Van Chris Snellgrove
| Gepubliceerd
De afgelopen weken is het onmogelijke gebeurd: Starfleet Academieeen show die een zeer controversiële start kende, is erin geslaagd consistent interessante afleveringen op te leveren. Er zijn veel redenen waarom de show is verbeterd, waaronder het feit dat er eindelijk afstand wordt gedaan van de geforceerde humor die eerdere afleveringen zo ongemakkelijk maakte. Maar het echte geheime wapen van de serie is dat de serie niet bang is om onbeschaamd gebruik te maken van het beste dat Star Trek te bieden heeft.
Het eerste voorbeeld hiervan was ‘Acclimate Mil Series’, een aflevering waarin de titulaire cadet zijn best doet om het lot van Benjamin Sisko te ontdekken. Dat gechannelde avontuur Diepe ruimte negendie dient als liefdesbrief aan de beste show in de serie. Nu, de Starfleet Academie In de aflevering “Ko’Zeine” werd een van de slechtste karakters gebruikt om een concept te illustreren dat Spok voor het eerst opgegroeid Star Trek II: De toorn van Khan: dat Starfleet voor sommige mensen niets minder dan hun eerste, beste bestemming vertegenwoordigt.
Om vreemde nieuwe bureaus te ontdekken
Terug naar binnen StarTrek: De filmwe ontdekken dat Kirk voor zijn succesvolle vijfjarige missie werd beloond met een promotie tot admiraal. Maar hij wordt het beu om aan een bureau te zitten, en wanneer een mysterieuze dreiging de aarde nadert, misbruikt hij zijn contacten om het bevel over de Enterprise over te nemen voor een laatste missie. Van Khan’s toornKirk is echter teruggekeerd naar de bureaudienst en de Enterprise wordt alleen gebruikt voor trainingsoefeningen.
In dat baanbrekende vervolg neemt Spock geen blad voor de mond en zegt tegen Kirk dat het een vergissing was om die promotie tot admiraal te aanvaarden. Hij vertelt Kirk botweg: “Bevel a ruimteschip het is je eerste, beste bestemming; al het andere is verspilling van materiaal. Vreemd genoeg is de meest recente aflevering van Starfleet Academie benadrukte dit thema, terwijl hij tegelijkertijd putte uit het soort logica waar Spock trots op zou zijn geweest.
Aquaboy wordt Aquaman
In de aflevering “Ko’zeine” ontdekken we dat Darem, een cadet die vooral wordt voorgesteld als een arrogante pestkop, een Khioniaanse koning is. Hij is verloofd met een jonge vrouw met wie hij uiteindelijk de hele samenleving zou regeren, maar aanvankelijk waren ze van plan pas te trouwen nadat hij was afgestudeerd aan de Starfleet Academie. Wanneer ze (dankzij de druk van de ouders) vroegtijdig haar signaal afgeeft, verlaat Darem gewillig zijn academische leven, trouwt hij met zijn jeugdliefde en bereidt hij zich voor om het soort leider te worden dat zijn planeet nodig heeft.
Tijdens de ceremonie houdt Jay-Den (die Darem door een portaal volgde, uit angst dat hij was ontvoerd) een getuige-toespraak waarin hij de prestaties van Darem prijst, waaronder het lopen op een romp om de dag te redden. Later moedigt zijn nieuwe vrouw hem aan om de bruiloft af te blazen en zij noemt de toespraak van Jay-Den als reden.
De toast met het maximum
Meer specifiek vertelt ze haar man dat “de beschreven man (Jay-Den) iemand is die ik nog nooit heb ontmoet”, erop wijzend dat ze Darem nog nooit zo gelukkig heeft gezien als hij was op de dag dat hij zich aanmeldde voor de Starfleet Academie. Dus speculeert ze waarom haar vriend deze kleine daad zo leuk vond. “Misschien komt het omdat je eindelijk de kans hebt gehad om jezelf te zijn op een manier die je hier nooit zou kunnen.”
Wat hebben Darems pasgetrouwde problemen hiermee te maken? Star Trek II: De toorn van Khan? In die favoriet bij de fans geloofde Spock dat het lot reëel was en dat Kirk een fout had gemaakt door een promotie tot admiraal te aanvaarden en vervolgens op een bureau te gaan zitten. Natuurlijk had Kirk geweldige dingen kunnen doen als bestuurder, maar wat zijn beste vriend betrof, had hij dat ook kunnen doen veel meer als de kapitein van een Starfleet-schip.
Het omarmen van zijn eerste, beste lot
Darem is iemand met een nogal bijzondere bestemming: hij wordt verondersteld Khionia te regeren en miljarden mensen leiding te geven die hun leven voor altijd zal veranderen. Zijn nieuwe bruid begrijpt echter dat dit lot Darem daadwerkelijk heeft veranderd, waardoor hij een onbaatzuchtige mensenliefhebber is geworden die zijn eigen behoeften altijd opzij zal zetten om anderen te helpen. Alleen in Starfleet werd Darem de arrogante, zelfverzekerde jonge krijger die hij altijd voorbestemd was te zijn.
Voor Darem is dienst bij Starfleet zijn eerste, beste lot, en hij zou net zo ongelukkig zijn met het runnen van een planeet als Kirk aan een bureau. Door ervoor te kiezen terug te keren naar de academie kanaliseert hij de wijsheid van Spock. Alsof hij dit punt nog scherper wil onderstrepen, stelt Jay-Den Darem een heel simpele vraag: zou hij een betere man zijn als hij over Khionia regeerde, of zou hij een betere man zijn als hij zijn leven ‘in dienst van de velen’ zou doorbrengen als Starfleet-officier?
Voldoe aan de behoeften van velen
Hier lijkt de Klingon Jay-Den op ironische wijze het leidende ethos van het Vulcan-volk te kanaliseren: “de behoeften van velen wegen zwaarder dan de behoeften van enkelen, of die ene.” Zeker, Darem zou een hele planeet iets goeds kunnen doen door erover te blijven heersen. Maar het zou voor het geheel iets goeds kunnen betekenen sterrenstelsel blijft een Starfleet-officier en besluit te blijven en zijn opleiding tot cadet te voltooien.
Het is onwaarschijnlijk dat Star Trek-fans het de ‘Spock-aflevering’ zullen noemen zoals ze de ‘Sisko-aflevering’ de ‘Acclimatation Mil-serie’ noemen. Niettemin echoot de wijsheid van de beroemde Vulcan door dit hele verhaal heen, zowel in Darems beslissing om in Starfleet te blijven als in zijn motivatie om een echt leven voorgoed achter zich te laten. Zoals dit, dit Starfleet Academie De aflevering viert het 60-jarig jubileum van Star Trek met de slimme Vulcan-wijsheid die dit mogelijk heeft gemaakt Star Trek II: De toorn van Khan de beste film uit de saga.
