In december 2025 verscheen Andrea Lucas, de voorzitter van de Amerikaanse Equal Employment Opportunity Commission, blanke mannen uitgenodigd dienen meer klachten in over discriminatie op grond van geslacht en ras tegen hun werkgevers.
“Ben je een blanke man die te maken heeft gehad met discriminatie op de arbeidsmarkt op basis van ras of geslacht? Je hebt mogelijk het recht om geld terug te vorderen op grond van de federale burgerrechtenwetten. Neem zo snel mogelijk contact op met @USEEOC”, schreef hij in een bericht op X.
In februari 2026 werd de Het EEOC begon een onderzoek naar Nike over wat het bureau zei, was vermoedelijke discriminatie van blanke arbeiders.
Beide initiatieven volgden de karakterisering van het EEOC uit maart 2025 diversiteit, gelijkheid en inclusiviteit inspanningen, of DEI, als potentieel discriminerend voor blanke mannen. De karakterisering van het EEOC past in het bredere patroon van de Trump-regering om DEI ‘te noemen’illegale discriminatie.”
Al Centrum voor werkgelegenheidsgelijkheid aan de Universiteit van Massachusetts, wij hebben Klaar diepgaand onderzoek over wie aanklachten tegen discriminatie indient bij het EEOC.
Gezien het verzoek van het EEOC in december 2025 aan blanke mannen om klachten over discriminatie in te dienen, hebben we ons eerdere onderzoek opnieuw bekeken om te zien wat er bekend is over de discriminatie van blanken en, in het bijzonder, wat er bekend is over beschuldigingen van discriminatie tussen blanken en blanke mannen die bij het EEOC zijn geregistreerd.
Als onderdeel van ons onderzoek gaf het EEOC ons toegang tot aanklachten tegen discriminatie die waren ingediend bij het agentschap en de staat Bureaus voor eerlijke arbeidspraktijken van 2012 tot 2016. Volgens de wet moeten alle claims tegen arbeidsdiscriminatie in de Verenigde Staten worden ingediend bij het EEOC, of bij overheidsinstanties met gelijkwaardige rollen, voordat er juridische stappen worden ondernomen.
Hoewel het EEOC een geschiedenis heeft in het delen van gegevens met onderzoekers die teruggaat tot de jaren zeventig, is het EEOC in 2016 gestopt met het delen van actuele en historische gegevens met onderzoekers. Als gevolg hiervan hebben we geen gegevens over klachten over discriminatie na 2016. Te oordelen naar het EEOC jaarverslagende basismodellen zijn inmiddels niet veel veranderd.
Blanke mannen dienen al klachten in
Toen we keken alle beschuldigingen van discriminatie op grond van geslacht en ras die door het EEOC zijn ontvangenHet is niet verrassend dat we ontdekten dat mannen veel minder vaak dan vrouwen beschuldigingen van seksediscriminatie uiten. Maar blanke mannen dienen ongeveer 10% van de klachten over seksediscriminatie in. Terwijl zwarte, Latijns-Amerikaanse en Aziatische mannelijke werknemers vaker klachten over rassendiscriminatie indienen, dienen blanke mannen ongeveer 9% van dergelijke klachten in.
In hetzelfde onderzoek, toen we de juridische aanklachten die bij het EEOC waren ingediend, vergeleken met gegevens uit het landelijk onderzoekWe hebben vastgesteld dat het aantal ingediende juridische klachten bij het EEOC ongeveer overeenkomt met het aantal ervaringen met discriminatie op de werkplek dat in de enquête wordt gerapporteerd. Samen suggereren deze twee bevindingen dat blanken in het algemeen, en blanke mannen in het bijzonder, al beweringen deden over discriminatie op de arbeidsmarkt.
Ten tweede hebben we een meer diepgaande analyse uitgevoerd beschuldigingen van seksuele intimidatie. We ontdekten dat, hoewel blanke mannen 46% van de beroepsbevolking uitmaakten, zij klachten indienden over 11% van de beschuldigingen van seksuele intimidatie en 11% van alle andere beschuldigingen, meestal gerelateerd aan handicap en leeftijd.
