Bij Hamnet zijn contrasten de taal van de geschiedenis. Het leven wordt geconfronteerd met de dood, liefde ontmoet haat en het denkbeeldige is verweven met de werkelijkheid. Aanwezigheid en afwezigheid resoneren met gelijke intensiteit en raken aan wat we ervaren en wat we in ons dragen.
De moeder onthult in al haar rollen, beschermer, liefdevolle aanwezigheid, bron van vreugde en hoop, een rauwe en authentieke waarheid over de mensheid die nog nooit eerder is gezien. De manier waarop hij leven in de wereld brengt voelt adembenemend, diep menselijk en rauw.
