Van Jonathan Klotz
| Gepubliceerd
Het enige dat vreemder is dan sciencefiction is wetenschap. Dark Matters: Verdraaid maar waareen kortstondige documentaireserie gepresenteerd door genrelegende John Noble bracht dit concept in 2011 tot het uiterste.
Elke aflevering documenteerde het waargebeurde verhaal achter vreemde wetenschappelijke experimenten en ontdekkingen, van de oorsprong van lobotomieën tot hersentransplantatie-experimenten, en zelfs hoe de oorsprong van de raket verbonden was met het occulte. Nadat je een paar afleveringen hebt gezien, denk je dat sciencefiction niet ver genoeg gaat.
Occulte en verraderlijke sterfgevallen zijn slechts een deel van de serie
Dark Matters: Verdraaid maar waar vasthield aan een formule, een inleiding door Noble, historische beelden en heropvoeringen gecombineerd om een verwrongen verhaal te vertellen, en vervolgens de eindconclusie die doorgaans tragisch of angstaanjagend was, en vaak beide. De finale van seizoen drie vertelt het verhaal van John Parsons en het Jet Propulsion Lab (JPL), dat de eerste raketmotor ontwikkelde. In een poging zijn onderzoek te verbeteren, begon Parsons de leringen van Aleister Crowley zeer serieus te nemen, bekeerde hij zich tot Thelema en gebruikte hij magische seksrituelen om zijn experimenten te verbeteren. Het werkte totdat hij te ver ging en zijn academische status verloor gemeenschapzijn huwelijk en al zijn geld.
De eerste aflevering bevatte een fragment over het Philadelphia Experiment, de veronderstelde verdwijning van de USS Eldridge, dat als basis heeft gediend voor films en zelfs Vreemdere dingen. Het is een triviaal verhaal vergeleken met een andere aflevering van seizoen twee die zich concentreerde op Dr. Robert Cornish, een onderzoeker uit de jaren dertig die ervan overtuigd was dat de doden weer tot leven konden komen, hoewel zijn menselijke experimenten nooit hebben gewerkt. De pogingen van mannen en vrouwen in de wetenschap om een theorie te bewijzen of de grenzen van de menselijke kennis te verleggen lijken uit de bladzijden van een dubbeltjesroman te zijn geplukt, maar ze zijn waar.
De zwaartekracht van John Noble draagt bij aan elk segment Dark Matters: verdraaid maar waar; Hoe belachelijk het experiment ook is of hoe gek de onderzoeker ook is geworden, de geruststellende maar vreemd verontrustende tonen verheffen elke heropvoering ervan. Als je eenmaal begint met kijken, lees je in één avond de hele serie verder. Er is iets vreemd betoverends aan verhalen over duistere wetenschap waar je op school niets over hoort.
Op het punt om voor altijd verloren te gaan
Met de opkomst van docuseries over echte misdaad in de afgelopen tien jaar is het duidelijk dat er een enorm publiek bestaat voor waargebeurde verhalen die niet bang zijn om te laten zien hoe bizar de vroege wetenschap kon worden. Nieuwe normen en zorgvuldig gecontroleerd onderzoek maken het onwaarschijnlijk dat er iemand is die experimenteert met hersentransplantaties of probeert doden weer tot leven te wekken, maar wetenschap is eeuwenlang het wilde westen geweest. Het is niet te zeggen hoeveel bizarre verhalen er zijn.
Dark Matters: Verdraaid maar waar tussen 2011 en 2012 werden 19 afleveringen uitgezonden en momenteel is alleen seizoen 3 beschikbaar voor digitale aankoop. Het is een schande dat de serie op het punt staat verloren media te worden, en nog meer jammer dat er de afgelopen 14 jaar geen nieuwe afleveringen zijn geweest. Donkere materie: extra gedraaideen reeks geremixte afleveringen met meer scènes, meer informatie en “diepere inzichten”. Het werd ook kort uitgezonden op Science Channel, maar is sindsdien verdwenen in de digitale ether. Als je het kunt vinden, is de serie ondanks de verontrustende inhoud een leuke eetbui. Als er niets anders is, het portret van John Noble De randzaken Gekke wetenschapper Walter Bishop is veel logischer als je kijkt naar de lange en smerige geschiedenis van gekke onderzoekers die ons begrip van het universum hebben gevormd.
