Home Nieuws 5 dingen om te onthouden op uw reis naar uitmuntendheid

5 dingen om te onthouden op uw reis naar uitmuntendheid

3
0
5 dingen om te onthouden op uw reis naar uitmuntendheid

Hieronder deelt Brad Stulberg vijf belangrijke inzichten uit zijn nieuwe boek: Het pad naar uitmuntendheid: een gids voor ware grootsheid en diepe tevredenheid in een chaotische wereld.

Brad is verbonden aan de faculteit van de Universiteit van Michigan. Hij is prestatiecoach en draagt ​​regelmatig artikelen over duurzame uitmuntendheid bij aan de New York Times. Zijn werk is ook te zien geweest in De Wall Street Journal EN De Atlantische Oceaantussen vele andere verkooppunten. Hij is mede-presentator van de podcast uitmuntendheid, kortom.

Wat is het grote idee?

Wat als uitmuntendheid niet om winnen, talent of perfecte omstandigheden ging? Blijvende prestaties en echte vervulling liggen in onze nieuwsgierigheid, veerkracht en liefde voor het proces.

Luister hieronder of in de Next Big Idea-app naar de audioversie van deze Book Bite, voorgelezen door Brad zelf.

1. De kracht van nieuwsgierigheid om grootsheid te voeden.

Vóór de tragische dood van Kobe Bryant werd hem gevraagd: “Hou je van winnen of haat je verliezen?” Hij antwoordde: ‘Dat ben ik ook niet. Ik speel om dingen te begrijpen. Ik speel om iets te leren.’

Als je gefixeerd bent op winnen, verliezen of een andere externe uitkomst, haal je het heden uit het heden. Het maakt het onmogelijk om in een stroomtoestand te komen. Het maakt je kwetsbaar. Maar als je een nieuwsgierigheids- en groeimindset aanneemt, neemt de druk weg en kun je gegrond blijven in het moment.

Kobe Bryant stond bekend om zijn killerinstinct, The Mamba Mentality, maar zelfs hij herkende het verschil tussen het eindige spel en het oneindige spel. Het voltooide spel is tijdgebonden; er zijn winnaars en verliezers. Het oneindige spel kent geen einde; het enige doel is blijven spelen, blijven leren en blijven ontdekken.

Alle groten hebben moeten leren dat het oneindige spel net zo belangrijk is als het eindige. Of je nu basketbal of cello speelt, auto’s repareert, tafels bouwt, boeken schrijft of jongeren coacht, je kunst kan een voertuig voor zelfontdekking zijn. We hebben een biologische noodzaak om te gedijen, te evolueren en te groeien. Er is geen grotere bron van voldoening en voldoening dan jezelf pushen, een uitdaging nastreven en je gaandeweg ontwikkelen.

“De eigenlijke cyclus waarin je werkt, wordt een cyclus genoemd jezelf‘, schreef Robert Pirsig over zijn ervaring met motoronderhoud. ‘De machine die ‘daarbuiten’ lijkt te zijn en de persoon die ‘hier’ lijkt te zijn, zijn geen twee afzonderlijke dingen. Ze groeien samen richting Kwaliteit of gaan samen weg van Kwaliteit.” Uitmuntendheid vereist een honger naar groei: een diepe nieuwsgierigheid om te begrijpen waartoe u in staat bent, een nieuwsgierigheid om uw vak beter te leren kennen en een nieuwsgierigheid om uzelf beter te leren kennen.

2. De kracht om goed te presteren, zelfs als je je niet op je best voelt.

Een chirurg die ik lange tijd heb opgeleid, werd om twee uur ’s ochtends naar de eerste hulp geroepen en zijn doel was simpel: zoveel mogelijk van iemands been redden. Mijn cliënt was moe en zijn geest was luidruchtig. Hij was gek geworden, maar toch nam hij alles mee naar de operatiekamer en slaagde er toch in de zaak op te lossen.

