Naam: Wuthering Hoogten
Directeur: Smaragdgroene venkel
Schrijver: Smaragdgroene venkel
Launch: Margot Robbie, Jacob ElordHong Chau, Shazad Latif, Alison Oliver, Martin Clunes, Ewan Mitchell
Type: Romantisch, dramatisch
Releasedatum: 13 februari 2026
Onderzoek: 2,5/5
Verhaallijn
Er wordt gezegd dat het een interpretatie is van de roman van Emily Brontë uit 1847 Wuthering HoogtenDe film volgt Catherine “Cathy” Earnshaw (Margot Robbie) en Heathcliff (Jacob Elordi), een geadopteerde jongen die ze een naam geeft nadat ze tijdens hun adolescentie bij elkaar waren gebracht. De twee groeien naast elkaar op en ontwikkelen een sterke band, maar zijn slechte opleiding en haar verlangen om te ontsnappen aan het vervallen huis van haar vader botsen in een reeks gemiste kansen. Ze trouwt met een rijke buurman, Linton, en hij rent weg om terug te keren met de rijkdom. Zullen ze in staat zijn hun meningsverschillen te overwinnen, hun liefde te belijden en nog lang en gelukkig te leven? Dat is de kern van het verhaal.
Wat werkt voor Wuthering Heights
De film is een vrije inspiratiebron van Emily Brontë’s iconische roman uit 1847, The Only One. Deze gedachte is niet verloren gegaan bij de productie, die het behandelt met de grandeur die het verhaal, dat zich afspeelt op eindeloze heidevelden, verdient. Het brengt je rechtstreeks naar West Yorkshire, met edelen en simpele zielen, maar ook met bedienden en metgezellen. Ondertussen bouwt het een verbinding op met het publiek tijdens vluchtige momenten met een goede achtergrondsoundtrack, waarbij zangers als Charli XCX binnenstromen.
Wat werkt niet voor Wuthering Heights
Wanneer je een verhaal als dit benadert, kun je het respect voor de geschiedenis die het met zich meebrengt niet negeren. Emerald Fennell lijkt dit te zijn vergeten om een oppervlakkig verhaal te produceren dat kan worden afgedaan als de zoveelste ambitieuze interpretatie van een boek en niets meer. Afgezien van het opbouwen van de wereld, roept het geen gevoelens van vreugde of verdriet op, een mogelijke gebeurtenis in dezelfde tijd als het schrijven van Emily Brontë.
‘Waar onze ziel ook van gemaakt is, de zijne en de mijne zijn hetzelfde’, het gewicht van deze zin in het origineel heeft generaties liefdesverhalen gedefinieerd, en niet veel mensen zijn in staat de impact ervan te repliceren. Margot Robbie zegt het met een strak gezicht, alleen vertrouwend op de neptranen die uit haar ogen vallen, niet in staat het kleed onder je voeten vandaan te trekken, ze laat je niet sprakeloos achter met de hartverscheurende waarheid van hun scheiding, maar het wordt gewoon in het niets uitgesproken. Er is geen muziek die de invloed ervan vergroot, waardoor een groot deel van de schuld bij de regisseur ligt.
De tweede helft wordt beter met Heathcliff, gladgeschoren, vastbesloten om Cathy’s hart, lichaam en ziel te bezitten. Hoewel het al snel een brij wordt, omdat er te veel dingen tegelijk worden gezegd en er niet genoeg wordt beantwoord. Hun chemie tijdens de perstour lijkt geloofwaardiger dan op het scherm, en de trieste realiteit van de gemiste kans van de regisseur is heel duidelijk voelbaar.
Acteershows in Wuthering Heights
Cathy is een complex personage, zo gelaagd dat het vertalen van haar naar een film van 136 minuten een enorme klus zou kunnen zijn. Maar Margot Robbie ziet het onder ogen met de durf van een succesvolle ster, zich niet bewust van de wanhoop en minachting die ze met zich mee zou moeten brengen. Misschien is de actrice er tenslotte niet in geslaagd haar vertolking van Barbie achter zich te laten. Jacob Elordi, in de ongelooflijk sombere rol van Heathcliff, wekt op sommige momenten interesse op met zijn gevoelvolle ogen die op elk moment duizend dingen communiceren. Maar er kan maar zoveel worden gedaan met zijn groeiende figuur, omdat zelfs hij niet kan ontsnappen aan de vloek van de platte weergave van iconische dialogen.
Owen Cooper is de absolute hoofdrolspeler in zijn debuut op groot scherm. Met wangen die rozer zijn dan de kleur van Margots rokken, verandert ze je in haar pijngevoelens, een aanblik die zo zeldzaam is in de film dat je er meer van wilt zien. In feite brengen alle kindacteurs meer op tafel dan hun oudere tegenhangers, jammer voor fans van het verhaal.
Eindoordeel voor Wuthering Heights
Emerald Fennell neemt je mee voor het eten van een oppervlakkige cake die iedereen vermijdt, omdat hij je recht in het gezicht kijkt. De film is er en zal de komende dagen waarschijnlijk een groot publiek trekken. Of ze het ook leuk zullen vinden, moet nog worden besloten, hoewel we er zeker van zijn dat velen het glazuur er gewoon af zullen likken voordat ze het opzij gooien.
