Kan de creatieve economie overeind blijven in een golf van kunstmatige intelligentie?

Online makers en hun bedrijfsmodellen stonden deze week in onze gedachten nadat de zeer populaire YouTuber MrBeast dit aankondigde zijn bedrijf koopt fintech-startup Stepgevolgd door Hollywood-studio’s sturen een spervuur ​​van last-en-ophouden-brieven aan ByteDance voor de lancering van zijn nieuwe videogeneratiemodel Seedance 2.0.

Deze ogenschijnlijk onsamenhangende krantenkoppen suggereren een medialandschap te midden van transformerende veranderingen Populaire YouTubers proberen hun bedrijfsmodellen te diversifiërenmet de dreiging en belofte van steeds krachtigere generatieve AI-tools in het verschiet.

In de laatste aflevering van TechCrunch Stock-podcastKirsten Korosec, Rebecca Bellan en ik bespraken de toekomst van de makerseconomie en of er ruimte zal zijn voor de volgende generatie makers om te schitteren.

“Wat is het volgende verzadigingspunt?” vroeg Kirsten zich af. “Niet al deze mensen kunnen producten gaan maken. Wordt de pool van succesvolle makers dus simpelweg kleiner? Of zal er technologisch gezien iets anders gebeuren, of zal er een ander medium komen waarmee ze een publiek kunnen vinden waar ze van kunnen profiteren?”

Hieronder kunt u een voorproefje van ons gesprek lezen, aangepast voor lengte en duidelijkheid.

Antonius: (Het nieuws) bracht onze collega Lauren ertoe dit te doen dit geweldige stuk gaat over het bedrijfsmodel van makers in het algemeenen ze hebben het gevoel dat ze niet langer alleen afhankelijk zijn van advertentie-inkomsten. Ik denk dat het nog steeds een behoorlijk groot deel van hun bedrijf uitmaakt, maar hij keek naar enkele van de meer populaire YouTubers en merkte dat elk van hen zich vertakt, meestal naar e-commerce, maar ook naar andere inkomstenstromen.

Meneer Beast heeft bijvoorbeeld een lijn voedingsproducten, waaronder chocolade, waarmee hij honderden miljoenen dollars opbrengt en die in 2024 voor hem winstgevend was, terwijl zijn mediabedrijf verliesgevend was. Dit was voor mij allemaal behoorlijk wild.

Kirsten: Als meneer Beast geen winst kan maken met zijn mediabedrijf, wie dan wel? Voor mij was dat een onthutsende statistiek.

Het verbaast mij niet dat dit hele spel met advertentie-inkomsten niet noodzakelijkerwijs werkt voor makers en beïnvloeders, omdat het net een verzadigingspunt heeft bereikt. Mijn grote vraag is denk ik: wat is het volgende verzadigingspunt? Niet al deze mensen kunnen erop uit gaan om producten te maken. Is de pool van succesvolle makers dus gewoon aan het krimpen? Of zal er technologisch gezien iets anders gebeuren, of een ander medium waardoor ze een publiek kunnen vinden waar ze van kunnen profiteren?

Rebecca: Het is interessant, er zijn veel manieren waarop je kunt nadenken over wat er nog meer zou kunnen gebeuren, toch? Misschien creëren ze een digitale tweeling van zichzelf en plaatsen ze hun digitale tweeling in een aantal verschillende situaties waarmee ze (andere soorten) geld kunnen verdienen.

Maar nogmaals, als we hierop terugkomen, is het geen verrassing dat deze mensen nu beroemdheden zijn, toch? Iemand vertelde me onlangs aan de telefoon dat veel van de jongere generaties onze beroemdheden niet kennen, maar TikTok-beroemdheden. En we hebben beroemdheden jarenlang producten zien verkopen en er geld mee verdienen, toch? Ik keek naar Rachel (Ray), zij was een beroemde chef-kok en zij verkocht haar EVOO of haar olijfolie.

Vorig jaar hebben we (Equity) initiatieven afgeremd. Ze hebben een makersfonds en wat ze eigenlijk doen is een durfkapitaalfonds bijeenbrengen om de makers in wezen te ondersteunen met hun bedrijven, of ze misschien een niche-aanhang hebben, misschien houden ze echt van houtbewerking en hier is hun beitelcollectie, ik weet het niet.

Ik denk dat dit een interessant pad is om te volgen en het is iets dat wij als journalisten zien: hoe we ook kunnen proberen scheppers te zijn en onszelf te profileren, zodat we ons inkomen kunnen diversifiëren. Het klinkt vreselijk om het zo hardop te zeggen.

