Batman werd een agent van Abraham Lincoln in deze must-read western

Het duurde tot begin jaren negentig voordat Batman zijn eerste avontuur in het Oude Westen beleefde. Toen het uiteindelijk uitkwam in de vorm van ‘Batman: The Blue, the Grey, and the Bat’ uit 1993, zag het Abraham Lincoln zelf Batman de opdracht geven om een ​​bedreiging voor de Unie te neutraliseren. Tijdens zijn missie ontmoette de Dark Knight legendes uit het Oude Westen, zoals Samuel Clemens en Wild Bill Hickok, en verscheen hij, op een controversiële manier, als een volwaardige scherpschutter. Het was een dwaas en vreemd uitje dat, achteraf gezien, een fascinerend moment is in de geschiedenis van de Caped Crusader.

Batman bestaat al bijna 80 jaar en heeft in die tijd vrijwel elk denkbaar avontuur meegemaakt. Er was tijd schrijver Jack C. Harris en illustrator Bo Hampton hebben het “Frankenstein” -verhaal opnieuw bedacht als een Batman-stripof de vele keren Batman werd geconfronteerd met de bizarre sciencefiction-geïnspireerde schurken uit de Silver Age-strips. Toen Bats in 1939 voor het eerst op het toneel verscheen, was sciencefiction natuurlijk nog niet de culturele kracht die het later zou worden. In plaats daarvan was dit het jaar waarin John Wayne het verrassende sterrendom bereikte nadat hij in John Ford’s ‘Stagecoach’ was gecast.

In die zin zijn Batman en het westerse genre samen uitgegroeid tot een dominante positie in de popcultuur. Nadat een decennium aan ‘Poverty Row’-films de western tot een B-film had beperkt, werd het plotseling het grootste genre van Hollywood. Ondertussen, in de jaren veertig, spraken Batman en zijn mede-striphelden tot de nationale verbeelding. Met dat verhaal in gedachten was het op een gegeven moment goed om de Dark Knight een westers avontuur te geven. Maar het duurde meer dan 50 jaar voordat dit daadwerkelijk gebeurde.

Batman en Robin reisden terug in de tijd naar 1854 in “Batman” #1. 89 uit de jaren veertig, maar de eerste keer dat we een echte cowboyversie van de Dark Knight in strips kregen was in 1993. “Batman: The Blue, the Grey, and the Bat” was een Elseworlds-verhaal dat zich afspeelt in het Oude Westen en geschreven door Elliot S. Maggin, met kunst van Alan Weiss en José Luis García-López. Het verhaal begint in 1863, na de ontdekking van goud in het Nevada Territory. Abraham Lincoln wil het goud voor de Unie veiligstellen en voorkomen dat het in handen valt van Zuidelijken, inheemse Amerikaanse stammen of benadeelde Mexicanen. Nu zijn legers verwikkeld zijn in de strijd, is zijn beste hoop luitenant-kolonel Bruce Wayne van de 13e Massachusetts Cavalry.

In dit verhaal lijkt Bruce de rol van Batman op zich te hebben genomen, simpelweg vanwege het geheime karakter van Lincoln’s missie en het feit dat een vleermuis tegen zijn raam vloog op dezelfde avond dat de president hem liet halen. Dit is verre van de meest flagrante afwijking van de gevestigde Bat-overlevering, aangezien we later ontdekken dat deze versie van Bruce een echte scherpschutter is.

Als de onhandige poging van de titel om de geest van ‘The Good, the Bad and the Ugly’ op te roepen je op dit punt niet had gewaarschuwd, zou je het gevoel kunnen hebben dat ‘Batman: Blue, Gray and the Bat’ niet een van de de beste Batman-strips. In feite is deze one-shot lang niet zo krachtig en diep als bijvoorbeeld Batmans beste en donkerste verhaal: ‘Night Cries’. Maar het is absoluut interessant om te lezen, deels omdat zoveel delen zo misleidend lijken, en deels omdat het de eerste keer was dat Batman een echt westers avontuur kreeg.

In plaats van te proberen de westerse setting te gebruiken om een ​​nieuw aspect van het Batman-personage te verkennen, was “Batman: The Blue, the Grey, and the Bat” gewoon een dwaas westers avontuur. Het bevatte een held die op een zwart paard reed dat versierd was met het vleermuissymbool genaamd Apocalyps en er schijnbaar niets aan dacht om zijn volledige kostuum te dragen in de hitte van de woestijn. Het deed ook niet veel om aan te sluiten bij de Batman-mythos. We zien een korte verschijning van Alfred wanneer hij Bruce in zijn koets helpt op weg naar Nevada, maar daarna verdwijnt hij volledig.

Een personage dat waarschijnlijk volledig had moeten verdwijnen, was de Robin-analoog uit de uitgave, Redbird. Deze Indiaanse jongen volgt het rijtuig van Bruce voordat wordt onthuld dat de twee samenwerken. De stereotiepe Indiaanse dialoog is een van de meest betreurenswaardige delen van het verhaal, net als de passie van Bruce Wayne voor wapens. Wanneer Batman voor het eerst verschijnt terwijl hij een bende outlaws verslaat, doet hij dat terwijl hij een dubbele six-shooter hanteert in een beweging waarvan Elliot S. Maggin zeker wist dat deze de lezers zou irriteren.

In sommige opzichten voelde ‘Batman: The Blue, the Grey, and the Bat’ als een gemiste kans om eindelijk de relatie tussen de Dark Knight en westerse helden uit het verleden te erkennen. Maar dit Elseworlds-verhaal kan het beste worden genoten als een beetje entertainment en niets meer. Het is het lezen waard omdat het een vreemd klein moment in de geschiedenis van Batman was en een heel vreemde manier om Batman eindelijk naar het Oude Westen te brengen. Als je een serieuzer alternatief wilt, “Batman: The Animated Series” maakte van de show een western voor een van de meest memorabele afleveringen twee jaar na de release van deze strip.