Geschiedenis: Een “man uit de toekomst” waarschuwt een groep vreemden in een restaurant dat een krachtige kunstmatige intelligentie de wereld zal vernietigen. Probeer een groep mensen te rekruteren om de dreigende ramp te helpen stoppen.Herziening: “Good Luck, Have Fun, Don’t Die”, geregisseerd door Gore Verbinski, vertelt een verhaal over het einde van de wereld, met kunstmatige intelligentie als de slechterik, zonder er een groot, over-the-top spektakel van te maken. De film combineert sciencefiction en zwarte komedie, maar vermijdt geforceerde grappen en overdreven actie. De focus ligt op gewone mensen die plotseling met buitengewone omstandigheden worden geconfronteerd, en de spanning komt eerder voort uit keuzes dan uit explosies. Verbinski’s regie geeft het verhaal een enigszins chaotisch tintje dat de onzekerheid van de situatie van de personages weerspiegelt. De kleine momenten in de film wegen even zwaar als elk belangrijk plotpunt, waardoor een zeldzaam gevoel van urgentie ontstaat in een verhaal over een mondiale ramp.Het verhaal speelt zich af in een restaurant in Los Angeles. Een man die beweert uit de toekomst te komen (Sam Rockwell) komt binnen en waarschuwt dat een krachtige kunstmatige intelligentie de mensheid binnenkort zal vernietigen. Hij meldt dat dit zijn 117e poging is om de juiste groep vrijwilligers te selecteren. Na lang wikken en wegen kiest hij voor Mark (Michael Peña), Janet (Zazie Beetz), Bob (Daniel Barnett), Scott (Asim Chaudhary) en Marie (Georgia Goodman), terwijl Ingrid (Haley Lu Richardson) en Susan (Juno Temple) zich vrijwillig bij hem voegen. Er ontstaan problemen wanneer de politie het restaurant omsingelt en Bob wordt gedood terwijl hij probeert te ontsnappen. De film onderzoekt vervolgens de achtergrondverhalen van verschillende personages: Mark en Janet zijn een stel en leraren op een school waar telefoons de levens van studenten domineren; Susan is een alleenstaande moeder wier zoon het slachtoffer was van een schietpartij op school; en Ingrid heeft een ernstige allergie voor wifi. Uiteindelijk spoort de groep een negenjarige jongen op wiens AI-gebaseerde uitvinding op het punt staat de wereld over te nemen.De film opent op een manier die meteen je aandacht grijpt. Het personage van Rockwell beweegt zich door het restaurant en spreekt rechtstreeks tot de klanten in een lange, urgente monoloog over hoe kunstmatige intelligentie en sociale media de levens van mensen hebben overgenomen. Een van de sterkste punten van de film is de bereidheid om ongebruikelijk te zijn. AI is geen cartoonachtige slechterik; het is een product van menselijke ambitie en onzorgvuldigheid. Het verhaal onderzoekt hoe mensen afhankelijk zijn van machines en hoe technologie in stilte het dagelijks leven vormgeeft. Soms lijkt de plot misschien ingewikkeld met enkele verwarrende wendingen, maar de eerlijkheid van de verhalen houdt de kijkers betrokken. De humor is droog en soms ongemakkelijk, maar de film vermijdt voorspelbare grappen en geeft de film een eigen tempo en toon.Sam Rockwell geeft zijn ‘man van de toekomst’ een rusteloze energie en een stille, verontrustende droefheid, waarin hij een man laat zien die gebukt gaat onder het besef van een tragische toekomst. Juno Temple speelt Susan met een geaarde, ingetogen aanwezigheid. Hij brengt twijfel, angst en nieuwsgierigheid over, waardoor zijn karakter echt lijkt. Haley Lu Richardson schittert als Ingrid en drukt op subtiliteit het trauma en de pijn van haar personage uit, vooral in de scènes met haar vriend waarin haar emoties op natuurlijke wijze naar boven komen. Michael Peña en Zazie Beetz zijn een meeslepend stel dat lesgeeft op dezelfde school, en hun chemie voelt authentiek aan. Zelfs als het verhaal boordevol ideeën zit, houdt de cast het menselijk en direct. Hun interacties voelen echt aan en geven de film warmte en authenticiteit.De film onderzoekt een gedurfd idee, vergelijkbaar met een aflevering van ‘Black Mirror’, maar met een zachtere intensiteit, en slaagt vaker dan mislukt. De structuur is niet rigide en het concept kan soms overweldigend lijken. Toch weet zijn intieme en doordachte benadering van een mondiale ramp zijn sporen na te laten. Het verhaal onderzoekt of gewone mensen de toekomst kunnen veranderen en hoe technologie zowel het beste als het slechtste van de mensheid weerspiegelt. Het onderzoekt ook hoe angst, hoop en kleine beslissingen de uitkomsten beïnvloeden. De film vereist geduld, maar het resultaat is een krachtige reflectie op verantwoordelijkheid, keuze en de fragiele verbindingen tussen onze acties in de loop van de tijd.