Iets wat we steeds weer zien in de hedendaagse cultuur is dat mensen denken dat ze iets moeten repareren voordat ze actie kunnen ondernemen. Nu moet je je emoties niet onderdrukken of negeren. Als je iets kunt doen waardoor je je beter voelt, doe het dan, maar de waarheid is dat je je rot voelt en toch goed presteert.

“Het is gemakkelijk om geweldig werk te leveren als alles werkt, maar uitmuntendheid betekent dat je ook kunt presteren als dat niet het geval is.”

Het is vaak de handeling van het starten die verandert hoe u zich voelt. Het is gemakkelijk om geweldig werk te leveren als alles werkt, maar uitmuntendheid betekent dat je ook resultaten kunt leveren als dat niet het geval is. Hij zegt, Oké, dit is misschien moeilijker dan normaal, maar ik kan heten dan doe je het. De groten zijn niet geweldig omdat ze altijd de perfecte omstandigheden hebben om zinvol werk te doen. Volwassenen zijn geweldig omdat ze komen opdagen en alles geven, zelfs als ze dat niet doen.

Je bent misschien een chirurg die niet genoeg slaap heeft gekregen, een student met hoofdpijn voor een belangrijk examen, of een atleet die zijn gebruikelijke maaltijd vóór het evenement niet kon eten. Deze omstandigheden zijn niet ideaal, maar catastroferen is erger. Te vaak gaan we in een spiraal omdat we ons niet goed voelen, maar het probleem is niet altijd het gevoel. Het probleem is dat je gek wordt van het gevoel. Je kunt je moe, gestrest en onzeker voelen en toch presteren. Je kunt de niet zo geweldige gevoelens of omstandigheden op de passagiersstoel plaatsen, ze meenemen op de rit en toch komen opdagen.

Het vermogen om kalm te blijven te midden van uitdagingen is een centraal element van wat psychologen noemen eigen effectiviteitdat wil zeggen, een op bewijs gebaseerde overtuiging dat u kunt komen opdagen, uitdagingen kunt aangaan en kunt uitblinken in onzekere of zeer veeleisende omstandigheden. Tientallen jaren van onderzoek tonen aan dat mensen die hoog scoren op zelfeffectiviteit beter in staat zijn om te gaan met momenten waarop ze zich verloren of vastgelopen voelen, of dit nu in de operatiekamer, op de speelplaats, in het klaslokaal of in een directiekamer is.

Een van de beste dingen die u kunt doen om uw zelfvertrouwen te vergroten, is u op uw gemak voelen en tegelijkertijd goed presteren. Het bevrijdt je van de noodzaak om perfecte omstandigheden te hebben om het te proberen. Je bewijst dat je veerkrachtig, duurzaam en stevig bent en de klus kunt klaren.

3. Ware discipline versus valse discipline.

Ware discipline overbrugt de kloof tussen motivatie en actie, waardoor het eerste minder noodzakelijk wordt voor het laatste. Als je discipline hebt, hoef je je niet op een bepaalde manier te voelen om te verschijnen en aan de slag te gaan. Je doet het gewoon.

Valse discipline is een performatieve, beukende daad van volharding. Het is niet het echte werk. Het echte werk is opkomen voor wat belangrijk is en doen wat je moet doen. De ironie is dat als je moeilijke dingen doet waar je op de korte termijn geen zin in hebt, je je op de lange termijn meestal beter voelt.

“Het echte werk is opkomen voor wat belangrijk is en doen wat je moet doen.”

Valse discipline is luidruchtig, performatief en wil dat iedereen oplet. Echte discipline is stil omdat je het te druk hebt met krijgen wat je nodig hebt om dingen gedaan te krijgen, in plaats van te pronken.

4. De 48-urenregel.

Of je nu slaagt of faalt, geef jezelf 48 uur de tijd om de overwinning te vieren of om de nederlaag te rouwen. Ga dan weer verder met het werk. De resultaten zijn een emotionele achtbaan, maar het werk verandert niet. Neuronen die samen vuren, verbinden zich met elkaar. Het is gemakkelijk om verslaafd te raken aan de opwinding van externe validatie of verteerd te worden door de ervaring van mislukking. Deze valkuil wil je koste wat het kost vermijden. Het is kryptoniet om hoge prestaties te behouden. Het doen van het werk heeft een bijzondere manier om zowel succes als mislukking op hun respectievelijke plaatsen te plaatsen.

