Van Roberto Scucci
| Gepubliceerd
2014 Vogelman is om een aantal redenen een van mijn favoriete Michael Keaton-films. De one-shot-esthetiek maakt slimme continuïteitstrucs mogelijk, en de zelfreferentiële meta-humor over een aangespoelde superheldenacteur die serieus probeert te worden genomen op het podium in plaats van op het grote scherm, maakt het een bevredigend horloge op elk niveau. Het vermogen van Keaton om op het goede spoor te blijven als een man die op de rand van een geestelijke gezondheidscrisis staat terwijl hij aan zijn meest ambitieuze project begint, is uitgestreken, duister hilarisch en suïcidaal mooi. Het dubbelzinnige einde maakt het ook de perfecte film om herhaaldelijk te bekijken, omdat er altijd stukjes subtekst zijn die er de eerste keer doorheen glippen, om later weer op hun plaats te vallen.
Toen ik voor het eerst de exemplaren uit 2005 tegenkwam Spel 6 van Tubi was ik gefascineerd door de synopsis omdat het een prototypeversie lijkt Vogelmanmaar met een veel gestroomlijnder en beter onderbouwd uitgangspunt. Leunend op meer conventioneel dramatisch terrein, wordt het op zichzelf een solide horloge, maar het voelt ook als een vroege versie van het soort personage dat Keaton bijna tien jaar later volledig zou realiseren.
Als je met tegenzin binnenkomt Spel 6 verwacht een tweederangs exemplaar Vogelmanje zult opgelucht zijn als je merkt dat beide films stevig op hun pad blijven. Ze delen een thematisch DNA, maar elk heeft zijn eigen toon en persoonlijkheid, waardoor ze gelijkwaardige vermeldingen zijn in de filmografie van Michael Keaton in plaats van concurrerende echo’s van hetzelfde idee.
Niet Riggan, maar eerder Rogan
Michaël Keaton speelt Nicky Rogan Spel 6een cynische maar zeer succesvolle toneelschrijver die in New York City woont. Iedereen in zijn binnenste cirkel staat erop dat zijn nieuwe werk zijn beste werk zal zijn, vooral omdat hij zich tot serieuzere en minder speelse onderwerpen wendt. De verwachting is dat deze verandering zijn nalatenschap als een van de belangrijkste toneelschrijvers van zijn generatie zal versterken. Terwijl zijn professionele leven geweldig lijkt te gaan, valt de rest van zijn wereld langzaam uiteen. Zijn huwelijk stort in onder het gewicht van wrok en uitputting met zijn aanstaande ex-vrouw Lillian (Catherine O’Hara), en zijn relatie met zijn jongvolwassen dochter Laurel (Ari Graynor) staat op zijn beste dag onder druk.
Familiedynamiek binnen Spel 6 Afgezien daarvan heeft Nicky te maken met twee extra problemen die hem in een spiraal brengen.
Eerst en vooral waarschuwt zijn beste vriend Elliot (Griffin Dunne) hem dat een potentieel harde recensie van de bekende theatercriticus Steven Schwimmer (Robert Downey Jr.) zijn carrière zou kunnen ruïneren. Elliot is een schaduw van zijn vroegere zelf en is nooit hersteld van een brutale recensie die Schwimmer ooit over hem schreef, en geeft die ene kritiek de schuld voor het permanent ontsporen van zijn reputatie. Nicky wordt steeds banger dat zijn eigen stuk een soortgelijk lot zal ondergaan, vooral omdat zijn hoofdrolspeler Peter Redmond (Harris Yulin) vecht tegen een hersenparasiet waardoor hij tijdens de repetities zijn tekst vergeet.
Hoewel Nicky zich er volledig op zou moeten richten om zijn show zonder rampen naar de openingsavond te krijgen, knaagt er nog iets anders aan hem dan de angst voor professioneel falen. Het is spel 6 van de World Series, en de Boston Red Sox zijn nog één overwinning verwijderd van het winnen van het kampioenschap. Voor iedereen die wil luisteren: Nicky geeft zijn hele kijk op het leven weer via zijn relatie met de Red Sox. Volgens alle logica zouden ze altijd moeten winnen, maar op de een of andere manier vinden ze altijd een manier om op het laatst mogelijke moment te ontsporen. Deze mentaliteit kenmerkt hem, ondanks het feit dat zijn carrière tot nu toe objectief succesvol is geweest.
In een poging vrede met zichzelf te sluiten en een pauze te nemen voordat zijn werk de eerste grote recensies krijgt, slaat Nicky zijn première over, zodat hij de wedstrijd kan bekijken en de balans op kan maken van zijn leven. Zijn scheiding staat voor de deur, zijn professionele reputatie lijkt aangetast en de toekomst waar hij zo hard voor heeft gewerkt lijkt plotseling onzeker. Herhaaldelijk aangespoord door Elliot, begint hij zelfs na te denken over de vraag of het vermoorden van Schwimmer op de een of andere manier verlichting zou bieden van de schade die een enkel wreed gerucht aan zijn nalatenschap kan toebrengen.
Een perfecte aanvulling op Birdman
Waar Vogelman legt de nadruk op de psychologische ineenstorting van Riggan nu de druk van de openingsavond toeneemt, Spel 6 hanteert een meer ingetogen en dramatische benadering van soortgelijk materiaal. Beide films worstelen met het idee van erfenis, maar Spel 6 richt zich op een man die al succes heeft gevonden en doodsbang is dat dit zonder waarschuwing zal verdwijnen. Nicky is de menselijke belichaming van de Boston Red Sox-mentaliteit. Succesvol tot het moment dat hij de bal laat vallen, waarbij de altijd aanwezige angst zijn vermogen vergiftigt om te genieten van wat hij al heeft verdiend.
Vogelman gaat over een voormalige filmster die probeert zichzelf opnieuw uit te vinden op Broadway en alles wat hij heeft in een toneelbewerking van Raymond Carvers ‘What We Talk About When We Talk About Love’ stopt terwijl zijn persoonlijke leven uiteenvalt. Spel 6aan de andere kant volgt het een man die morgen gemakkelijk met pensioen zou kunnen gaan en nog steeds herinnerd kan worden als een succes, maar die het risico loopt alles te verliezen wat echt belangrijk voor hem is buiten zijn carrière. Beide films onderzoeken onzekerheid door deze zeer specifieke omstandigheden, maar volgen radicaal verschillende stilistische paden terwijl ze zich ontvouwen. Spel 6 interpreteert zijn verhaal direct, terwijl Vogelman Het ontvouwt zich als een koortsdroom.
De ideale manier om te leven Spel 6momenteel gratis gestreamd op Tubi, voordat het opnieuw wordt bekeken Vogelman. Als je ze de een na de ander bekijkt, wordt duidelijk hoe dezelfde acteur vergelijkbare thema’s vanuit totaal verschillende invalshoeken kan verkennen. Samen vormen ze een onbedoelde dubbelfunctie die de waardering voor het werk van Keaton vergroot Spel 6 in het bijzonder lijkt het de ontbrekende schakel in zijn carrière die verwijst naar zijn latere meesterwerk.
