Home Nieuws Jennette McCurdy over vrouwelijke woede en het terugwinnen van autoriteit

Jennette McCurdy over vrouwelijke woede en het terugwinnen van autoriteit

2
0
Jennette McCurdy over vrouwelijke woede en het terugwinnen van autoriteit

In 2022 bracht Jennette McCurdy haar memoires uit Ik ben blij dat mijn moeder is overledeneen brutaal eerlijk portret van haar leven als voormalig kindsterretje, haar gevecht met eetstoornissen en, zoals de titel al doet vermoeden, haar nogal gecompliceerde relatie met haar moeder.

Het boek heeft meer dan 80 weken geduurd New York Times bestsellerlijst met meer dan drie miljoen verkochte exemplaren. Het wordt momenteel aangepast tot een Apple TV+-serie met Jennifer Aniston als McCurdy’s moeder en McCurdy als co-schrijver, co-executive producer en co-showrunner.

Aansluitend op het grote succes van Ik ben blij dat mijn moeder is overleden het was McCurdy die beweerde dat schrijven, en niet acteren, zijn ware passie was. In haar memoires verklaarde McCurdy dat haar acteercarrière uitsluitend diende om haar moeder een plezier te doen en haar gezin te onderhouden, een ervaring die ze later zou omschrijven als ‘hels’ en ‘beschamend’.

Maar schrijven is McCurdy’s echte ‘noordster’ vanwege zijn creativiteit.

“Schrijven heeft altijd in mijn botten gezeten”, zegt McCurdy in de nieuwste aflevering van Snel bedrijfde podcast van Creatieve controle. “Het is altijd mijn manier geweest om de wereld te verwerken en te begrijpen.”

En er valt veel te verwerken met McCurdy’s fictiedebuut. De helft van zijn leeftijd.

De helft van zijn leeftijd volgt Waldo, een 17-jarige middelbare scholier die een relatie begint met zijn getrouwde leraar Engels, meneer Korgy. Het is een onverschrokken en vaak diepgewortelde verkenning van machtsdynamiek, verlangen en, bovenal, voor McCurdy, ‘vrouwelijke woede’.

“Dit is wat ik echt probeerde te onderzoeken op de meest grondige en krachtige manier die mogelijk was”, zegt McCurdy. “Voor mij is er geen krachtiger medium dan een 17-jarige. De gevoelens zullen nooit hoger zijn, ze zullen nooit warmer zijn, ze zullen nooit intenser zijn.”

In deze aflevering van Creatieve controleMcCurdy legt zijn schrijfproces uit (het is een inspanning van het hele lichaam, let wel), het ongemak waar hij opzettelijk tegenaan leunt De helft van zijn leeftijden wat het betekent om het volledige auteurschap en de creatieve controle over zijn carrière over te nemen.

LET OP: Er staan ​​enkele spoilers in het verschiet!

Over zijn creatieve proces

Het oorspronkelijke idee voor De helft van zijn leeftijd kwam bijna tien jaar geleden naar McCurdy. Hij wist dat hij de relatie tussen een jong meisje en haar leraar wilde onderzoeken, maar dat was alles. Pas ongeveer twee jaar geleden, toen hij iets anders probeerde te schrijven, dat De helft van zijn leeftijd het bleef koken.

(Omslagafbeelding: Random House)

“Eerlijk gezegd hield het me er ’s nachts wakker van. Ik bleef er maar aan denken”, zegt McCurdy. ‘Ik zei: ik ga geven De helft van zijn leeftijd een week; Op de derde of vierde dag zal ik er genoeg van hebben; en het zal nooit tot bloei komen.”

Dan gaat het over McCurdy die all-in gaat om zijn eerste versie in een maand te schrijven.

“Ik ben een krachtige schrijver. Ik schrijf met emotie. Bij mijn eerste versies is mijn innerlijke criticus nergens te vinden”, zegt McCurdy. “Meestal is dat wat ik weet. Als ik me echt emotioneel getriggerd voel door een idee, is dat voor mij het teken dat het tijd is om te gaan. Het spijt me zo dat ik zeg: ‘Het is tijd om te gaan.'”

Over het jezelf ongemakkelijk maken

Het enige uitgangspunt van De helft van zijn leeftijd het kan voldoende zijn om een ​​hele reeks potentiële lezers te weigeren. Het concept van een middelbare scholiere die een seksuele relatie begint met haar leraar is absoluut opmerkelijk. Daarbij komt nog de zeer diepgewortelde aard van de manier waarop McCurdy dit verhaal onderzoekt en de bijkomende emotionele schade die het onvermijdelijk met zich meebrengt.

In één scène in het bijzonder zien we dat Waldo en meneer Korgy seks hebben terwijl ze ongesteld is. Halverwege de film worden ze onderbroken en wordt Waldo gedwongen zich in een kast te verstoppen terwijl ze met bloed in haar handen ongesteld blijft.

“Ik vind het een heel gedenkwaardige scène. Ik wilde dat het heel diepgeworteld en diep ongemakkelijk zou aanvoelen”, zegt McCurdy. ‘Het was belangrijk voor Waldo om zoiets rauws en lelijks mee te maken, omdat ze een soort wake-up call nodig had, een soort fonds dat haar kon helpen de zaken weer op de rails te krijgen.’
Over het algemeen is het ongemak er De helft van zijn leeftijd het wordt gedreven door iets universelers dan menstruatiebloed in een kast bewaren. Een groot deel van de roman lijkt een bemiddeling om autonomie over het eigen lichaam te verwerven.

“Op die jonge leeftijd weet je niet wat je lichaam wil”, zegt McCurdy. “Het is gewoon een ingewikkeld proces van het volledig integreren van je lichaam en geest.”

“Als vrouw komt zoveel van onze intuïtie, zoveel van mijn intuïtie, van mijn lichaam en van mij die erbij zit”, voegt ze eraan toe. “En (dat is) ten goede of ten kwade. Soms heb ik gevoelens die ik wenste dat ik ze niet had. Maar het is altijd nuttige informatie. En dat maakt zeker deel uit van Waldo’s ervaring in het hele boek en zijn reis.”

Heb autoriteit, geen ‘controle’

Gedurende een groot deel van McCurdy’s vroege jaren maakte controle geen deel uit van zijn vocabulaire. Naast dat ze in een acteercarrière werd geduwd die ze niet wilde, vertelde McCurdy verhalen in haar memoires zoals haar moeder die haar douchte tot ze 18 was. Snel vooruit naar vandaag, McCurdy definieert zijn leven en werk op zijn eigen voorwaarden, ook al geeft hij toe het woord ‘controle’ te vermijden.

“Ik denk dat ik misschien een enigszins negatieve connotatie heb over controle. Niet helemaal, maar er is iets dat een beetje verslavend aanvoelt”, zegt McCurdy. “Ik geef de voorkeur aan het woord autoriteit.”

Dus hoe definieer je het? autoriteit in deze fase van zijn leven?

“Als ik autoriteit voel, is het wanneer ik mezelf toesta om leiding te geven met mijn lichaam. Het is wanneer ik naar mijn lichaam luister, wanneer ik de informatie neem die het mij geeft en erbij zit”, zegt McCurdy. “Het grootste deel van mijn leven negeerde ik de signalen en de emoties en alles wat mijn lichaam me vertelde. En nu denk ik: weet je wat? Mijn lichaam heeft wijsheid die ik niet heb.”

Luister naar deze volledige aflevering van Creatieve controle en nog veel meer Apple-podcasts, Spotify, RadioOpenbaar, Google PodcastsOF Nietmachine.

Nieuwsbron

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in