Bedrijfsleiders zitten tegenwoordig vast tussen een rots en een harde plek. Niemand kan de gebeurtenissen op straat zien gebeuren Minnesota en elders en niet op de een of andere manier verplaatst worden. Tegelijkertijd hebben zij een fiduciaire verantwoordelijkheid om in het beste belang van hun belanghebbenden te handelen, ongeacht hun persoonlijke gevoelens.
Ik ken dit dilemma omdat ik het zelf heb meegemaakt. In 2004 leidde ik de belangrijkste Oekraïense krant Oranje Revolutiede derde in een reeks geweldloze rellen bekend als gekleurde revoluties die de autocraten overmeesterde in Servië en dan de Georgische Republiek voordat ze in Kiev aankomen.
Zoals ik in mijn boek heb uitgelegd, Watervallendeze dingen volgen een specifiek netwerkgestuurd patroon van besmetting, adoptie en afvalligheid. Uiteindelijk overweldigt het niet-lineaire karakter van trapsgewijze netwerken regimes en dwingt het instellingen tot actie. Nu speelt dit patroon zich hier af, en voor bedrijfsleiders is het niet langer iets dat ze zich kunnen veroorloven om te negeren.
1. Besmetting: hoe bewegingen leren, zich aanpassen en zich verspreiden
2004 was een verkiezingsjaar in Oekraïne, dus er hing politiek in de lucht. We hebben allemaal het begin van de campagnes gezien, waarbij de reclames werden uitgezonden en de evenementen plaatsvonden. Maar vanuit mijn standpunt binnen een journalistieke operatie hoorde ik ook over een jeugdgroep, genaamd Poradie studenten en activisten organiseerde tegen het regime.
Maar de echte oorsprong gaat zelfs nog eerder terug, in 1998, in een bar in Belgrado. Het was daar dat een kleine groep van vijf activisten elkaar ontmoette en de jongerengroep Otpor oprichtte. Hun inspanningen kregen een boost van een weinig bekende academicus Gene Scherpdie geweldloze methoden hadden ontwikkeld om autoritaire regimes omver te werpen en de Albert Einstein-instituut om activisten over de hele wereld te steunen.
Otpor-activisten zouden leiding geven aan de omverwerping van de Servische sterke man Slobodan Milosevic. Kort daarna, Westelijke vleugel ster Martin Sheen zou vertellen succesvolle documentaire over de gebeurtenissen en activisten uit andere Oost-Europese landen begonnen contact met elkaar op te nemen om erachter te komen hoe de Serviërs de methoden van Sharp toepasten. In 2003, President Eduard Sjevardnadze werd neergeschoten tijdens de Rozenrevolutie in Georgië. In het voorjaar van 2004 reisden Oekraïense Pora-activisten naar Servië om de nodige training te krijgen om de basis te leggen voor de gebeurtenissen waarvan ik getuige was tijdens de Oranje Revolutie.
We kunnen een soortgelijk proces zien plaatsvinden in Minnesota en daarbuiten. Toen federale agenten de gemeenschap begonnen binnen te dringen, ontstonden activistische netwerken voor het eerst opgericht in de nasleep van de moord op George Floyd zijn geactiveerd. Ze begonnen zich te organiseren om hun gemeenschappen te beschermen tegen ICE- en CBP-patrouilles, terwijl ze gaandeweg hun methoden leerden en verfijnen.
Nu andere gemeenschappen zich beginnen voor te bereiden op ICE- en CBP-activiteiten, kijken activisten in het hele land toe en leren ze. Gewone Amerikanen volgen trainingen – online en persoonlijk – die overbrengen wat ze in Minnesota hebben geleerd: hoe je je moet organiseren, hoe je activisten moet sturen en hoe je moet communiceren met federale officieren ter plaatse.
2. Adoptie: wanneer participatie de norm wordt
Wij zijn een product van onze omgeving. Tientallen jaren van onderzoek geven aan dat we de neiging hebben dit te doen conformeren op de meningen en het gedrag van de mensen om ons heen, en dit effect strekt zich uit tot drie graden van relatie. Dus niet alleen de vrienden van onze vrienden beïnvloeden ons diepgaand, maar hun vrienden – mensen die we niet eens kennen – beïnvloeden wat we denken en doen.
Toch is het tegenovergestelde ook waar. De mensen om ons heen doen meestal redelijk normale dingen, zoals naar hun werk gaan, de kinderen meenemen naar de voetbaltraining en eten klaarmaken. De meeste mensen die zich niet actief verzetten tegen staatsagenten hebben geen idee hoe ze dat moeten doen. We zitten voor het grootste deel gevangen in alledaagse, gewone levens en verzetten ons tegen het veranderen van onze gewoonten op welke manier dan ook, maar dat kan snel veranderen.
Zeer invloedrijk Artikel uit 1978 over weerstandsdrempelssocioloog Marco Granovetter liet zien hoe zelfs kleine groepen individuen, met lage adoptiedrempels, mensen met grotere weerstand kunnen beïnvloeden. Zodra deze onderdeel worden, beginnen ze ook anderen te beïnvloeden. Het is een patroon dat we keer op keer zien: kleine, losjes verbonden groepenmaar verenigd door een gemeenschappelijk doel zijn zij de drijvende kracht achter transformationele verandering via de cascades van het netwerk.
