A Sandy Liang de show heeft de neiging om met het fantastische te spelen, de impulsieve identiteit te overschrijden en snuisterijen en symbolen uit de kindertijd naar voren te halen. Voor AW26 heeft het rationele ego van het merk geholpen bij het produceren van een collectie die nog steeds het idee van slaapkamercomfort op zijn kop zet, maar deze relevant maakt voor de huidige meedogenloze winter in New York. Het is een enorme vraag om erop uit te gaan en er goed uit te zien als er maanden oude sneeuw ligt die nu een driekleur heeft van bruin, zwart en geel, samen met bijtende wind die de temperatuur tot onder het negatieve niveau brengt. In dit verband zegt de collectie: als we de deur uit moeten, laten we dan niet debatteren tussen comfort en schattigheid, we kunnen schaamteloos beide hebben (of beter gezegd zijn).
De collectie is geïnspireerd door Kleine Trianon in de tijd van Marie Antoinette, toen ze leefde als een eenvoudige landheer, waarbij ze een groot deel van de samenleving buitensloot en de koning alleen als gast ontving in plaats van als partner. Voor de ‘formele items’ gebruikte Liang dit gemak en mengde het met het nu trendy oma-schort. Er waren jurken en rokkostuums gemaakt van katoenen jersey die geschikt was voor de sportschool, glanzende jumpsuits met strikken klaar voor de opera, en satijnen pyjamasets die leken op oversized eerste communiejurken. Comfort werd geïntegreerd in zelfs de meest formele looks, met een bed van strikken die vulling toevoegden aan rokken, jurken en een poncho die ook als hoofdsteun kon dienen. Een bijzonder succesvol hersenschimexperiment transformeerde wat leek op een gewatteerde kindermatras in een hekwerkoutfit (trending op TikTok).
Voortbordurend op dit experiment met casual formele kleding, kwamen comfortabele thermische leggings, gecombineerd met een contrasterende gebreide sok in een reeks kawaii maar toch praktische schoenen, in de meeste looks naar voren. In deze serie was er een operaschoen die was getransformeerd door een bies van schapenvacht die de voet inkortte tot een poppenpantoffel, een pantoffel met een bob van geschoren schaap die de vloer leek af te stoffen terwijl hij liep, en de iconische hak met flaporen die eruitzag alsof ik het hondenspeeltje van Mochi Lamb Chop had gedragen tijdens een snelle boodschap. Wat de hakken betreft, ze leken allemaal warm en zacht als huisschoenen, maar het was veel waarschijnlijker dat ze ervan genoten of zelfs op de deurmat lagen. Waarom bang zijn om het huis te verlaten als we het gewoon kunnen verslijten?
Fotografie met dank aan Sandy Liang.
