In februari presenteert Tanmaya Shekhar haar debuutfilm als onafhankelijk regisseur. De film, getiteld ‘Nukkad Naatak’, met in de hoofdrollen Molshri en Shivag Rajpal, vertelt het verhaal van twee werelden die heel dicht bij elkaar liggen, maar heel verschillend. Door het concept van educatie te integreren in de meer creatieve en gemoedelijke methode van Nukkad Naatak, hoopt Tanmaya dat het publiek de schoonheid van deze filmische ervaring zal zien. Als je voor het eerst een onafhankelijke film regisseert, zijn er echter uitdagingen. Zonder de steun van een groot spandoek zijn Tanmaya en haar film helemaal klaar om Bollywood binnen te gaan en voor de marketing is het hele team bij elkaar gekomen en heeft geen middel onbeproefd gelaten. “Marketing, we doen alles zelf. Het is gewoon een soort zelfdistributie”, zei hij in een exclusief gesprek met ons, voordat hij eraan toevoegde: “We brengen de film zelf in de bioscoop. En toen wisten we dat we het publiek voor deze film moesten vinden.”
Tanmaya Shekhar aan zelfmarketing van ‘Nukkad Naatak’
“Het publiek zal niet alleen komen, omdat in de eerste plaats niemand deze film zal kennen of horen. We hebben de caravan met de hand geschilderd. En toen gingen we van Mumbai naar Ahmedabad, van Ahmedabad naar Baroda, van Baroda naar Indore, Bhopal, Kota, Jaipur, Delhi en andere steden”, legde hij uit.
Om nog meer licht te werpen, vertelde hij ons: “Elke dag gaan we naar een universiteit, naar een school, naar een NGO. We ontmoeten elke dag mensen. We ontmoeten letterlijk mensen in Nukkad. We gaan naar Nukkad en ontmoeten mensen, en we praten met mensen over de film. We maken een oproeplied. Dus we doen het zelf omdat we erg gepassioneerd zijn over deze film en we willen dat deze de mensen bereikt.”
Het ontstaan van Tanmaya Shekhar’s film ‘Nukkad Naatak’
Tijdens ons gesprek vertelde Tanmaya openhartig het ontstaan van ‘Nukkad Naatak’. Hij zei: “Ik ben opgegroeid op een IIT-campus. Mijn vader was professor aan IIT Kanpur. Ik heb ook gestudeerd aan IIT, dus ik heb de eerste tweeëntwintig jaar van mijn leven op de campus doorgebracht. Een paar jaar geleden kwam ik thuis voor Diwali en mijn moeder begon les te geven in een basti (sloppenwijk), die heel dicht bij de IIT-campus lag. Dus ik vergezelde haar ook naar de basti, en het was een heel schokkend moment voor mij. Het is als een van die momenten waarop je ziet dat er twee India’s zijn binnen één India. Aan de ene kant was er deze elite technische universiteit, en aan de andere kant was er deze Basti, die slechts vier kilometer verderop ligt.”“Dus ik dacht dat deze twee werelden zo dicht bij elkaar lagen, maar er is geen interactie. Toen wilde ik meteen een film maken die over twee studenten ging, twee studenten.Dus eigenlijk delen ze mijn wereldbeeld en worden ze gedwongen om met kinderen in de Basti te werken”, vervolgde hij.
“Het basisverhaal was dat het gaat over twee vrienden op de universiteit, die met kinderen in Basti moeten werken. Het thema betreft de opvoeding van kinderen in basti, de opvoeding van kinderen op het platteland. En ten tweede Shivag, dat gaat over de levens van LHBTQ-mensen in conservatieve gebieden, omdat we eigenlijk twee sociale problemen hadden, zonder aanhalingstekens,’ vervolgde hij.“Ook voelde ik me de kunstvorm van Nukkad Natak, want wat ik op de universiteit deed, ik ken zoveel mensen, zoals Molshri die veel Nukkad Natak heeft gedaan, alsof ik dacht dat het iets zou zijn dat zowel het sociale zou kunnen binden. Ik bedoel, dit is tenslotte het idee van Nukkad Natak, toch? Je gebruikt het om het sociale bewustzijn en het sociale bewustzijn te vergroten. Dus hoe kunnen wij, Nukkad Natak, dus dat is het punt van het verhaal, net als Nukkad Natak is de kunstvorm, het is het concept dat beide sociale kwesties met elkaar verbindt. Dus ik heb het gevoel dat je een mooie verhaallijn hebt”, besluit Tanmaya Shekhar.
