Home Amusement Tu Yaa hoofdrecensie: Adarsh ​​Gourav-Shanaya Kapoor-film is te gimmickachtig

Tu Yaa hoofdrecensie: Adarsh ​​Gourav-Shanaya Kapoor-film is te gimmickachtig

3
0
Tu Yaa hoofdrecensie: Adarsh ​​Gourav-Shanaya Kapoor-film is te gimmickachtig

Jij bent mijn baas voelt behoorlijk toegeeflijk voor een overlevingsdrama. Je kunt zien welke kant het op gaat en na een bepaald punt wordt het saai, constateert Mayur Sanap.

Belangrijkste punten

  • Adarsh ​​Gourav en Shanya Kapoor spelen een stel dat in gevaar verkeert in de survivalthriller Jij, jouw hand.
  • De film, geregisseerd door Bejoy Nambiar, besteedt zijn speelduur van 150 minuten aan het najagen van interessante momenten in plaats van het opbouwen van geloofwaardige momenten.
  • Adarsh ​​Gourav is een genot om naar te kijken. Shanaya Kapoor speelt Avani met moed.

Er is een verrassende botsing van werelden zoals Jij bent mijn baas presenteert zijn hoofdrolspelers.

Adarsh ​​Gourav is Maruti Kadam, een aspirant-rapper uit een verre buitenwijk van Mumbai, waar in de rij staan ​​voor watertankwagens een onderdeel van het leven is.

Shanaya Kapoor speelt Avani Shah, een ster-influencer die geniet van haar privézwembad in haar landhuis in het zuiden van Mumbai.

Hun sociale statuskloof is veel groter dan die van hun volgers op sociale media. Ze heeft 20.000 volgers, terwijl haar twee miljoen haar de status van beroemdheid geven.

Zijn Gully’s vrienden noemen hem gekscherend ‘Valentino Rossi’ en ze maakt haar online persona ‘Miss Vanity’ waar.

Wanneer hun werelden botsen, doen ze wat hoofdrolspelers in Hindi-films onvermijdelijk doen: flirten, grappen maken en dan verliefd worden.

Er is zelfs geen ouderlijk drama dat de relatie blokkeert. Avani draagt ​​het jeugdtrauma van het verlies van haar ouders met zich mee en gebruikt nu haar onafhankelijkheid om haar enige familie, haar zus en zwager, op afstand te houden.

Ondertussen van zijn moeder uitbarsting EN chivda zorg ervoor dat ze zich meteen thuis voelt.

Is het een avontuur, een fantasie, een situatie of gewoon een ontsnapping? Het antwoord komt wanneer het derde wiel van het verhaal wordt geïntroduceerd: een moordende krokodil!

Dit is wanneer de scherpe kant van Jij bent mijn baas komt in het spel en de film werpt zijn romantische komische huid af en wordt een thriller die het stel tot het uiterste drijft.

Waarom Jij bent mijn baas Het lijkt bedrieglijk

Voor een Gen Z-gecodeerde romance is dit een bizar idee dat veel beter klinkt dan het op het scherm klinkt.

De film begint met Avani en Maruti die vastzitten in een zes meter hoog leeg zwembad en om hulp schreeuwen als “goot Godzilla’ wacht om toe te slaan. Een flashback vult hun achtergrondverhaal in, en een groot deel van de eerste helft wordt besteed aan het opbouwen van hun romance.

Het is onduidelijk hoeveel de film leent van het Thaise origineel Het zwembadmaar de esthetische veranderingen in het liefdesverhaal van de schrijvers Himanshu Sharma en Abhishek Bandekar lijken eerder gimmickachtig dan effectief. Zonder al te veel weg te geven, is de wending die de dynamiek van het koppel beïnvloedt schokkend en totaal niet overtuigend.

Gemak bepaalt de plot Jij bent mijn baasvooral als de actie in de tweede helft begint.

