschien in de dodencel gezeten’
Een Britse vrouw die vijf maanden in een Japanse gevangenis heeft doorgebracht nadat haar via een wenskaart drugs was gestuurd, zegt dat de opsluiting haar leven heeft gered. Izabel Rose betaalde £ 150 voor ketamine, slechts een half uur nadat ze in Tokio was geland voor een zakenreis van een maand.
De 26-jarige verwachtte dat de drugs via de post uit Groot-Brittannië zouden arriveren, verborgen in een wenskaart en bij haar accommodatie zouden worden afgeleverd. In plaats daarvan verschenen er negen Japanse politieagenten aan zijn deur. Izabel werd ter plekke gearresteerd en bracht vijf maanden achter de tralies door in afwachting van haar proces.
Ze zegt dat de beproeving haar op haar knieën bracht, haar dwong haar verslaving onder ogen te zien en haar een nieuw doel in het leven gaf. “Ik dacht niet na over de gevolgen”, Izabel, uit Bermondsey, Londen.
‘Ik dacht dat als hij betrapt werd, ze hem misschien zouden arresteren en in het ergste geval niet zou komen opdagen. Ik betaalde voor 7 gram ketamine binnen een halfuur na de landing, nog voordat ik door de douane was gegaan, en ze plaatsten het op een verjaardagskaart.
“Maar ze postten 4,6 g. Een week later klopten negen politieagenten op de deur. Mijn hele leven flitste voor mijn ogen, mijn maag zakte ineen en ik was doodsbang. Ik was zo naïef en leefde in mijn eigen wereld dat ik dacht dat ik eruit kon komen als ik me verontschuldigde.
“Maar als je in aanraking komt met de wet, moet je met de golven meegaan. Ik was nog steeds in ontkenning en zou mezelf geen verslaafde noemen. Pas toen ik in die gevangenis in Japan zat, ging ik in een moment van wanhoop op mijn knieën en besefte ik dat ik een probleem had.”
Izabel, die in de marketing werkte, bekende in september schuld en kreeg een voorwaardelijke straf van vier jaar opgelegd. Pas een week later mocht ze weer naar huis. Maar de maanden opgesloten hebben diepe littekens achtergelaten.
Ze zei: “Het is de eenzaamste, meest isolerende plek om te wonen en het is zo uitdagend. Als ik dat had gekund, had ik op sommige momenten in de eerste paar maanden geprobeerd een einde aan mijn leven te maken.
“Ik had last van terugtrekking en stond op de rand van een psychose. Ik probeerde het te zien als een zeer intense revalidatie en verbinding te maken met mijn nuchtere zelf. Als ik in Groot-Brittannië in de gevangenis had gezeten, zou ik waarschijnlijk drugs hebben gevonden en nog meer in de problemen zijn gekomen.
‘Ik ben blij dat ik in Japan ben gearresteerd. In andere landen had ik misschien in de dodencel gezeten. De ervaring bracht me weer in contact met mijn nuchtere zelf en deed me beseffen dat dit is wat ik wil in het leven. Ik zal hier nu altijd naar streven. Hij hielp me naar de verkoeverkamer te gaan.
Isabel begon op 13-jarige leeftijd met het roken van marihuana. Toen hij naar de universiteit ging, schoot zijn drugsgebruik omhoog, waarbij ketamine, zuur en MDMA een bijna wekelijkse gewoonte werden.
Ze zei: “Ik ben opgegroeid in een omgeving waar middelengebruik genormaliseerd is. Toen ik naar de universiteit ging, ging ik naar concerten en feesten: het nam toe. Het pakte echt goed uit en ik deed het elk weekend.
“Toen trok ik in bij een paar vrienden die ketamine gebruikten om een film te kijken. Ik besefte niet hoe gevaarlijk het medicijn was.
“Als je naar een wit poeder kijkt, denk je dat het niet zo gevaarlijk is als de vloeistof die je injecteert, maar ik denk dat ketamine net zo gevaarlijk is als heroïne. Naarmate uw tolerantie toeneemt, heeft u steeds meer nodig om dezelfde effecten te ervaren.
“Ik kwam thuis van mijn werk en nam ketamine om een film te kijken. Ik deed het voordat ik alleen naar bed ging, wat escaleerde. Ik werd ’s ochtends wakker en het eerste wat ik deed was ketamine nemen.
“Ik had hem de hele tijd bij me. In het begin kon ik het heel goed verbergen. Ik kon mijn werk en mijn hobby’s combineren. Naarmate de verslaving erger werd, werd ik steeds zorgelozer.”
Isabels drugsmisbruik begon zijn tol te eisen van haar gezondheid. En toen haar de kans werd geboden om naar Japan te gaan, hoopte ze dat het haar zou helpen ontgiften. Ze zei: “Na een feestje had ik een scherpe pijn in mijn buik, alsof iemand op me trapte.
“Ik kreeg een black-out en verloor het bewustzijn, dus brachten mijn vrienden me naar de eerste hulp, maar ik was niet eerlijk tegen de medische staf omdat ik in ontkenning zat. Ik had zoveel pijn dat ik urenlang in een heet bad moest zitten. Ik kreeg een hete tik op mijn buik.
“Ik liet brandplekken achter op mijn buik, maar het enige dat hielp was een warm kompres. Vóór Japan wist ik dat ik een probleem had en ik wilde het niet meer doen. Een van mijn vrienden ging naar de afkickkliniek en veranderde zijn leven.
‘Ik wilde het. Ze was een grote inspiratiebron. Ik ontkende en zou mezelf geen verslaafde noemen. Toen ik de kans kreeg om vanwege mijn werk een maand naar Japan te gaan, besloot ik Londen te verlaten om alle verleidingen te weerstaan.
“In Londen kun je ketamine sneller laten bezorgen dan pizza. Ik dacht dat ik naar Japan zou gaan en een maand clean zou zijn, omdat ik sinds mijn dertiende niet meer nuchter was. Ik was zo naïef – ik dacht dat een vakantie mij zou genezen – maar ik begreep verslaving niet.
Nu ze nuchter is, heeft Izabel haar marketingcarrière opgegeven en wijdt ze haar leven aan het vergroten van het bewustzijn over verslaving. Hij documenteert zijn hersteltraject op TikTok onder de naam @hyakuban7. Hij zei: “In de gevangenis las ik veel over het boeddhisme en het veranderde de richting van mijn leven.
“Het doel van het leven is om aan anderen te geven. Ik wil andere mensen helpen. Ik wil geen mooie auto, ik wil een positieve verandering teweegbrengen in de levens van andere mensen. Ik wil spreken op scholen, ik schrijf een boek en ik wil het publieke bewustzijn vergroten.
“Verslaving kan iedereen overkomen en kan de oorzaak zijn van slechte keuzes die je normaal niet zou maken. Mijn gezondheid is volledig getransformeerd. Ik kan de hele nacht door zonder te plassen, mijn neus is minder verstopt en ik heb weer trek.”