We kunnen diezelfde patronen vandaag de dag in Amerika zien ontwikkelen. Gewone mensen, geschokt door de acties van ICE- en CBP-patrouilles, sloten zich aan bij activisten in hun verzet tegen de invallen. Terwijl ze dat doen, vertellen ze het aan hun vrienden en buren, van wie sommigen zich beginnen aan te sluiten. Terwijl ze dat doen, beïnvloeden hun acties anderen die iets terughoudender zijn, en als ze samenkomen, wordt het momentum nog groter.
Ik heb dit aan den lijve ondervonden tijdens de Oranje Revolutie. In het voorjaar van 2004 was ik op de hoogte van de demonstraties, maar heb er niet aan deelgenomen. Als buitenlander wist ik niet zeker of dit mijn plek was. Maar toen begonnen de vrienden van mijn vrouw te gaan en nodigden mijn vrouw uit. Toen zij eenmaal lid was, ging ik ook mee en anderen gingen met mij mee. De aantallen werden overweldigend en het regime viel.
3. Afval: wanneer stilte niet langer veilig is
Op dit punt zullen veel lezers een probleem beginnen op te merken. Hebben andere bewegingen, zoals #Occupy en Black Lives Matter, niet dezelfde patronen gevolgd en zijn ze er niet in geslaagd hun doelen te bereiken? Het antwoord is uiteraard een volmondig ja. De aanwezigheid van een cascaderend netwerk is noodzakelijk, maar niet voldoende, om verandering te bewerkstelligen. Hierdoor je hebt instituties nodig.
Martin Luther King Jr. organiseerde niet alleen marsen en boycots. Hij gebruikte de kracht van mobilisatie om politici als Lyndon Johnson te beïnvloeden. Op dezelfde manier beperkten de activisten van Solidariteit zich in Polen niet tot het organiseren van stakingen. Ze betrokken de katholieke kerk actief. Al vroeg in de kleurenrevoluties leerden activisten dat internationale instellingen krachtige bondgenoten konden zijn en die steun met succes konden benutten.
Dit is misschien wel de meest opvallende kwetsbaarheid van de huidige regering. In eerste instantie richtte het zich op instellingen, zoals advocatenkantoren en universiteiten, maar het handelde erg onhandig De belangrijkste doelwitten reageerden met succes. Anderen, zoals senatoren Thom Tillis EN Bill Cassidyze uitten hun verzet tegen de ICE- en CBP-tactieken. Chris Madel, Republikeinse kandidaat voor het gouverneurschap van Minnesota, hij beëindigde zijn campagne uit protest.
Toch zijn de leiders van het bedrijfsleven, ondanks wijdverbreide twijfels, grotendeels aan de zijlijn gebleven, net zoals voormalige CEO’s dat graag doen Reid Hofmann, Bill George EN Roberto Rubin zij drongen er bij hen op aan om in te grijpen. Een goede bedrijfsvoering vereist echter meer dan alleen het runnen van een bedrijf en het beheren van een budget. Het vereist effectieve leiders van het bedrijfsleven.
Anticipeer op wat er daarna komt
Ik herinner me dat ik eind 2007 een teamdiner in Kiev bijwoonde en tegenover een directeur van Sony Ericsson zat, die me vol vertrouwen vertelde dat de lancering van de iPhone eerder dat jaar nog geen invloed had gehad op de omzet van zijn bedrijf. Toch zou hetzelfde patroon van besmetting, acceptatie en afvalligheid zich snel manifesteren, en Sony Ericsson zou zijn relevantie verliezen en uiteindelijk worden geabsorbeerd, terwijl de cascade van smartphones de hele industrie opnieuw zou vormgeven.
Eenmaal gestart, gaat de waterval een eigen leven leiden.
Bedrijfsleiders in Amerika worden vandaag de dag met een soortgelijk dilemma geconfronteerd. Hun eerste verantwoordelijkheid ligt bij hun belanghebbenden, ongeacht hun persoonlijke gevoelens. Maar onder die miljoenen mensen die de straat op gaan, bevinden zich werknemers, klanten, aandeelhouders en hun families. Hopen dat je besluiteloos kunt blijven, is gevaarlijk naïef. Het is slechts een kwestie van tijd voordat iemand in uw zakenwereld wordt getroffen door ICE- en CBP-geweld: een arrestatie, een pak slaag, een pepperspray of erger.
Het is nu tijd om te handelen. Als Renee Good of Alex Pretti een van uw kinderen of hun kinderen zou zijn, wat zou u dan voor hen en hun families willen hebben? Welke juridische, medische of psychologische ondersteuning zullen zij en hun collega’s nodig hebben? U moet zich nu op deze mogelijkheid voorbereiden.
Op dezelfde manier moet u beginnen met het doorlichten van uw partners en leveranciers. Zorg ervoor dat de mensen met wie u zaken doet, uw waarden en die van uw stakeholders delen. Als zij activiteiten ondersteunen of betrokken zijn die schadelijk kunnen zijn voor uw bedrijfsgemeenschap, wacht dan niet tot zich een incident voordoet. Snijd de banden door.
Bovenal moet u expliciet zijn over uw waarden en ervoor zorgen dat u zich daaraan houdt. Dat betekent niet dat je een politiek standpunt moet innemen, maar dat je duidelijk moet zijn over je standpunt. Als iemand die de uitdaging heeft aangegaan om een bedrijf te runnen tijdens een revolutie, kan ik je uit ervaring vertellen dat je op een dag zult willen terugkijken op deze tijden, wilt nadenken over wat je hebt gezegd en gedaan, en trots zult zijn op wat je hebt gedaan.
