EMILY KWONG, VOORZITTER:
Elk jaar brengt de Veiligheidsconferentie van München honderden wereldleiders – regeringsleiders, legers, internationale organisaties en meer – samen om de meest urgente gemeenschappelijke diplomatieke en veiligheidskwesties te bespreken. De headliner van vandaag was de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio. Zijn langverwachte opmerkingen komen op een zeer moeilijk moment voor de transatlantische betrekkingen en spanningen na de toespraak van vicepresident J.D. Vance vorig jaar, die de aanwezigen schokte met harde kritiek op de Europese politiek en een confronterende toon. Welnu, ALLES OVERWEGEND presentatrice Mary Louise Kelly is in Duitsland en heeft ons ter plekke verslag gedaan van de gebeurtenissen van vandaag.
MARY LOUISE KELLY, BYLINE: Hé Emily, bedankt. Ik ben in feite in Duitsland, waar de 62e Veiligheidsconferentie van München om ons heen in volle gang is en waar minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio de vraag heeft beantwoord die iedereen hier in deze prachtige Beierse stad de afgelopen twee dagen heeft beziggehouden: de vraag: zal Amerika het Transatlantische Bondgenootschap opblazen of zal het zich ingraven en proberen het sterker te maken? Nou, het is Valentijnsdag, en alle premiers en ministers van Buitenlandse Zaken, alle hoogwaardigheidsbekleders die mij hier in Monaco omringen – ze hebben helaas geen bloemen en dozen chocolaatjes ontvangen uit de Verenigde Staten, maar minister Rubio heeft ze wel aangeboden.
(GEARCHIVEERDE OPNAMEBATTERIJ)
MARCO RUBIO: Laat het dus voor iedereen duidelijk en bekend zijn dat dit noch ons doel, noch onze wens is, in een tijdperk waarin de krantenkoppen het einde van het transatlantische tijdperk aankondigen.
KELLY: Conferentievoorzitter Wolfgang Ischinger betrad het podium met secretaris Rubio. Meteen daarna zei hij – ik weet niet of je de collectieve zucht van verlichting hebt gehoord – bedankt voor de geruststelling. We halen NPR-diplomatiek correspondent Michele Kelemen erbij. Reis met Rubio mee in de beveiligingsbubbel, en het is een bubbel, Michele. Hij liep net langs me heen in de gang. Er waren zo’n twintig griezelig uitziende beveiligingsmensen, wat gezien de veiligheidscontroles aan de rand waar we allemaal doorheen moesten gaan om hier binnen te komen, iets wil zeggen.
MICHELE KELEMEN, BYLINE: Oh ja. En hij blijft zich tussen deze groepen bewegen, waarbij hij meestal bijeenkomsten op één verdieping in dit gebouw heeft, heen en weer, en wat zij ‘pull-asides’ noemen, bijeenkomsten van vijf tot tien minuten met veel leiders hier.
KELLY: Speeddaten voor diplomaten.
KELEMEN: Precies.
KELLY: Oké, dus we zijn hier – gewoon om iedereen te situeren, jij en ik, Michele, zijn hier op dit balkon. We kijken naar de hoofdingang van het Bayerischer Hof Hotel hier in München. Jij was in de kamer. Was er een zucht van verlichting toen minister Rubio zijn toespraak hield?
KELEMEN: Hij kreeg een staande ovatie en ik denk dat er bij sommige mensen enige opluchting was. Maar als je terugkijkt en luistert naar wat hij feitelijk zei, denk ik dat er veel vragen zijn die de Europeanen nu stellen. Ik bedoel, hij sprak bijvoorbeeld veel over gedeelde waarden, maar niet over de gedeelde waarden van democratie en een op regels gebaseerde orde, wat hij een veelgebruikte term noemde. Het ging meer over het christendom en wat hij beschavingsallianties noemde. Hij zei dat het een vergissing van de Verenigde Staten was om, naar zijn mening, massale migratie toe te staan, die leidt tot de vernietiging van de beschaving. Dat zijn de termen die hij daar gebruikte. En hij zei dat hij er echt aan werkt om deze dingen op te lossen. De Verenigde Staten kunnen het alleen, maar doen het liever samen met partners. En daar voelden de mensen tenminste dat er een plek was voor Europa. Luisteren.
(GEARCHIVEERDE OPNAMEBATTERIJ)
RUBIO: Omdat wij in Amerika er geen belang bij hebben beleefde en ordelijke bewakers te zijn van de beheerste neergang van het Westen. Wij streven er niet naar om uit elkaar te gaan, maar om een oude vriendschap nieuw leven in te blazen en de grootste beschaving in de menselijke geschiedenis te vernieuwen.