Antonius: Ik glimlach, maar het is de glimlach van iemand wiens ziel van binnen langzaam in as verandert.

We hebben dus een pauze genomen van het praten over kunstmatige intelligentie, maar ik zal kunstmatige intelligentie verplicht weer in het gesprek betrekken. Een van de andere gerelateerde ontwikkelingen van de afgelopen week is uiteraard dat ByteDance, het Chinese bedrijf dat TikTok heeft gelanceerd en nog steeds een investeerder is – daar gaan we niet op in. dit alles – hebben een nieuwe versie van hun model gelanceerd, Seedance 2.0, die in ieder geval aanvankelijk voornamelijk alleen beschikbaar was voor Chinese gebruikers.

Maar je begon mensen door Seedance gegenereerde video’s te zien posten, waaronder deze virale video van Brad Pitt die tegen Tom Cruise vecht. Dat was voor ons beiden aanleiding om dit algemene gesprek te voeren over: is Hollywood gedoemd? En dan, meer concreet, een stel Hollywood-studio’s, waaronder Netflix, die brieven naar ByteDance sturen met de mededeling: “Dit kun je niet doen, je staat feitelijk al je gebruikers toe video’s te genereren met al onze IP, al onze filmsterren.” En een paar dagen lang was er geen reactie van ByteDance, maar toen zeiden ze: “Sorry, sorry, sorry, om de een of andere reden hebben we het zonder echte vangrails gelanceerd, maar we zullen het in de toekomst beter doen.”

Kirsten: De timing is dus perfect, want op dit moment ben ik een verhaal aan het bewerken dat Rebecca heeft geschreven. Het heeft niets met Seedance te maken, maar wel met Kunstmatige intelligentie en film. Daarom wil ik Rebecca in de toekomst bedanken voor haar tijdigheid hierin. Rebecca, ik weet dat je hier veel over te zeggen hebt, afgezien van het feit dat Hollywood geschokt is. Is het ingewikkelder dan dat?

Rebecca: Ja, zeker. Ik bedoel, als ik dit terugkoppel naar het ding van de makers, denk ik dat veel mensen deze tools gaan gebruiken om allerlei soorten inhoud te produceren en dat we er absoluut mee overspoeld zullen worden. En het zal intens zijn.

Maar als we het hebben over het maken van films of advertenties of gewoon inhoud in het algemeen met behulp van AI-videotools, denk ik dat er een spanning is tussen één: dit gaat veel problemen opleveren met weinig moeite versus twee: het zou ook de toegang kunnen democratiseren voor veel mensen die niet over het geld, de budgetten of de teams beschikken om veel van de verhalen te delen die ze willen vertellen.

En als je een klein bedrijf bent en je wilt een kleine reclamespot voor een shampoo maken – om op de hoogte te blijven, want er is een reclamespot voor een shampoo die viraal gaat – of je verkoopt koffie en je wilt daar een kleine reclamespot voor maken, dan kan dit je de middelen geven om dat te doen. Is dit een slechte zaak? Is dat niet erg? Hebben we meer inhoud nodig in de wereld? Er zijn een paar manieren om te gaan.

Kirsten: Is dit een slechte zaak, Anthony?

Antonius: Wat de creatieve kant betreft, ben ik over het algemeen van mening dat het antwoord op veel van deze onzin – eerlijk gezegd, veel ervan EN slop, en ik denk dat dat zo zal blijven – het zal deze valorisatie van authenticiteit zijn. En dus is er een kans voor deze geweldige makers om zich minder te concentreren op het idee van “Ik heb een digitale tweeling van mezelf”, maar (in plaats daarvan) “Nee, ik ben de echte Mr. Beast, geen digitale simulacra die ronddwaalt.”

En ik denk dat het ook veelbetekenend is dat elk sociaal netwerk uiteraard ups en downs heeft, maar dat Sora van OpenAI, voor zover ik het begrijp, al vroeg omhoog schoot en toen was het moeite om gebruikers te behouden recenter, omdat er een bepaalde leegte in de ervaring zit als je het gevoel hebt dat er geen authentiek mens aan de andere kant is.

Maar ik denk dat het het landschap ook een stuk uitdagender zal maken, zowel voor gevestigde makers om inkomsten te genereren (…) als voor nieuwe makers, omdat er nog veel meer dingen zullen gebeuren. Proberen daadwerkelijk te ontsnappen zal uiterst moeilijk worden.