Het is bijna tien jaar geleden dat ik het voor het eerst weer oppakte Wuthering Hoogten. De iconische roman van Emily Brontë zou in de zomer vóór mijn laatste jaar van de middelbare school worden gelezen, als onderdeel van mijn AP-literatuurcursus. Dat heb ik altijd gedaan hij hield van lezenmaar ik geef het toe: wat de boeken betreft die op school werden toegewezen, heb ik het absolute minimum gedaan. Ik las elk hoofdstuk dat ons op een bepaalde dag werd toegewezen, maar ik kon je niets vertellen over wat dat betekende. Dat is waarschijnlijk de reden dat ik me alles herinnerde Wuthering Hoogten vóór dit jaar werd er veel gesproken over de “wildheid van de heidevelden”. (Als een van mijn leraren dit artikel leest, spijt me dat enorm.)
Maar naarmate ik ouder werd, werd ik uiteindelijk beter lees de klassiekers. Ik moest het doen… ik heb tenslotte een diploma Engels. Zelfs buiten de klasomgeving boeide ik auteurs als Jane Austen en Louisa May Alcott en genoot ik van ze. Maar Wuthering Hoogten hij bleef me na al die jaren intimideren. Toen het nieuws over de nieuwe film, met Margot Robbie en Jacob Elordi in de hoofdrol, bekend werd, besefte ik eindelijk dat het misschien tijd was om het opnieuw te proberen. Zonder er een essay van te maken, volgen hier de belangrijkste lessen die ik uit de hervertelling heb getrokken Wuthering Hoogten als volwassene. (Milde spoilers in het verschiet.)
1. Heathcliff wordt beschreven als een zwarte persoon
Ik heb geprobeerd het boek niet te vergelijken met wat we zagen voordat de film uitkwam, maar de casting voor deze bewerking is een van de, zo niet de, beste toespraken die ik ooit heb gezien. Of je Jacob Elordi nu leuk vindt of niet, zijn casting is hier niet op zijn plaats omdat Heathcliff, hoewel zijn ras nooit expliciet in het boek wordt vermeld, onmiskenbaar een persoon van kleur is. Op een gegeven moment vergelijkt hij zichzelf met een ander personage en zegt: “Ik wou dat ik licht haar en een lichte huid had… en de kans had om net zo rijk te worden als hij!”
Het is niet alleen zijn fysieke beschrijving die dit duidelijk maakt. Heathcliff is een groot deel van zijn leven verbannen, opgevoed als dienaar in een rijke familie en voortdurend wrede namen uitgescholden, zoals ‘slechte zwarte man’, en beschreven als iemand met ‘halfbeschaafde wreedheid’. Ik denk niet dat ik hoef uit te leggen hoeveel schadelijker deze namen worden in de context dat Heathcliff een persoon van kleur is. Zijn verhaal wordt nog hartverscheurender wanneer hij verandert in de wrede man waarvan iedereen altijd dacht dat hij was. Hoe goed de vertolking van Jacob Elordi ook is, ik kan niet anders dan denken dat we met hem in de rol veel diepgang zullen verliezen aan Heathcliff in de film.
2. De benadering van liefde en huwelijk in het boek is nog steeds geldig
Eén scène die mij opviel in deze lezing is waarin Catherine haar liefde voor Heathcliff afweegt boven Edgar Linton. Ze beschouwt Heathcliff als een soort zielsverwant, maar voelt zich fysiek nog meer aangetrokken tot Edgar. Maar zijn huishoudster Nelly biedt een echte realiteitscheck: ‘Je houdt van meneer Edgar omdat hij knap, jong, opgewekt en rijk is, en hij houdt van jou’, zegt ze, maar ‘dat laatste is echter niets waard: zonder dat zou je waarschijnlijk van hem houden; en daarmee ook niet, tenzij hij de vier voorgaande attracties bezat.’
“Hun obsessie met elkaar veroorzaakt zoveel schade dat ik niet weet hoe ik ooit heb kunnen geloven dat het een liefdesverhaal was.”
Het is duidelijk dat het idee van verkering anders is moderne relatiesmaar ik denk dat jonge mensen in de datingpool zich enigszins kunnen vinden in Nelly’s punt. Het idee om van iemand te houden om wie hij is, versus zijn uiterlijk of de materiële dingen die hij heeft, is nog steeds erg relevant. Mensen trouwen nog steeds voor geld, en ik zou zeggen sociale media en dating-app hebben sommigen van ons overdreven geobsedeerd gemaakt door uiterlijk. Het zijn dezelfde ideeën die in deze scène uit het boek worden weergegeven, maar met een iets ander karakter. We hebben echter ook veel meer vrijheid dan Catherine zou hebben. Als de onze langdurige relaties we hebben ze niet nodig, we hebben de mogelijkheid om te vertrekken.