Het echtpaar begint aan een reis naar Goa, maar de moessonregens dwingen hen hun toevlucht te zoeken in een vervallen hotel dat problemen lijkt te veroorzaken.

De batterij van je telefoon raakt op het slechtste moment leeg. De andere gasten verdwijnen stilletjes uit het hotel. Er is geen hotelpersoneel in de buurt. De enige man die komt helpen, neemt een beslissing die zo stom is dat hij regelrecht in een dodelijke val terechtkomt, en hij wordt verondersteld een agent te zijn!

De richting van Bejoy Nambiar geeft de voorkeur aan stijl boven inhoud

Regisseur Bejoy Nambiar lijkt meer geïnteresseerd in het najagen van interessante momenten dan in het bouwen van geloofwaardige momenten, wat belangrijk is omdat het publiek meer aandacht heeft besteed aan elk klein detail in een film als deze.

Sommige eerste details beloven slimme inkomsten. Maruti kan niet zwemmen. Avani kan onder water haar adem inhouden. Je verwacht dat deze details van groot belang zijn, maar de winst is nogal zwak.

Het wordt moeilijk om te zeggen wat de film wil zijn. Is horror het voertuig voor een liefdesverhaal of is romantiek slechts een versiering voor de emoties van de wezens? Omdat het liefdesverhaal emotioneel nooit zinkt en de horror afhankelijk is van vermoeide gimmicks en clichés.

Krokodillenaanvallen zijn gestructureerd met een overdaad aan schrik, en het wezen gedraagt ​​zich zo overdreven dat de angst in een toevallige komedie verandert. Na een bepaald punt begin je trucjes te anticiperen in plaats van gevaar te voelen.

Er is ook een vreemd geplaatste boodschap over milieuschade en mens-dierconflicten, maar deze verschijnt en verdwijnt voordat er iets zinnigs over kan worden gezegd.

De nummers breken op willekeurige punten het momentum van het populaire nummer Maak mij beroemd het duikt zo plotseling op dat het voelt als een bijzaak tijdens het bewerken.

Op 150 minuten, Jij bent mijn baas voelt behoorlijk toegeeflijk voor een overlevingsdrama. Je kunt zien waar het heen gaat en na een bepaald punt wordt het saai.

Adarsh ​​Gourav en Shanaya Kapoor zijn te bekijken

De uitvoeringen zijn bruikbaar en beide acteurs blijven kijkbaar.

Adarsh ​​Gourav doet meer met Maruti dan het script hem geeft, en het is een genot om naar te kijken. Shanaya Kapoor speelt Avani met moed en ziet er goed uit, hoewel de camera vreemd genoeg meer blijft hangen bij de reacties van Adarsh ​​tijdens haar scènes vol dialogen.

Te midden van de chaos maakt de film speelse knipoogjes naar de oude Hindi-cinema.

Een straatverkoper ziet hoe Amitabh Bachchan een levenloze krokodil binnendraagt Gangaa Jamunaa Saraswathien in een andere, die van Rekha Bloedige vraag wordt brutaal genoemd tijdens de jachtrazernij van de krokodil. Deze leuke callbacks zijn het soort pulpaccenten dat je zou zien in films van Vasan Bala of Sriram Raghavan.

De film blijft het publiek plagen met brutale ideeën, al zijn er een paar slim geënsceneerde momenten, zoals een scène met een hond en een andere met een jeep, die de spanning even opvoeren.

De cinematografie van Remy Dalai legt deze duizelingwekkende chaos goed vast, vooral de manier waarop het de door regen doordrenkte stukken en het hectische derde bedrijf vastlegt.

Wanneer de film eindigt, is het teleurstellend dat er heel weinig van is Jij bent mijn baaszijn grit blijft echt hangen. De al te lastige spanning laat nauwelijks een krasje achter.

Jij bent mijn baas Beoordeling Beoordeling Beoordeling:

Nieuwsbron

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in