In de jaren dertig slaagde een radicaal-conservatieve politieke groepering er bijna in bij het omverwerpen van de Finse democratie:
Het werd de Lapua-beweging genoemd en was een extreemrechtse Finse groep die probeerde de republiek omver te werpen, communisten te marginaliseren en een autoritaire regering te installeren. Ze slaagden erin de Finse politieke orde te ontwrichten door middel van dreigementen met geweld en symbolische ontvoeringen, waarbij ze politieke rivalen gevangen namen en naar de Sovjetgrens brachten.
Ze kregen de steun van gematigde en centrumrechtse politici die geloofden dat ze de passie en steun van deze radicale nationalistische groep konden benutten. Tot de beweging behoorden ook vooraanstaande zakenlieden, krantenbezitters en belangrijke leden van het leger.
Maar na een paar jaar slaagde het land erin het schip weer recht te zetten:
Bijna van de ene op de andere dag stortte de Lapua-beweging ineen. Binnen drie jaar na de oprichting werd deze extreemrechtse factie verbannen uit de Finse politiek, en sindsdien is de democratie in Finland stabiel gebleven.
Je kunt meer lezen over de Lapua-beweging en hoe deze werd verslagen dit artikel over de ‘bijna-ongelukken’ van de democratie.
In november 1929 marcheerden jonge communisten in rode shirts in het kleine Finse dorpje Lapua, gelegen in de religieuze en conservatieve regio Zuid-Österbotten. Een boze menigte lokale boeren viel de mars aan, ontdeed de deelnemers van hun t-shirts en begon de ongelukkige linksen te slaan. Dat schijnbaar geïsoleerde en willekeurige incident veroorzaakte “een reeks gebeurtenissen die bijna fataal bleken voor de Finse parlementaire regering.
