Het is bijna zeven jaar geleden dat het internet voor het eerst het concept van Backrooms introduceerde, en het crowdsourced online horrorfenomeen heeft sindsdien de wereld stormenderhand veroverd. Er is een hele subgemeenschap rond het concept ontstaan, die de wereld een hele reeks korte verhalen en creepypasta’s, videogameaanpassingen en korte YouTube-filmpjes biedt (samen met tot nadenken stemmende, nogal bizarre, het tv-programma Scheiding). Nu is het idee onvermijdelijk het internet overstegen en overgenomen door Hollywood; in het bijzonder ieders favoriete indiestudio, A24 (die zijn onvermoeibare nadruk op niche-horror voortzet). die van vorig jaar Breng haar terug) zal een speelfilm uitbrengen gebaseerd op het idee en geregisseerd door de 20-jarige Kane Parsons, ook bekend als Kane Pixels, de maker van de immens populaire Achter de schermen serie korte films op YouTube.
Vandaag heeft A24 de eerste trailer van de film uitgebracht, en deze is net zo esoterisch en cryptisch als iedereen had verwacht. Met een opgewonden en ongeruste voice-over op de achtergrond die vertelt over de zoektocht naar een plek die ‘maar maar doorgaat’, bestaat de trailer uit een enkel shot dat een reeks verdiepingen afdaalt, de ene nog verontrustender en surrealistischer dan de vorige, totdat hij belandt in het titulaire doolhof van kamers. Fans van het steeds groter wordende fictieve universum zullen ongetwijfeld geïntrigeerd zijn door de korte glimp, maar voor alle anderen zal de trailer zeker een prangende vraag oproepen: wat zijn de achterkamers?
Achter de schermen uitgelegd
Het concept van Backrooms werd in mei 2019 geboren op 4chan (zoals veel van de engste verschijnselen op internet), in een draadje op /x/het gedeelte van de site gewijd aan onverklaarbare en mogelijk paranormale gebeurtenissen. De originele anonieme poster bevatte een afbeelding van een ruime, TL-verlichte kamer die volledig was voorzien van vloerbedekking en gescheiden door scheidingswanden. Kort daarna reageerde een andere anonieme gebruiker op het bericht met een kort rollenspel dat dient als het eerste officiële gebruik van de naam en de eerste beschrijving van de fictieve locatie. Hij beschreef ‘zeshonderd miljoen vierkante kilometer aan willekeurig gesegmenteerde lege kamers’, gedefinieerd door ‘de stank van oud, vochtig tapijt, de waanzin van mono-geel’ en ‘het eindeloze achtergrondgeluid van TL-verlichting op maximale brom.’ Het zou nog vijf jaar duren voordat het oorspronkelijke beeld zou worden geïdentificeerd als niets meer dan een onafgemaakte kamer in een meubelwinkel die wordt gerenoveerd, maar tegen die tijd deed dat er niet meer toe: het beeld had een geheel nieuwe en sinistere context gekregen.
Vrijwel onmiddellijk veroverde de post het internet stormenderhand, en beetje bij beetje werd de traditie van Backrooms gevestigd door middel van verhalen uit de gemeenschap. Om toegang te krijgen tot de extra-dimensionale ruimte moet je de realiteit verlaten (een term die afkomstig is van een veel voorkomende fout in videogames die ervoor zorgt dat het personage van de speler door muren gaat, naar ruimtes die in het spel niet toegankelijk zijn), wat alleen kan worden gedaan in fysieke ruimtes waar de materie zo onstabiel is dat de wetten van de natuurkunde versoepeld zijn, waardoor je door gaten kunt glippen die tijdelijk opengaan binnen bepaalde fysieke grenzen.
In de YouTube-serie van Parsons dwaalt een naamloze entiteit door de eindeloze gangen van Backrooms.
Kane Parsons
Zodra iemand de noclip met succes heeft uitgevoerd, komt hij of zij terecht in de Backrooms, maar wat dat precies betekent, hangt volledig af van hoe je omgaat met bijdragen van de bredere fanbase. Het grootste twistpunt binnen de gemeenschap is of er wel of niet meerdere afzonderlijke ‘verdiepingen’ zijn in de Backrooms: veel fans geloven dat er honderden verschillende niveaus zijn, elk uniek ten opzichte van de vorige met zijn eigen esthetiek en bewoners, terwijl vele anderen de spaarzame eenvoud van de oorspronkelijke oneindige kamer verkiezen, simpelweg angstaanjagend door zijn onmogelijkheid en oneindige banaliteit.
Van YouTube tot de A24-functie
Kane Parsons heeft met zijn gelijknamige YouTube-serie het dichtst bij een Backrooms Bible gecreëerd (zelf sterk geïnspireerd door analoge horror, een ander concept van op internet gebaseerde horror gedefinieerd door low-fidelity videografie die doet denken aan lokale kabeluitzendingen). De YouTube-serie Backrooms van Parsons is op zichzelf een unieke kijk op het concept, met toevoeging van een geheime federale organisatie en verschillende centrale personages.
Maar de schoonheid van collectieve verhalen op internet, zoals Backrooms, ligt in het enorme vertelpotentieel dat zoveel verschillende ideeën bieden. Ongeacht of Parsons film wel of niet 100 niveaus bevat of slechts één, zijn bekendheid met het concept en zijn pure openheid over waar hij heen wil, betekent dat zowel fans als nieuwkomers een unieke en angstaanjagende ervaring zullen hebben wanneer Achter de schermen arriveert in de bioscopen.