KELLY: Dus, Michele, als ik de kop zou schrijven, zou het eerlijk zijn om samen te vatten: Rubio is opmerkelijk in lijn gebleven met de gesprekspunten van het Witte Huis over Europa, over de NAVO, over het Bondgenootschap. Maar het lukte hem in een – wat? – op een zijdezachtere, meer diplomatieke manier dan J.D. Vance deed toen hij vorig jaar tijdens de ceremonie hier opdook en een granaat gooide.
KELEMEN: Ja, ik bedoel precies. Het was grotendeels hetzelfde waar J.D. Vance vorig jaar over sprak, hoewel hij veel meer sprak over rechtse politiek en enkele andere MAGA-praatpunten. Maar weet je, het is grappig, Mary Louise, want ik zag Gavin Newsom hier, de Democratische gouverneur van Californië, en hij zei dat J.D. Vance de lat zo laag had gelegd dat, weet je, Rubio op een curve zou worden beoordeeld. En ik denk…
KELLY: Rubio zou applaus hebben gekregen, wat hij ook had gezegd…
KELEMEN: Precies.
KELLY: …zolang het JD Vance niet was. Oké, Michele, afgezien van het niet opblazen van de alliantie, is er nog iets dat je opvalt aan Rubio’s opmerkingen?
KELEMEN: Weet je, klimaatverandering is een groot probleem in Europa en over de hele wereld. Maar hij had het over de klimaatcultus. En ik luisterde – kort daarna was er een sessie over klimaatverandering, omdat het een groot probleem is voor de Europeanen en voor de internationale veiligheid. En Rhode Island-senator Sheldon Whitehouse was daar en verontschuldigde zich voor die verklaring van Rubio. Hij zei dat die opmerking niet mooi zal blijven. Dus weet je, je ziet veel Democraten hier in de gangen, in de commissies, die vragen opwerpen als: hé, Europa, zijn we er nog, en misschien zullen we in de toekomst een doorbraak hebben.
KELLY: Michele Kelemen van NPR, goed je te zien in Duitsland. Veilig reizen.
KELEMEN: Dank u.
KELLY: En kort nadat minister Rubio had gesproken, had ik hier een ontmoeting met de Franse minister van Buitenlandse Zaken. Hij gaf ons zijn enige interview hier in München. Hier is het.
Jean-Noel Barrot is de Franse minister van Europa en Buitenlandse Zaken en daarmee de topdiplomaat van Frankrijk. Welkom, welkom, charmeur.
JEAN-NOEL BARROT: Hartelijk dank, hartelijk dank.
KELLY: We praten boven waar de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken, Marco Rubio, hier vandaag sprak op de Veiligheidsconferentie in München. Hij kreeg een staande ovatie. En ik vraag me af: denk je dat dat kwam omdat de Amerikaanse bondgenoten genoten van wat ze te zeggen hadden, of omdat je vreesde dat het nog veel erger zou kunnen zijn?
BARROT: Ik denk dat als het publiek hier de opmerkingen van minister Rubio verwelkomde, dat komt omdat hij twee belangrijke punten naar voren bracht. De eerste betreft de historische banden tussen de Verenigde Staten en Europa. Laten we niet vergeten dat Frankrijk en de Verenigde Staten 250 jaar geleden de democratie hebben uitgevonden. En het tweede dat je volgens mij uit zijn opmerkingen kunt opmaken, is dat er een aantal uitdagingen zijn die de Verenigde Staten in sommige opzichten niet alleen kunnen overwinnen.
KELLY: Het is waar dat minister Rubio hartelijk heeft gesproken over de gedeelde geschiedenis tussen Europa en de Verenigde Staten. Het is ook waar dat hij zei: de Verenigde Staten willen de Transatlantische Alliantie niet opblazen. Wij willen het sterker maken. Maar terwijl ik naar hem luisterde, hoorde ik hem zeggen: wat daarna komt, zal een keuze voor Europa zijn.
BARROT: En dit is…
KELLY: Ben je bij ons, of ben je zwak en in verval. Ik bedoel, heb je het gehoord, is dit de manier waarop wij het doen of sta je er alleen voor?
BARROT: Wat we dus al heel lang van de Verenigde Staten horen, is dat Europa sterker en onafhankelijker wordt.
