Home Amusement Deze beklijvende hervertelling van een liefdesverhaal vol duisternis is het bekijken waard.

Deze beklijvende hervertelling van een liefdesverhaal vol duisternis is het bekijken waard.

4
0
Deze beklijvende hervertelling van een liefdesverhaal vol duisternis is het bekijken waard.

*De algehele beoordeling van de critici is geen gemiddelde van de bovenstaande subscores

Geschiedenis: Smaragdgroene venkel‘S Wuthering Hoogten het is zowel fascinerend als verontrustend, doordrenkt van donkere, desolate beelden en een verontrustend gevoel van wanhoop. Hoewel de bewerking afwijkt van de literaire klassieker van Emily Brontë, geeft de film de onstuimige geest van de roman weer, die nog lang na het laatste frame blijft hangen. Recensie: In een nogal ongebruikelijke castingkeuze, Margot Robbie EN Giacobbe Elordi ze speelt Catherine en Heathcliff, de gedoemde geliefden in het hart van Brontes dreigende universum. Hier is Catherine midden dertig en geen tiener, door haar vader beschreven als “ver voorbij haar vrijsterschap”. Hoewel deze verandering relevant lijkt voor moderne gevoeligheden, strookt ze niet helemaal met Catherine’s emotionele impulsiviteit of beperkte zelfbewustzijn, waardoor de verandering eerder stilistisch dan substantieel lijkt. Wat de film bereikt is de donkere sfeer die geworteld is in pijn, repressie en verijdeld verlangen dat verandert in destructieve obsessie. Dit allesverslindende anti-liefdesverhaal blijft bestaan, ondanks de eigentijdse en enigszins monogelaagde interpretatie die zich vooral richt op het verwrongen gevoel van verbondenheid tussen Catherine en Heathcliff. Elordi lijkt in eerste instantie misschien gecast vanwege zijn vurige aanwezigheid, maar zijn optreden is verrassend ingetogen en volwassen. Robbie, getooid met overdreven blos en beperkende korsetten, wordt vaak ingelijst in slepende close-ups die grenzen aan theatrale overdaad, maar toch belichaamt ze op overtuigende wijze Catherine’s rechten en innerlijke onrust. Hun chemie gaat verder dan oppervlakkige verleiding en neigt eerder naar gedeelde angst dan naar trots of dominantie, wat de film emotioneel gewicht geeft. Visueel is de film prachtig geschoten. De ruige landschappen en gotische ondertonen versterken de tragische schoonheid en verdiepen de beklemmende sfeer. Hoewel Fennells bewerking niet trouw is aan de roman, verliest hij niet de dreigende essentie die hem definieert Wuthering Hoogten. Als je je aangetrokken voelt tot duistere, intense liefdesverhalen vol sfeer en obsessie, dan is deze beklijvende hervertelling de moeite waard om te bekijken.

Nieuwsbron

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in