EMILY KWONG, VOORZITTER:
Voordat Lauren Frayer correspondent voor de NPR in Londen werd, woonde ze in Mumbai en deed verslag van India.
LAUREN FRAYER, BYLINE: En in India was ik me er altijd van bewust dat ik een blanke westerling was in een land met een Anglo-koloniaal verleden. Dus toen ik mij bijvoorbeeld wijdde aan de voorbereiding van een opdracht om het Verenigd Koninkrijk te bestrijken, had ik een beeld van het Verenigd Koninkrijk in mij opgenomen door de ogen van Indiërs, door de ogen van de gekoloniseerde.
KWONG: O, interessant. Rechts.
FRAYER: En ja. Toen ik bijvoorbeeld naar Londen kwam, had ik het gevoel dat ik in zekere zin het donkere hart binnenging, de wortel van het imperium.
KWONG: En 2023 was een interessant jaar in Groot-Brittannië. De toenmalige Britse premier Rishi Sunak is van Indiase afkomst, de Schotse leider Humza Yousaf van Pakistaanse afkomst.
FRAYER: Toen het Britse Rijk in 1947 het koloniale India opgaf, splitste het zich…
KWONG: Ja.
FRAYER: …Van koloniaal India tot India en Pakistan.
KWONG: Juist.
FRAYER: Dus toen ik hier aankwam, was er een drang naar Schotse onafhankelijkheid en mensen grapten dat als Schotland zou vertrekken, het de Engelsen van Indiase en Pakistaanse afkomst zouden zijn die het Verenigd Koninkrijk zouden verdelen.
KWONG: En dat is wat Lauren dacht dat haar nieuwe opdracht zou zijn, namelijk omgaan met de erfenis van het Britse Rijk. En voor de Reporter’s Notebook van deze week wilde ik zien hoe die verwachting stand hield. Een van de eerste verhalen die Lauren in Londen vertelde was de kroning van koning Charles III en zijn vrouw Camilla.
FRAYER: Dus ik arriveerde een week voor de kroning in Groot-Brittannië, en dit was het eerste verhaal waar ik het over had.
KWONG: Geen druk.
FRAYER: En ik gaf mezelf een – ja – spoedcursus koninklijke pracht en praal. Ik moest bijvoorbeeld leren over de bol en de scepter, de gouden bal uit de 17e eeuw en de staf die de koning in zijn hand houdt. Het lijkt op een toverstaf. En om mijn oude ritme en nieuwe ritme te overbruggen, heb ik enkele reportages uit India over de Koh-i-Noor-diamant meegenomen. Deze diamant heeft door de eeuwen heen het Mughal-, Perzische, Afghaanse en Sikh-Punjabi-rijk doorkruist voordat hij door een Punjabi-kindprins aan koningin Victoria werd geschonken (lees geplunderd). En toen ik hier aankwam, ging ik het bekijken in de kroonjuwelen in de Tower of London.
(BATTERIJ VAN GEARCHIVEERDE NPR-INHOUD)
Onbekende persoon: Dat was onlangs…
FRAYER: Dus ik zit op een lopende band, een motor waar je op moet staan als je langs de kroonjuwelen zoef: parels, diamanten, kruisen, robijnen, smaragden. En ik denk dat het de Koh-i-Noor is. JA. En het is gewoon sprankelend. Het is fantastisch. Het is zo groot als een walnoot.
En ik sloot me aan bij de Zuid-Aziatische toeristen die langs deze diamant liepen en fluisterden: dat is van ons.
KWONG: Wauw.
FRAYER: De Taliban claimen deze diamant ook. En het is gewoon een soort symbool van antikoloniale woede. En koningin Camilla droeg het niet bij die kroning.
KWONG: Juist. Hij droeg een andere kroon. Verschillende diamanten.
FRAYER: Het was gewoon te delicaat om erop te wijzen. Ja.
KWONG: Het is nu bijna drie jaar geleden dat je in Londen aankwam en met deze baan begon. En je tempo is anders dan je had verwacht, maar het lijkt het afgelopen jaar snel te zijn veranderd. Ik bedoel, wanneer besefte je in welke mate de dingen voor jou veranderden?