KELLY: Is president Trump de wake-up call die Europa nodig heeft?
BARROT: De manier waarop we het vanuit Parijs en Frankrijk zien, is dat de boodschappen die president Trump nu overbrengt dezelfde zijn als die hij tijdens zijn eerste termijn overbracht en dat het voor een groot deel tweeledige boodschappen zijn die we luid en duidelijk hebben ontvangen. En als we de afgelopen tien jaar zoveel hebben gedaan om onze soevereiniteit en onafhankelijkheid te vergroten, komt dat ook omdat we van onze bondgenoten (ph) hebben gehoord dat er van onze kant actie werd verwacht.
KELLY: Eén over Oekraïne: Is het een probleem dat bij vredesbesprekingen over Oekraïne, een Europese natie, geen Europeanen betrokken zijn?
BARROT: Hoe dan ook zal Europa bij deze discussies betrokken worden. Zonder Europa kan er geen vrede in Oekraïne zijn. Er is geen intrekking van de sanctie voorzien. Er is geen garantie op veiligheid. Er is geen financiële steun als Europa er niet bij betrokken is. Dus wij steunen…
KELLY: Maar zou je graag aan tafel willen zitten voor deze gesprekken?
BARROT: Vroeg of laat zal de plaats aan tafel voor Europa worden getrokken. Op dit moment is het goede dat er onder de Amerikaanse bemiddeling die wij hebben gesteund en die wij steunen, directe gesprekken plaatsvinden tussen de Oekraïense en Russische onderhandelaars. Dit is goed en moet zo blijven.
KELLY: Zal de transatlantische veiligheid, voor de vele Amerikanen die luisteren en proberen te begrijpen, niet alleen overleven, maar ook bloeien? – wat zeg je?
BARROT: Ik denk dat het in het belang is van de Verenigde Staten en in het belang van Europa, omdat de geografie niet zal veranderen…
KELLY: Is dat een ja?
BARROT: …Om onze alliantie vooruit te helpen in een tijd waarin de dreiging toeneemt in het Noordpoolgebied, op de zuidelijke flank van de transatlantische alliantie en uiteraard in het oosten, waarbij Rusland niet alleen een ernstige bedreiging vormt voor de veiligheid van het Europese continent, maar ook voor zijn beschavingsproject, voor de democratie en voor de vrijheid. En ik denk dat vrijheid en democratie iets betekenen in de Verenigde Staten van Amerika.
KELLY: Maar vergeef me, je zegt dat het in het belang van beide landen is.
BARROT: Ja.
KELLY: Heb je er vertrouwen in dat het zal overleven en bloeien?
BARROT: Nou, vertel het mij maar. We ontwikkelen Europese capaciteit en visie binnen de NAVO, als onderdeel van het Transatlantisch Bondgenootschap. Maar dan zal alles afhangen van het gewicht, het belang dat de VS aan de NAVO zullen toekennen. Wat ze ons al een hele tijd vertellen is dat ze willen dat Europa een groter deel van de verantwoordelijkheid op zich neemt, en dat is precies wat wij in nauwe samenwerking met hen doen.
KELLY: Jean-Noel Barrot is de Franse minister van Buitenlandse Zaken en hij spreekt ons hier midden in de Veiligheidsconferentie van München toe. Het is leuk je te zien. Duizendmaal dank. Bedankt, mooie opname.
BARROT: Merci beaucoup (foto). Duizendmaal dank.
KWONG: Het was ALLES BESCHOUWD presentatrice Mary Louise Kelly, die op de Veiligheidsconferentie van München was samen met NPR-diplomatiek correspondent Michele Kelemen, die verslag deed van de gemengde reactie van Europese belanghebbenden op de keynote speech van de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio vandaag. Nu is het morgen de laatste dag van het evenement, en we zullen meer verslag doen van de conferentie en hoe wat besproken zal worden zich de komende dagen en maanden over de hele wereld zal ontvouwen.
(GELUIDSBITE VAN MUZIEK)
Copyright © 2026 NPR. Alle rechten voorbehouden. Bezoek onze website gebruiksvoorwaarden EN machtigingen pagina’s een www.npr.org voor meer informatie.
De nauwkeurigheid en beschikbaarheid van NPR-transcripties kunnen variëren. Transcriptietekst kan worden beoordeeld om fouten te corrigeren of updates aan audio te koppelen. Audio op npr.org kan na de oorspronkelijke uitzending of publicatie worden bewerkt. Het gezaghebbende bewijs van de NPR-programmering is de audio-opname.
