Opeens voelt het weer als de jaren 2000, met een vernieuwde ‘Scrubs’ die woensdag in première gaat op ABC en Tracy Morgan die de geest van ’30 Rock’ reïncarneert in de NBC-serie “De val en opkomst van Reggie Dinkins” – zelfs netwerk-tv-programma’s, zoals vroeger, toen streaming alleen maar iets was dat tranen en verkeer deden.
Beginnend als een verhaal over nieuwe artsen aan het werk en verliefd, kan ‘Scrubs’ ook worden gezien als een spiegel van ‘Grey’s Anatomy’, hoewel het, sinds ‘Scrubs’ voor het eerst in première ging, eerlijker is om te zeggen dat ‘Grey’s’ een regelrechte ‘Scrubs’ is – waarschijnlijk geen gedachte die ooit bij Shonda Rhimes opkwam. De show combineert, net als nu, sentimentele, satirische, zeepachtige, soms surrealistische komedie met een rechttoe rechtaan medische show. Sterren Zach Braff, Donald Faison en Sarah Chalke ze zijn weer fulltime terug, niet helemaal op hun oude posten, maar bereid van dichtbij, met Judy Reyes en John C. McGinley vermeld als terugkerende en andere oude gezichten die klaar staan om een kijkje te nemen.
De show werd uitgezonden in 2016, na het negende seizoen, een virtuele spin-off die niet-canon werd verklaard. In de finale van seizoen acht vond hoofdrolspeler, verhalenverteller en verstokte dagdromer JD (Braff), een persoon die echt mensen nodig heeft – “Ik kan het niet allemaal alleen doen”, luidt de titelsong van de show – op zoek naar een gelukkige toekomst, getrouwd en een kind met chirurg Elliot (Chalke). Maar dat was maar een droom, maar een droom. In het nieuwe seizoen zijn ze met elkaar in conflict, en hoewel er een kind wordt genoemd, blijft hij onzichtbaar, althans voor de vier afleveringen (van de negen) die worden beoordeeld.
Terwijl we opnieuw beginnen, werkt JD als conciërgearts en verzorgt hij de kleine kwalen van de rijken – gesneden voeten, langdurige, chemisch geïnduceerde erecties – wanneer hij wordt teruggebracht naar het Sacred Heart Hospital om een patiënt te controleren. Tegen het einde van de eerste aflevering zal zijn voormalige mentor, de harde maar vreemd sympathieke Dr. Cox (McGinley), hem een baan geven, wat officieel een spoiler is om te beschrijven – ook al is het het uitgangspunt van de show – waarbij hij zijn gave opmerkt voor het lesgeven en herenigen van JD met de bromantische beste vriend Turk (Faison), het hoofd van de afdeling chirurgie. (“Twee bazen!” is hun gezongen motto, gevolgd door een bijzondere handdruk. Het zijn mannen die jongens zullen worden.) Turk is nog steeds getrouwd met hoofdverpleegster Carla (Judy Reyes); ze hebben vier dochters, die we kort zien. (De benoeming van JD irriteert Dr. Park, gespeeld door Joel Kim Booster, de slechterik van de serie.)
Ze betreden de ruimte die Turk, JD en Elliot 25 jaar eerder innamen en vormen een nieuwe generatie stagiaires, die jeugdige charme en naïviteit met zich meebrengen (om hen beter op te leiden). Blake (David Gridley) is een arrogante betweter, die een minder arrogante betweter zal worden; Asher (Jacob Dudman) is Brits, onzeker en voelt zich aangetrokken tot de homeschooled Amara (Layla Mohammadi) (“Ik heb twee keer bijna Homecoming Queen gewonnen, maar mijn broers hebben op mijn moeder gestemd”) en een fan van Sam (Ava Bunn), een social media-ster die haar handen laat hangen zoals Alexis Rose. Dashana (Amanda Morrow), de serieuze, die Turk als een bondgenoot ziet: “Je bent zo’n beetje de enige zwarte chirurg hier; de rest luisterde gewoon naar Coldplay op de eerste hulp en zei dingen als: ‘Je bent zo welsprekend.'” (“Deze broer houdt ook van Coldplay”, zegt Turk, terwijl hij op play drukt op “Clocks”. Nog een les geleerd.)
Net als voorheen is de show snel, vol uitweidingen en ironische terzijdes, met grappen die grap na grap volgen en een onverwachte slapstick (de beste soort), hoewel de show naar een lagere versnelling zal schakelen als er iets met hoofdletters moet worden gezegd. De wereld is in vijftien jaar veranderd (“Nu moet ik op elk woord letten dat uit mijn mond komt, want blijkbaar zijn het allemaal kleine, dunne kerstversieringen”, moppert Dr. Cox) en dus wordt het gewaagde materiaal overgelaten aan de oudere personages, ook al komen de grappen over seks nu vooral neer op grappen over het gebrek aan seks. (“Ze werd geïrriteerd «Bridgeton” zegt Turk over Carla, ‘maar het nieuwe seizoen komt pas over een jaar uit.’ ‘Lente 2027’, knikt JD.) Het gedrag wordt in de gaten gehouden door Vanessa Bayer als Sibby, een gespannen administrateur met een moeizame glimlach, die Turk ‘de gevoelspolitie’ noemt. (Bayer, al heel lang favoriet op deze afdeling, is een briljante toevoeging. Sibby vertelt dat Tarzan een fictief personage is en antwoordt: ‘Ik zou er niet zo zeker van zijn. Ze hebben een film over zijn leven gemaakt.’)
Ze zeggen dat je niet naar huis kunt, maar met een goede kaart en een goede bemanning kun je heel dichtbij komen. Niet alle emmers die uit de put van het oude IP worden gehaald, zullen drinkbaar blijken, maar ze bevatten vaak: “Gearresteerde ontwikkeling” “Veronica Mars”, “Feest neer”, “Roseanne/De Conners”, “Frasier”, Ook “Dallas.” “Twin Peaks: de terugkeer” het is natuurlijk een kunstwerk. Onder het toeziend oog van maker Bill Lawrence, die later ‘Ted Lasso’ zal co-creëren terugkeren voor een vierde seizoen, ook al eindigde het eigenlijk na het derde – met Aseem Batra, die voor de originele serie schreef, als showrunner, is het in hoge mate de oudere, oudere sitcom. (Maar iedereen ziet er nog steeds mooi uit.)
Er zullen ongetwijfeld sommigen zijn die muggenziften, maar het is moeilijk voor te stellen dat een minder dan geobsedeerde fan ontevreden is over deze lagniappe, afgezien van de relatieve beknoptheid ervan. En ondanks de verwijzingen naar de originele serie – appletini, “Star Wars”, een bepaalde garderobe – is het op zijn eigen voorwaarden begrijpelijk en grappig, en even vol liefde als altijd. “Als deze baan je ten val brengt”, zegt JD, “is er iemand die je weer bij elkaar brengt.”
Nieuwe kijkers worden niet uitgesloten.