FRAYER: Ik had dit waarschijnlijk eerder moeten beseffen, maar pas in de afgelopen paar maanden, bedoel ik, met de herverkiezing van Trump. Groot-Brittannië bevindt zich dus geografisch, cultureel en politiek halverwege tussen de VS en Europa – politiek gezien midden in de Atlantische Oceaan. En in 2020 vond de Brexit plaats. Groot-Brittannië zette zijn publieke besluit om de Europese Unie te verlaten voort en legde op dat moment al zijn eieren in de andere mand, namelijk de relatie met de Verenigde Staten. Ze noemen hem…
KWONG: Ja.
FRAYER: …De speciale relatie. En nu, met wat velen zien als een soort grillig beleid van de regering-Trump, zit Groot-Brittannië een beetje in de problemen.
KWONG: Dus hoe heb je je aangepast aan deze nieuwe realiteit waarin we echte spanningen zien tussen de Verenigde Staten en deze al lang bestaande Europese partners?
FRAYER: Dus lanceerde de International Desk van NPR deze serie genaamd Changing World Order. En in een van onze podcastafleveringen daarover sprak ik met mijn collega Eyder Peralta in Mexico over wat deze verandering voor iedereen betekent.
(BATTERIJ VAN GEARCHIVEERDE NPR-INHOUD)
EYDER PERALTA: Ik zal de cynicus zijn. Misschien zullen we het zien als een terugkeer naar wat de wereld wil zijn, dat wil zeggen een terugkeer naar een tijdperk waarin macht juist is, waarin we machtig en gewelddadig zijn.
KWONG: Voelt dit als een stap terug in het verleden?
FRAYER: Sommige van mijn bronnen zeggen dat dit een stap terug is in de richting van een soort imperiale diplomatie in negentiende-eeuwse stijl – je weet wel, spierkracht, grote machtsconcurrentie. Eeuwen geleden stond het Britse Rijk aan de top. Ik bedoel, het is nu een middelgroot land, en het is…
KWONG: Ja.
FRAYER: …Met het oog daarop.
KWONG: Lauren, een ander groot verhaal dat je dit jaar vertelde was het staatsbezoek van president Trump aan Groot-Brittannië. Herinner ons eraan hoe het ging en hoe het was om over Trump en premier Keir Starmer te rapporteren. Ik begrijp, althans publiekelijk, dat hij erg op Trump gesteld is. Hij zal hem omhelzen.
FRAYER: Starmer beoefent wat sommigen verzoening met Trump noemen. Ze praten veel aan de telefoon. Trump kwam afgelopen zomer in september twee keer naar Groot-Brittannië. Starmer en Trump ontmoetten elkaar op een Trump-golfresort in Schotland. Starmer omhelst hem. Ze glimlachen. Probeer hem niet tegen te spreken. Hoewel hij zich soms nogal ongemakkelijk lijkt te voelen in de nabijheid van Trump, voelt zijn vrouw zich tijdens dat bezoek aan Schotland des te meer ongemakkelijk.
KWONG: Hoe zien zij buiten de machtscentra, als je met mensen praat, dit moment en de veranderende wereldorde?
FRAYER: Mensen zijn bang. Weet je, dit is een tijd van echte onzekerheid. Ik heb gemerkt dat voormalige ambtenaren vaak openhartiger kunnen zijn in hun verslaggeving. Ik sprak onlangs met George Robertson. Hij is voormalig secretaris-generaal van de NAVO. Hier staat hij bekend als Lord Robertson. Het ligt in het Hogerhuis. Hij is een voormalige Britse minister van Defensie. En we hadden het over dit soort terugkeer naar de concurrentie tussen de grote mogendheden van de 19e eeuw.
(BATTERIJ VAN GEARCHIVEERDE NPR-INHOUD)
GEORGE ROBERTSON: En dat was een wilde wereld, waar geschillen tussen naties gewoonlijk werden opgelost door oorlog en conflict in plaats van door overleg en onderhandeling. We moeten er daarom op de een of andere manier voor zorgen dat president Xi, president Kim Jong-Un, de ayatollahs in Iran en president Donald J. Trump erkennen dat multilateralisme in het belang van ons allemaal is en dat het alternatief een terugkeer naar openlijke oorlogvoering en het Wilde Westen van de internationale betrekkingen is.
