“Het lot van Oekraïne is ons lot”, verklaarde de Duitse bondskanselier op de vierde verjaardag van het begin van de oorlog in Oekraïne.
Hoewel sommige EU-landen nog steeds één stap verwijderd zijn van het conflict dat in Europa woedt, bestaat daar geen twijfel over Duitsland hij heeft het druk.
Archieffoto: AP
Berlijn is de grootste militaire supporter van Oekraïne. Sinds Russisch invasie in 2022, voorspelde hij Oekraïne met €39 miljard (£34 miljard) aan civiele hulp en €55 miljard (£48 miljard) aan militaire steun.
Volgens een opiniepeiling van INSA voor de media Bild is 52% van de Duitsers voorstander van het verhogen van de hulp aan Oekraïne.
Hoewel de oorlog de levens van de Oekraïners radicaal veranderde, dwong het Duitsland ook tot verandering.
Vier jaar oorlog: Zelenski kleineert Poetin in zijn boodschap
De maand voordat de tanks van Poetin arriveerden, kondigden de Duitsers aan dat ze Kiev slechts 5.000 helmen zouden leveren.
Het aanbod was zwaar bekritiseerd en bespot in een tijd waarin andere bondgenoten antitankwapens en munitie stuurden.
Snel vooruit naar het heden en Berlijn heeft niet alleen onderdelen geleverd zoals luchtverdedigingsartillerie, gevechtsvoertuigen en wapens, maar heeft ook meer dan 24.000 Oekraïense soldaten in Duitsland getraind.
Vergis je niet: deze transitie is niet gemakkelijk geweest. De Duitsers moesten geld vergaren en met hun geweten vechten.
Toen de toenmalige minister van Defensie het helmaanbod aankondigde, verwees hij naar het al lang bestaande beleid om geen wapens te leveren aan conflictgebieden.
Veel Duitsers waren het daarmee eens, uit angst voor een escalatie die hen in de strijd zou meesleuren.
“Ik denk dat er een reëel gevaar bestaat dat iedereen betrokken raakt bij een grote oorlog en misschien wel een derde wereldoorlog”, vertelde Katharina me een paar jaar geleden tijdens een vredesbijeenkomst in Berlijn.
“Het is heel gevaarlijk en we moeten nee zeggen.”
Een radicale verandering in de politiek
Totdat ik hier woonde, had ik niet helemaal begrepen hoeveel de Duitse geschiedenis op het heden weegt.
De verschrikkingen van de Tweede Wereldoorlogde schaamte over de wreedheden begaan door de nazi’s, de deling van Duitsland en de remilitarisering ervan tijdens de Koude Oorlog hebben littekens achtergelaten.
Veel Duitsers zijn van nature anti-oorlog, en vooral voor degenen die in het voormalige Sovjet-Oosten woonden, was het idee dat Duitse wapens tegen de Russen zouden worden gebruikt zeer alarmerend.
Maar de oorlog in Oekraïne dwong de regering tot actie, en het feit dat Russische troepen Oekraïense steden omsingelden, betekende dat ze niet langer vanaf de zijlijn konden toekijken.
Onmiddellijk na de ‘helmpoort’ kondigde de toenmalige bondskanselier Olaf Scholz een radicale beleidswijziging aan, een zogenaamd ‘historisch keerpunt’ waarbij het land een speciaal fonds van 100 miljard euro zou gebruiken om de militaire uitgaven aanzienlijk te verhogen, waarmee het voorheen voorzichtige defensiebeleid van Duitsland zou worden teruggedraaid.
Er begonnen pogingen om de strijdkrachten te versterken, die jarenlang waren verwaarloosd en beschreven als “verouderd en afnemend”.
Tegelijkertijd, een uiterst geheim plan om ervoor te zorgen dat het land zichzelf kon beschermen als de aanval werd opgewaardeerd, terwijl er oorlogsoefeningen werden gehouden om civiele en militaire reacties te testen.
Lees meer:
Auto van Sky-correspondent aangereden door een ‘sleeper’-drone in Rusland
De burgers die vochten toen de Russen Hero City binnenvielen
Verandering is niet eenvoudig, maar Duitsland blijft vooruitgang boeken
De verandering heeft zich voortgezet onder de huidige bondskanselier, Federico Merzdie aan de macht kwam en zowel Moskou als de buitensporige afhankelijkheid van de Verenigde Staten veroordeelde, en sindsdien heeft beloofd ‘het sterkste conventionele leger van Europa’ te creëren.
Niets hiervan is eenvoudig; Terwijl uit een opiniepeiling van de Universiteit van Leipzig in januari bleek dat de meerderheid voorstander was van stijgende militaire en defensie-uitgaven, waren slechts weinigen bereid hun leven op het spel te zetten.
Volgens een enquête die afgelopen zomer door het Forza-instituut werd gehouden, zei slechts 16 procent van de Duitsers dat ze ‘zeker’ de wapens zouden opnemen om Duitsland te verdedigen, terwijl 59 procent ‘waarschijnlijk niet’ of ‘absoluut niet’ zou vechten.
Ondertussen is de herinvoering van de vrijwillige militaire dienst leidde tot studentenprotesten van Gen Z, waarbij één demonstrant, Levi, tegen me zei: “Niemand van ons wil sterven voor een land dat niet echt om ons geeft.”
Hoe het ook zij, Duitsland blijft vooruitgaan. De bondskanselier zei vandaag dat “deze oorlog pas zal eindigen als Poetin beseft dat hij niet kan winnen”.
Tot die tijd beloofde hij Oekraïne te zullen steunen.
Vier jaar sinds Poetin zijn aanval lanceerde, is de wereld veranderd en lijkt Duitsland een andere plek.