Het werk zelf verandert niet zo snel als onze emoties: winnen of verliezen. Geweldige dag of verschrikkelijke dag, de blanco pagina is nog steeds de blanco pagina. Een baantje in het zwembad is sowieso 25 meter. Er moet nog les gegeven worden. De toespraak voorafgaand aan de wedstrijd moet nog worden gehouden. Door weer aan het werk te gaan, blijft onze aandacht gevestigd op het proces en niet op de uitkomst. Het herinnert ons eraan waarom we ons überhaupt voor ons vak hebben ingezet.

Werk is overwinning. Het is het beste medicijn. 48 uur is een willekeurig bedrag dat u kunt verlengen of verkorten op basis van uw behoeften, maar het concept geldt nog steeds. Het zorgt ervoor dat we niet overdreven gehecht raken aan succes of falen, die elk hun eigen kenmerken hebben.

5. Prestatie en vreugde versus externe resultaten.

Matthew Perry was een van de vier acteurs die ooit een nummer één film hadden EN Televisieserie. Gedurende die tijd had hij een relatie met Julia Roberts, kocht zijn droomhuis aan de oceaan en verdiende $ 1 miljoen per aflevering Vrienden. Maar zoals hij meerdere keren in zijn memoires schreef, was dit allemaal niet genoeg.

Je kunt alles hebben, maar er is geen grotere valkuil dan te denken dat externe resultaten je tevreden zullen stellen. De neurochemicaliën die geassocieerd zijn met het verlangen naar dopamine zijn veel sterker dan die geassocieerd zijn met het verlangen naar serotonine. Het menselijk brein is geprogrammeerd om meer te willen. Dit is hoe wij zijn geëvolueerd. Wij zijn jachtfanaten. We hebben moeite om tevreden te zijn.

“De enige zen die je op de top van de berg zult vinden, is de zen die je onderweg meeneemt.”

We hebben allemaal gaten die we proberen op te vullen, maar geen enkele prestatie, inkomen, luxe horloge of inhoud kan die gaten op een zinvolle manier opvullen. Onderzoekers noemen dit de aankomst fouten het onderkennen hiervan is bevrijdend, omdat je niet meer hoeft te verwachten dat de volgende prestatie je het gevoel geeft dat je een voltooid product bent. Je kunt je aandacht op het proces richten en vreugde, energie en voldoening vinden in het werk, in plaats van in de illusie van wat er zou kunnen gebeuren als of wanneer je daar komt.

In zijn memoires uit 2022 schreef Perry: ‘Ik weet zeker dat ik beroemd ben geworden, dus ik zou mijn hele leven niet verspillen met proberen beroemd te worden. Je moet beroemd worden om te weten dat dat niet het antwoord is. En niemand die niet beroemd is, zal dat ooit echt geloven.’ De valkuil van de roemstatus treft niet alleen acteurs. Het treft kunstenaars, muzikanten, ondernemers, schrijvers, bakkers, atleten, kenniswerkers, leraren, coaches, van wie velen de spreekwoordelijke bergtop hebben bereikt. Het beïnvloedt ons allemaal.

Als je geen vreugde en voldoening kunt vinden in het klimmen, zal het er allemaal niet toe doen. De enige Zen die je op de top van de berg zult vinden, is de Zen die je onderweg meeneemt. De enige plek waar je de liefde kunt vinden waarnaar je op zoek bent, is door jezelf te verliezen in zinvolle activiteiten, door je aangeboren gaven en creativiteit tot uitdrukking te brengen en door het pad te bewandelen met goede mensen. Excellentie is precies dit.

Geniet van onze complete bibliotheek met bookbites, gelezen door auteurs!, in de Volgende Big Idea-app.

Dit artikel verscheen oorspronkelijk In Volgende grote ideeënclub tijdschrift en is met toestemming herdrukt.

Nieuwsbron

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in