FRAYER: Let op de cijfers die hij vergelijkt…
KWONG: Ja.
FRAYER: …Trump.
KWONG: Wauw.
FRAYER: Ik bedoel, dat is helemaal niet iets dat je van Starmer kunt krijgen.
KWONG: Ja. Rechts. En hoe zinvol is het. En hoe zit het met andere gewone mensen wier mening het nieuws niet haalt?
FRAYER: Ik bedoel, Trump wordt hier niet bewonderd. Toen hij hem tijdens zijn eerste termijn bezocht, hees de Londenaar een enorme oranje Trump-luchtballon over de stad. Zelfs degenen hier aan de rechterkant zijn niet veel Trump-fans. Hier zien we groeiende steun voor de extreemrechtse anti-immigratiepartij. Het heet Reform UK. Maar de leider ervan, Nigel Farage, wordt ook gezien als aangetast door zijn vriendschap met Trump. Hij wordt misschien verkozen, maar dat zal niet zijn vanwege zijn vriendschap met Trump. Het zou ondanks dit zijn.
Maar zoals we weten is het dit jaar de 250ste verjaardag van de Onafhankelijkheidsverklaring van de Verenigde Staten. En dit jaar ga ik het hebben over hoe de Engelsen tegen dit soort legendarische echtscheidingen aankijken, toch? Ik bedoel, sommigen zien het als de eerste barst in het pantser van het Britse rijk.
KWONG: Het komt allemaal terug op het imperium.
FRAYER: Misschien kan ik het toch verdoezelen.
KWONG: Ik kan niet wachten om het te horen. Wat zijn de onbeantwoorde vragen die nog steeds de drijvende kracht zijn achter uw rapportage?
FRAYER: Ik bedoel: zal er een echtscheiding plaatsvinden in de bijzondere relatie tussen de Verenigde Staten en Groot-Brittannië? Zullen de leiders hier in zekere zin wachten tot het einde van de ambtstermijn van Trump en dan hopen dat, net als de wereld zelf, zichzelf rechtzet, hopen dat de betrekkingen weer worden zoals ze waren? Is de schade al geschied? Zal Europa zichzelf kunnen verdedigen?
Weet u, Groot-Brittannië evalueert zijn rol in de wereld opnieuw. Een deel daarvan is wederom imperium. Het gaat erom in het reine te komen met de onrechtvaardigheden uit het verleden. Zullen de royals zich verontschuldigen voor het eeuwenlang profiteren van de slavenhandel? Zullen de royals zich verontschuldigen voor Epstein? Zal Groot-Brittannië verenigd blijven? We dachten dat de Schotse onafhankelijkheid zou mislukken, maar het lijkt er steeds meer op dat de Ierse hereniging een – niet een ‘of’ zal zijn, maar een ‘wanneer’.
En ik heb vaak gedacht dat Groot-Brittannië een beetje een routekaart of een voorbeeld voor Amerika is. Het Verenigd Koninkrijk was bijvoorbeeld het rijkste, machtigste en grootste leger ter wereld toen het een imperium had. Nu is het slechts een middelgroot land. Toch is het land gekrompen en is het erin geslaagd zijn democratie te behouden. En ik denk dat dit lessen biedt voor andere grote reuzen die hun rol in de wereld misschien zien afnemen.
KWONG: Lauren Frayer, internationaal correspondent voor NPR, hartelijk dank voor uw komst op Reporter’s Notebook.
FRAYER: Bedankt dat je mij hebt, Emily.
(GELUIDSBITE VAN MUZIEK)
Copyright © 2026 NPR. Alle rechten voorbehouden. Bezoek onze website gebruiksvoorwaarden EN machtigingen pagina’s een www.npr.org voor meer informatie.
De nauwkeurigheid en beschikbaarheid van NPR-transcripties kunnen variëren. Transcriptietekst kan worden beoordeeld om fouten te corrigeren of updates aan audio te koppelen. Audio op npr.org kan na de oorspronkelijke uitzending of publicatie worden bewerkt. Het gezaghebbende bewijs van de NPR-programmering is de audio-opname.
