Regie: Ravi Udyawar
Acteurs: Siddhant Chaturvedi, Mrunal Thakur
Beoordeling: 3 sterren
De “seher” is een opzettelijke typefout in de titel van deze film, Do Deewane Seher Mein (DDSM). Zo zou de hoofdpersoon dat woord zeggen.
Hij is een Bihari uit Mumbai, met zijn vader, een gerenommeerde bouwer, in Patna. Biharis delen, zoals u weet, een sa-sha-probleem met uitspraken.
Deze introverte man, met vreselijke plankenkoorts, beschouwt het daarentegen als een gênant spraakgebrek. Wat soms het doel van dit beeld dreigt te ondermijnen. En het lijkt een stuk, ja. Het helpt niet dat de man Shashank Sharma heet!
Maar ja, deze film zelf is een zachte, eenvoudige, zoete romantische komedie die vooral plezier zoekt in het alledaagse.
Je neemt het in de vorm van bijvoorbeeld een Basu Chatterjee-film uit de jaren 70/80, als je met z’n tweeën werkt, à la Amol Palekar, Vidya Sinha, die de liefde bedrijven met kip a’ la pousse in Café Samovar, werd mainstream cool (Chhoti Si Baat, 1976).
Het Bombay-lied waarnaar wordt verwezen is het moessondeuntje “Rhim jhim gire sawan”, uit Basu-da’s Manzil (1979).
Ook jongvolwassenen hebben hier een baan, die ze tegelijkertijd combineren met het vinden van een levenspartner. Natuurlijk is dit geen kwestie van letterlijk in het Basu/Hrishi-da-tijdperk terechtkomen. Nostalgie behoort alleen tot de cinema.
Datingapps hebben genoeg zakelijke romantiek. De held rent weg in de metro op weg naar zijn werk. De moeder van Heroine wil dat ze ook apps downloadt. De ouders van beiden sturen ze om potentiële partners te ontmoeten.
Deze markt voor gearrangeerde huwelijken uit de hogere klasse van India verloopt heel anders dan de traditionele/conservatieve markt.
In die zin dat de keuze alleen aan de jongen/meisje is. Mama en papa zijn al raazi. Er zijn geen andere voorwaarden van toepassing: totdat de moeder van het meisje (de lieftallige Ayesha Raza Mishra) instemt met een soort huwelijksreis, vóór de bruiloft; of daten, vóór het huwelijk.
Weerspiegelt dit de grootstedelijke realiteit? Ik denk het wel.
Het is ook het soort sociaal geverifieerde update die Sooraj Barjatya (Hum Aapke Hain Koun..!) maakte terwijl hij bezig was met moderne en desi-romantiek in zijn recente serie Rajshri, Bada Naam Karenge (Sony LIV).
DDSM wordt geproduceerd door Sanjay Leela Bhansaliprachtig geschreven door Abhiruchi Chand, wiens schrijfcredits (in verschillende hoedanigheden) films als Gangubai Kathiawadi, Sanju, October, Kapoor & Sons, enz. omvatten.
Regisseur Ravi Udyawar (Mom) heeft voor het laatst een verbluffende actiefilm gefilmd, Yudhra (2024), met de mannelijke hoofdrol in deze film, die een gat in je hoofd zou kunnen veroorzaken! Dit is voor beiden een aanzienlijk delicate U-bocht. Die hoofdpersoon is Siddhant Chaturvedi.
Het is leuk om Chaturvedi’s carrière te volgen sinds MC Sher erbij kwam De jongen uit het ravijn aan een schattige boef die Deepika Padukone en Ananya Panday tegelijkertijd in Gehraiyaan vangt.
Er schuilt een passende biculturele kwaliteit in hem om zowel de slimme stadsmens als de kleine Seedha-Saadha-kerel naar voren te brengen. Het is wanneer hij een rol speelt die beter bij zijn leeftijd/fase past (Kho Gaye Hum Kahan), dat hij de beste resultaten behaalt.
DDSM is daar één van. Terwijl de IIT-JEE-ranglijst voor een romantische komedie is of je de aanwezigheid van de held, met de heldin, eerst op het scherm leuk vindt; en altijd – en als je wilt dat ze vroeg of laat bij elkaar komen?
Dat doe je altijd als ze met Mrunal Thakur omgaat als het uptown-meisje, met haar eigen onzekerheden, die zogenaamd haar neus verbergt achter een grote, dikke, nepbril.
Thakur heeft al een zeldzaam succes geboekt in het tragisch uitstervende theatergenre Sita Raman (2022), naast Dulquer Salmaan.
Het conflict in dit liefdesverhaal draait om fundamentele grenzen en vertrouwenskwesties. Ze kunnen ook uw geduld op de proef stellen en soms hun welkom overschrijden. En dat is het stempel van een rustig, onschuldig, realistisch en romantisch drama met weinig inzet, nietwaar?
Het geklets tussen hen lijkt de moeite waard. Het is goed om te weten dat het ergste dat kan gebeuren een verdomde breuk is!
Ik begrijp dat de massale aantrekkingskracht te danken is aan het feit dat mensen mensen op het grote scherm uit elkaar scheuren; voor wat er ook met de liefde is gebeurd!
Daarom ben ik op de eerste dag, bij de eerste vertoning van deze film, zo privé dat er maar één andere persoon in de kamer is: we hadden de samosa’s kunnen delen.
Waar gaan jongeren heen op date, hè? Of ze wachten op Netflix en ontspannen; Wat gaan ze hiermee doen? Het is rot.