3. De relatie tussen Catherine en Heathcliff is allesbehalve een liefdesverhaal
Ik heb lang gedacht dat hoewel alle liefdesverhalen liefdesverhalen zijn, niet elk liefdesverhaal een liefdesverhaal is. Natuurlijk hebben Cathy en Heathcliff een goede basis voor romantiek: dat is het ook jeugdvrienden die opgroeien tot minnaars; lijkt het als geen ander te begrijpen en door hun verschillen in sociale status zit er een element van ‘verboden liefde.” Maar in de praktijk is hun relatie meer giftig dan romantisch – en een van de gemakkelijkste bewijsstukken om te benadrukken is het meest iconische citaat uit het boek: “Waar onze ziel ook van gemaakt is, de zijne en de mijne zijn hetzelfde.”
Zonder context kan deze zin iedereen doen flauwvallen. Maar aan het begin van dezelfde scène zegt Catherine dat Heathcliff ‘meer mezelf is dan ik’. Jezelf verliezen in je partner is helemaal niet gezond, maar een gedachte als deze is nog erger als je bedenkt dat Cathy en Heathcliff nooit samen hadden kunnen zijn. Zelfs als ze tot dezelfde sociale klasse behoorden, zou de ‘wilde’ reputatie van Heathcliff die van Cathy ruïneren als ze met hem trouwde.
Hun zogenaamde liefde is meer medeafhankelijk van wat dan ook. Een andere scène die mijn aandacht trok, is waarin Catherine haar vriendin Isabella ervan probeert te weerhouden met Heathcliff te trouwen. Het beschrijft de man die hij zou moeten zijn zijn zielsverwant als “een niet-geclaimd wezen, zonder verfijning” en “een woeste, genadeloze wolvenman”. Dus aangezien Cathy het niet kan krijgen, kan niemand anders het krijgen? Ik kan echt moeilijk geloven dat Catherine van Heathcliff zou kunnen houden zoals ze zegt dat ze dat doet, terwijl ze ook alle vreselijke manieren gelooft waarop de mensen om haar heen hem zien. Hun obsessie met elkaar veroorzaakt zoveel schade dat ik niet weet hoe ik ooit heb kunnen geloven dat het een liefdesverhaal was.
“Het hele verhaal is één grote roddelsessie over twee families die zo met elkaar verweven zijn geraakt, iedereen is getrouwd of verwant (of beide) – en onze vertellers hangen al hun vuile was op.”
4. Wuthering Heights is een wraakverhaal, geen liefdesverhaal
De meeste promotionele oproepen voor de film Wuthering Hoogten “Het grootste liefdesverhaal aller tijden.” Afgezien van de giftigheid van de relatie tussen Cathy en Heathcliff, denk ik dat deze beschrijving het feit bagatelliseert dat dit boek behoorlijk rommelig is. Als tiener miste ik al het drama! Het hele verhaal is één grote roddelsessie over twee families die zo met elkaar verweven zijn geraakt, iedereen is getrouwd of verwant (of beide) – en onze vertellers hangen al hun vuile was op.
Ik had verwacht dat het grootste deel van het boek de relatie tussen Catherine en Heathcliff zou volgen, maar in werkelijkheid komt slechts ongeveer de helft aan bod. In de rest zien we hoe ver Heathcliff bereid is te gaan om wraak te nemen op degenen die hem als jongen pijn hebben gedaan… zelfs Cathy. Ik heb een voorliefde voor boeken met opzettelijk onaangename karakters, dus vanuit dit oogpunt was ik zeer tevreden.
Na opnieuw bezoeken Wuthering HoogtenIk heb er een hernieuwde waardering voor gekregen en begrijp absoluut waarom het als een klassieker wordt beschouwd. Wanneer het er echter op aankomt aanpassingen van boek tot schermIk ben een beetje een purist en van wat ik hiervan heb gezien, weet ik dat ik het niet leuk zal vinden. (Zal ik het nog steeds gaan zien? Misschien.) Mijn jongere zelf kon het verhaal absoluut niet waarderen als het moest worden gelezen, dus ik ben blij dat ik het met een nieuw perspectief heb kunnen lezen… en zonder deadlines.
Hannah Carapellotti, bijdragende schrijver
Hannah is een schrijver uit Ann Arbor met een BA in Engels en Schrijven aan de Universiteit van Michigan. Buiten The Everygirl heeft Hannah geschreven voor The Michigan Daily, waar ze ook als redacteur werkte. Momenteel werkt ze in een onafhankelijke boekwinkel en loopt ze stage bij een literair bureau.
Producten die zijn opgenomen in de afbeeldingen die in het artikel zijn gelinkt. Bevat grafische afbeeldingen die zijn toegeschreven aan: Julia | Adobe-voorraad, Foto met dank aan Warner Bros. Images,
Het bericht Ik heb zojuist “Wuthering Heights” voor het eerst als volwassene herlezen en ik heb enkele gedachten verscheen als eerste Het gewone meisje.