Het algemene patroon is dat hoewel blanke mannen al aangifte doen van discriminatie, zij minder snel te maken krijgen met discriminatie op de arbeidsmarkt dan andere groepen.
Het risico van het indienen van klachten
Bij het EEOC ingediende kosten kunnen twee soorten voordelen opleveren voor de partij die de kosten in rekening brengt: geldelijke schikkingen en verplichte veranderingen in de praktijken op de werkplek.
Blanke mannen die klachten over seksuele intimidatie indienden, kregen in 21 procent van de gevallen een uitkering, een lager percentage dan blanke vrouwen (29 procent). Dit is ook lager dan dat van zwarte vrouwen, 23%, en hoger dan dat van zwarte mannen, 19%. Het EEOC ontvangt al beschuldigingen van discriminatie van blanke mannen en behandelt hen, althans wat seksuele intimidatie betreft, op dezelfde manier als andere groepen.
De meeste mensen die een aanklacht wegens discriminatie indienen, doen dit om hun eigen werkervaring en die van hen te verbeteren van hun collega’s. Maar het indienen van deze claims bij het EEOC of een staatsbureau voor eerlijke arbeidspraktijken is een handeling met een hoog risico en een lage beloning.
We ontdekten dat, in ieder geval voor seksuele intimidatie, werkgevers reageerden op de klachten van blanke mannen min of meer op dezelfde manier als andere groepen. Blanke mannen die een aanklacht wegens discriminatie wegens seksuele intimidatie hadden ingediend, verloren 68 procent van de tijd hun baan en kregen in ongeveer hetzelfde tempo te maken met represailles van hun werkgever. Represailles kunnen beëindiging omvatten maar ook andere vormen van intimidatie op het werkzoals onrechtmatig toezicht en nauwlettend toezicht door personeelsafdelingen.
Wij hebben het gevonden Dit patroon van represailles van werkgevers en ontslagen van werknemers treft alle demografische groepen die enige vorm van discriminatieklacht indienen. Blanke mannen die een aanklacht wegens discriminatie indienen, krijgen van hun werkgevers dezelfde harde behandeling als elke andere groep.
Het aansporen van meer blanke mannen om klachten over discriminatie in te dienen op basis van de waargenomen oneerlijkheid van DEI-praktijken, zoals het EEOC heeft gedaan, zal waarschijnlijk leiden tot banenverlies en vergeldingsmaatregelen van werkgevers.
Wat zal er gebeuren?
Het is mogelijk dat de oproep van EEOC-voorzitter Lucas voor meer beschuldigingen van discriminatie door blanke mannen het aantal klachten zal doen toenemen.
Dit is het precies wat er gebeurde na 2012, toen het EEOC vaststelde dat de Burgerrechtenwet van 1964 het verbod op seksediscriminatie beschermde LGBTQ-werknemers ook tegen discriminatie op grond van seksuele geaardheid en genderidentiteit.
Verontrustender is dat het EEOC de inspanningen van werkgevers om discriminatie te voorkomen en inclusieve werkplekken te creëren, karakteriseert als discriminatie van blanke mannen.
Uiteindelijk willen alle werknemers eerlijk en met respect behandeld worden. De inspanningen van werkgevers om dergelijke werkplekken te creëren moeten worden ondersteund. Het zou een beter gebruik zijn van de middelen van het EEOC om de inspanningen van bedrijven op dit gebied te ondersteunen zulke werkplekken creëren.
Donald T. Tomaskovic-Devey is hoogleraar sociologie en directeur van het Center for Employment Equity in UMass Amherst.
Steven Boucher is universitair hoofddocent sociale wetenschappen bij UMass Amherst.
Dit artikel is opnieuw gepubliceerd van Het gesprek onder een Creative Commons-licentie. Lees de origineel artikel.
