Van Jonathan Klotz
| Gepubliceerd
Sterrenpoort SG-1 is terug op Netflix en er is nog nooit een beter moment geweest om te genieten van een van de beste sciencefictionseries aller tijden. Het is altijd een goed moment om de avonturen van Stargate Command (SGC) te beleven, dat is gerijpt als een goede wijn sinds de serie voor het eerst debuteerde in 1997.
Vergeleken met Star Wars en Star Trek ontbrak het de serie aan decennia aan traditie en moest het een schare fans opbouwen terwijl het zijn eigen sci-fi-universum creëerde. Het bewees zichzelf snel met een kleurrijke cast van personages, die de luchtige, avontuurlijke kant van science fiction omarmden en langzaam een enorm universum onthulden dat zo vol mysterie en opwinding was dat het drie series en dertig jaar later voelt alsof er meer te ontdekken valt.
Het SGC-team behoort tot de beste op het gebied van sciencefiction
Toen Roland Emmerich Sterrenportaal die in 1994 in de bioscoop werd uitgebracht, had niemand kunnen vermoeden dat dit de basis zou leggen voor een film die dertig jaar zou duren. sciencefiction franchise, en niemand had kunnen vermoeden dat Richard Dean Anderson zijn MacGyver-faam zou overschaduwen door kolonel Jack O’Neill, de veldleider van de SGC, te spelen. De grote pilot-aflevering “Children of the Gods” was een Tijd tonen originele film, en het kon niemand iets schelen wie Michael Shanks, Amanda Tapping of Christopher Judge destijds waren; het was MacGyver in Space die de eerste 4 miljoen kijkers trok. Slechts een paar afleveringen later beseften fans dit Sterrenpoort SG-1 het zou een ensembleserie worden en elk lid van het team had iets toe te voegen.
Michaël Shanks hij neemt de rol op zich van Dr. Daniel Jackson, gespeeld door James Spader in de film, en slaat hem uit het park, gaande van de nieuweling, jammerlijk onvoorbereid om deel uit te maken van een militaire eenheid, tot het ontsluiten van de geheimen van het universum. Door Amanda Tapping Samantha Carter is zowel astrofysicus als een ervaren piloot. ALS Sterrenpoort SG-1 vervolgt, hij mag beide kanten van zijn verschillende capaciteiten demonstreren en heeft nog geen technologie of wetenschappelijke theorie ontmoet waar hij niet over kan praten, maar als hij niet je favoriete personage is tijdens het eerste seizoen, maak je dan geen zorgen, hij zal dat later wel zijn.
Het kernteam wordt compleet gemaakt door Christopher Judge, nu de stem van Kratos bij Sony God van de oorlogals Teal’c, het buitenaardse lid van het team, is hij een Jaffa, een gastheer van een Goa’uld-parasiet, op een missie om zijn volk te redden. Het is onjuist om te zeggen dat hij de “Worf” van de SGC is, maar zo begint hij wel. Net als bij de rest van de cast, is dat niet waar het eindigt. Iedereen groeit en ontwikkelt zich in de loop van tien seizoenen, waarbij de enige constante de Stargate zelf is, die hen naar nieuwe werelden, nieuwe avonturen en nieuwe culturen brengt.
Stargate herinnert ons eraan dat sciencefiction leuk is
Veel van Sterrenpoort SG-1 de eerste aantrekkingskracht is dat na de pilot op theatraal niveau het budget zo is verlaagd dat elke buitenaardse wereld veel op Vancouver lijkt. Na een paar afleveringen maakt het productiebudget je niets meer uit, omdat de buitenaardse wezens van het Stargate-universum kunnen eigenlijk buitenaardse wezens zijn, en het avontuur van de week resulteert meestal in het in beeld brengen van een ander stukje van de grotere kosmische puzzel.
Bijvoorbeeld de Asgardianendie, zoals hun naam doet vermoeden, de Noorse goden waren, zoals de Goa’uld de Egyptenaren waren, vertonen ook een opvallende gelijkenis met de ‘grijze’ buitenaardse wezens. Er zijn genoeg “forehead aliens” te vinden, maar Stargate is niet bang om raar te worden.
Ondanks dit alles, zelfs nu de oorlog tegen de Goa’uld heviger wordt en robotreplicatoren arriveren om de SGC te kwellen, Sterrenpoort SG-1 hij verliest zijn gevoel voor humor niet. Verschillende afleveringen omvatten Teal’c die een man knock-out slaat met een avocado, O’Neil die door een Stargate golft, en Carter die ruimteraces doet, en dan zijn de ondersteunende personages die je graag haat niet meegerekend. StarTrek Voyager’s Robert Picardo brengt Richard Woolsey, de bureaucraat uit de hel, tot leven Star Trek: de volgende generatie Ronny Cox (hij speelde Kapitein Jellico in “Chain of Command”) is senator Kinsey, de man die je meer zult haten dan een jongen genaamd Baal.
Sterrenpoort SG-1 heeft nooit het respect gekregen dat het verdient, ondanks het starten van een franchise die vandaag de dag voortduurt met een nieuwe inzending op komst, dankzij Amazone. Zelfs zonder de twee vervolgreeksen of dvd-films is de serie een van de beste sciencefictionshows Netflix. Als je verlangt naar de dagen vol leuke sciencefiction met een kleurrijke cast van personages die in de loop van de tijd groeien en veranderen terwijl ze een universum vol mogelijkheden verkennen, dan is dit een must-see.
