Bijgenaamd de ‘wijnstok die het Zuiden at’, heeft de beruchte kudzu-plant een reputatie. De invasieve en zich snel vermenigvuldigende pijlwortel was naar Noord-Amerika gebracht in de 19e eeuw en gepromoot om erosie tegen te gaan, hoewel het hete, benauwde klimaat in het zuiden van de Verenigde Staten te meegaand bleek. Decennia lang verspreidde kudzu zich snel en overspoelde bermen, infrastructuur en alles op zijn pad. De schijnbaar onverzadigbare groei heeft de vaste plant getransformeerd in een mythische status in de zuidelijke ecologie, natuurbehoud en cultuur.
Als kind in Birmingham Joyce Lin ze was gewend aan de wijnstok, hoewel ze het als volwassene moeilijk vond om kudzu’s reputatie en tastbare invloed te ontwarren. “Het wordt verafschuwd omdat het de inheemse flora overschaduwt, maar de impact ervan wordt vaak overschat”, zegt hij. “Hoewel hij zichtbaar gedijt langs bermen waar veel zon is, kan kudzu niet diep in de bossen doordringen.”
Deze complexe erfenis heeft een oeuvre geïnspireerd waarin meubels uit de volkstaal met planten worden gecombineerd. Kuzu-serie omvat vier sculpturen die niet zouden misstaan op een verlaten zuidelijke boerderij. Een gevonden metalen vloerlamp klikt in tweeën, waardoor de bladplant als een scheve lampenkap om een lamp wordt gewikkeld. Wijnstokken beklimmen ook een houten ladder, waarbij hun kronkelige wortels de treden van de lagere sporten imiteren.
Lin is geïnteresseerd in de relatie tussen realiteit en fantasie, vooral wanneer ze synthetische materialen omzet in verontrustende geknoopte schors concentrische jaarringen vorm van een stoel. Kuzu-serie het is niet anders. Terwijl hij de dichte wijnstokken oogstte uit gebieden in de buurt van zijn huis in Houston, kwamen de kunstmatige bladeren tevoorschijn na een moeizaam proces.
Onder verwijzing naar de technieken van Michael Anderson, die vóór zijn pensionering modellen maakte voor Yale’s Peabody Museum, maakte Lin gips- en siliconenmallen. “Mijn methode maakt gebruik van draden ingeklemd tussen geverfde winkelhanddoeken en vloeipapier gedrenkt in epoxy gedurende vijf minuten. Ik heb nauwgezet de nerven en details op elk blad geschilderd. De onvolkomenheden in de afgietsels veranderden uiteindelijk in bruine vlekken en insectengaten”, zegt hij. Het creëren van naadloze overgangen van hout naar wijnstokken met epoxyklei en het gebruik van interne armaturen voegen surrealistische kwaliteiten toe aan de werken, omdat de plant rechtstreeks uit het industriële materiaal lijkt te ontspruiten. Verweerde, verbrande, azijn- en staalwolgebieden die te ongerept waren.
Op sommige bladeren zit een handvol kudzu-insecten, ronde insecten die in de jaren 2000 in de Verenigde Staten arriveerden en ze hebben de wijnstokken gedecimeerd. “De stoel heeft ongeveer 332 bladeren en één insect, de tafel heeft 101 bladeren en drie insecten, de staande lamp heeft 162 bladeren en twee insecten, en de ladder heeft 117 bladeren en één insect, wat me in totaal iets meer dan een jaar kostte om te maken”, zegt de kunstenaar.
Voor Lin is dit oeuvre een soort metafoor voor doorzettingsvermogen en veerkracht. Ze voegt eraan toe:
Hij kwam als buitenstaander, maar werd een icoon van het Zuiden en verscheen op het gebied van kunst, muziek en literatuur. Er zijn meer soorten dan soorten, maar door zijn flexibiliteit en veerkracht is hij bij uitstek geschikt om een veranderend klimaat te overleven. De wortels zijn eetbaar, de wijnranken zijn van textiel, de vezels kunnen worden gebruikt om stof en papier van te maken, en het wordt al eeuwenlang in de Oost-Aziatische geneeskunde gebruikt.
Lin geeft momenteel les aan de Rhode Island School of Design en zal de zomer in Philadelphia doorbrengen voor het Windgate Arts Residency Program. Volg zijn werk op Instagram.
