Geconfronteerd met een stagnerende arbeidsmarkt ontvingen Amerikaanse werknemers gisteren goed nieuws met de publicatie van het document laatste werkgelegenheidsrapport. Werkgevers creëerden in januari 130.000 banen – meer banengroei dan de economie de afgelopen maanden heeft gezien – en het werkloosheidspercentage daalde licht tot 4,3%. Maar niet alle werknemers zullen in gelijke mate profiteren van deze sterke toename van de werkgelegenheid.
A nieuwe analyse van het Economic Policy Institute legt deze week vast hoe zwarte vrouwen op unieke wijze zijn getroffen door de schommelingen van de economie en de herhaalde inkrimping van het personeelsbestand het afgelopen jaar, waaronder de richtlijn van Trump om het personeelsbestand van de federale overheid terug te brengen. Door dat besluit werden ongeveer 277.000 werknemers ontslagen. In 2025 daalde de arbeidsparticipatie onder zwarte vrouwen tot 55,7%, een daling met 1,4 procentpunt. Dat is een bijzonder steile daling in de loop van een jaar, een van de “steilste jaarlijkse dalingen” in de afgelopen 25 jaar, volgens de EPI.
ALS de werkloosheid neemt voortdurend toe van 5,8% naar 6,7% in 2025 is de totale arbeidsparticipatie van zwarte vrouwen gedaald van 60,6% naar 59,7%, wat erop wijst dat meer zwarte vrouwen de beroepsbevolking hebben verlaten of zijn gestopt met zoeken naar werk.
Deze verschuiving in de werkgelegenheid lijkt ook grotendeels zwarte vrouwen met een universitair diploma te hebben getroffen. “Ik was verrast door de omvang van de achteruitgang van het aantal hoger opgeleide zwarte vrouwen”, zegt Valerie Wilson, directeur van EPI’s programma over ras, etniciteit en economie. De arbeidsparticipatie van zwarte vrouwen met ten minste een bachelordiploma daalde in 2025 met ruim 3,5 procentpunten, aanzienlijk meer dan onder zwarte vrouwen die geen universitair diploma hebben.
Wilson biedt twee mogelijke verklaringen voor de duidelijke impact op zwarte vrouwen. “Je zou kunnen zeggen dat dit nog maar het begin is van een bredere vertraging”, zegt hij. “Veel mensen geloven dat zwarte werknemers in het algemeen – in dit geval zwarte vrouwen – een soort kanarie in de kolenmijn zijn.” Zwarte werknemers zijn vaak de eersten die de gevolgen van een dreigende recessie voelen, omdat zij de neiging hebben om in grotere aantallen laagbetaalde banen te bekleden, die gevoeliger zijn voor economische tegenspoed.
Verliezen onder hoger opgeleide werknemers wijzen echter op een andere waarschijnlijke reden voor de daling van de werkgelegenheid. “Misschien zou de meest verraderlijke verklaring zijn dat dit een duidelijke demonstratie is van een anti-equity- of anti-DEI-reactie in actie”, zegt Wilson. “Binnen de federale overheid denk ik dat het vrij expliciet is: de eerste afdelingen die ze schrapten waren DEI-afdelingen.” Vrouwen en mensen van kleur wel naar verluidt oververtegenwoordigd bij veel federale agentschappen, en bijna de helft van de zwarte federale werknemers heeft minstens een bachelordiploma.
Maar zelfs buiten de publieke sector heeft de bredere terugtrekking uit DEI-programma’s van bedrijven waarschijnlijk bijgedragen aan dit banenverlies, beide omdat zwarte vrouwen dat ook waren hebben meer kans om DEI-gerelateerde functies te bekleden en waarom dergelijke programma’s hebben bijgedragen aan het bevorderen van een grotere diversiteit aannemen in het Amerikaanse bedrijfsleven. De afgelopen twee jaar heeft de regering-Trump aanvallen op DEI– vastgelegd in een reeks uitvoeringsbesluiten – hebben veel bedrijven ertoe aangezet om af te zien van DEI en hun diversiteitsverplichtingen op te geven.
In de particuliere sector hebben zwarte vrouwen enige vooruitgang geboekt in bepaalde sectoren, namelijk het onderwijs en de gezondheidszorg. Maar ze hebben ook te maken gehad met banenverlies in een aantal andere sectoren, zoals de productie en de professionele en zakelijke dienstverlening, waar de werkgelegenheid voor vrouwen in het algemeen is afgenomen. De algemene categorie ‘overige diensten’ liet ook verliezen zien voor zwarte vrouwen, wat Wilson toeschrijft aan het grotere aandeel van die werknemers in non-profitorganisaties en religieuze organisaties.
Misschien wel het meest ongebruikelijke element van het huidige werkgelegenheidsbeeld is dat zwarte vrouwen volgens de EPI-analyse veel meer banen hebben verloren dan hun mannelijke tegenhangers. Er is inderdaad sprake van een toename van de werkgelegenheid voor zwarte mannen in de particuliere sector, vooral in de detailhandel en in de professionele en zakelijke dienstverlening. “Normaal gesproken zie je zo’n groot gat niet”, zegt Wilson.
Zelfs het banenrapport van vandaag – dat een duidelijke verbetering van de werkloosheid onder de zwarte bevolking laat zien – betekent niet noodzakelijkerwijs een belangrijk keerpunt voor deze groep werknemers, die op de huidige arbeidsmarkt in het bijzonder in het nadeel lijken te zijn.
“Ik kan niet zeggen dat dit een racistisch verhaal is (over) zwarte arbeiders in het algemeen”, zegt Wilson. “Ik kan niet zeggen dat het een vrouwenverhaal is, waar het alle vrouwen op dezelfde manier treft. Het is heel specifiek voor zwarte vrouwen.”
