Terwijl de Canadezen vier jaar geleden de Russische invasie herdenken Oekraïneeen Oekraïense vrouw die in Winnipeg woont, is een van de velen die deze dag vieren.
Kristina Miroshnyk komt oorspronkelijk uit Sumy in het oosten van Oekraïne, slechts 30 km van de Russische grens.
Begin 2022 maakte hij zich zorgen over de dreigende mogelijkheid van een Russische invasie en overwoog hij om naar een andere locatie in het land te verhuizen.
“Iedereen zei tegen mij: kalmeer, alles komt goed, we zijn in de 21e eeuw, niemand zal dit laten gebeuren”, vertelde hij deze week vanuit zijn huis in Winnipeg aan Global News.
Miroshnyk kocht een kaartje naar Lviv, vlakbij Polen, maar ze vertrokken niet op de dag dat ze zouden vertrekken.
“De volgende ochtend kreeg ik een telefoontje, ik weet het niet meer, half zes of zes in de ochtend. Het was een vriend van mij die in paniek was en een beetje schreeuwde: ‘Het is oorlog, de oorlog is begonnen.'”
Zij en haar dochter vluchtten naar Polen, waar haar man werkte, voordat ze naar Griekenland vertrokken.
De families zijn slechts enkele van de ongeveer 300.000 Oekraïners die in Canada zijn aangekomen met een noodreistoestemming tussen Canada en Oekraïne.
Nu, vier jaar later, terwijl ze zien hoe de oorlog hun huis blijft verwoesten, zeggen sommige Oekraïners in Canada dat ze nog steeds verrast zijn hier te zijn.
“Mijn ouders zijn nog steeds thuis in Oekraïne en veel van mijn vrienden en mijn mannelijke vrienden, veel van hen zijn opgeroepen en vechten nu”, zegt Anastasiia Ravska, die ook in Winnipeg woont.
Ontvang het laatste nationale nieuws
Voor nieuws dat betrekking heeft op Canada en de rest van de wereld kunt u zich aanmelden om de laatste nieuwswaarschuwingen rechtstreeks naar u te ontvangen wanneer dit gebeurt.
“Ik doe wat ik kan, ik probeer ze te steunen, ik probeer ze altijd zoveel mogelijk iets te geven.”
Veel Oekraïners in de stad werken eraan om hun werkvergunning te verlengen of een permanente verblijfsvergunning aan te vragen, aangezien hun kinderen al op school zijn geplaatst.
De RF Morrison School, waar naar schatting de helft van de leerlingen in de meeste klassen van Oekraïense afkomst is, vierde haar vierde jubileum met een bijeenkomst. Gedichten en herdenkingsstukken maakten deel uit van de ceremonie.
Een provincie verderop werd in de St. Demetriuskerk in Toronto een gebedsbijeenkomst gehouden voor alle Oekraïense kinderen die tijdens de oorlog ontheemd of vermist waren.
“Het was erg stressvol omdat ongeveer een jaar geleden het huis van mijn vader werd aangevallen, dus ik maakte me echt zorgen om hem”, zegt Polina Zaitseva, een Oekraïense studente aan de St. Demetrius Katholieke School.
Directeur Lily Hordienko zei dat ze 185 studenten uit Oekraïne verwelkomde. Dit welkom omvatte meer dan alleen onderwijs.
“Vanaf het moment dat ze binnenkwamen, gaven we ze toiletartikelen, eten, kleding en alles wat ze nodig hadden”, zei Hordienko.
“In principe probeerden we hen te helpen, wetende dat ze met niets waren aangekomen en niet wisten hoe ze zichzelf konden helpen.”
De ceremonies op beide scholen waren slechts twee van de vele die van kust tot kust plaatsvonden.
In Saskatoon werd een herdenkingswake gehouden in de kapel van het St. Thomas More College.
“Het is triest dat het bijwonen van deze wake elk jaar een gewone gebeurtenis wordt”, zegt Petro Zerko, een Oekraïens-Canadees van de tweede generatie.
“We kunnen uiteraard niet wachten tot deze oorlog voorbij is, maar het is fijn dat we degenen die voor de vrijheid hebben gevochten nog steeds in onze herinnering hebben, vooral op een dag als vandaag.”
Het Oekraïens-Canadese congres zal dinsdag ook een wandeling maken in Saskatoon.
Leden van de Raad van Bestuur van de Gemeenschap van Democratieën, waartoe ook Canada behoort, zeiden dinsdag in een verklaring dat ze solidair blijven met het Oekraïense volk en riepen alle landen op om druk uit te oefenen op Rusland om ontvoerde Oekraïense kinderen terug te sturen naar hun thuisland en families.
Hij zei ook dat hij herbevestigde dat de bescherming van kinderen in gewapende conflicten “niet optioneel, onderhandelbaar of politiek is”.
Maar nu landen hun steun opnieuw bevestigen, zeggen sommige Oekraïners in Canada dat ze vrezen dat mensen zullen vergeten wat er gebeurt.
“Mensen lijken de oorlog te vergeten, ze lijken er niet meer in geïnteresseerd te zijn om erover te praten”, zegt Kateryna Rudenko, die in 2022 in Halifax aankwam. “Ze lijken zich steeds ongemakkelijker te voelen om met onze pijn te zitten en getuige te zijn van onze pijn, ook al zijn de bombardementen sinds 2022 alleen maar erger geworden.
Rudenko, die een paar maanden na het uitbreken van de oorlog als student aankwam, zei dat ze graag zou willen dat mensen zichzelf informeren over de geschiedenis van Oekraïne, zodat ze een beter begrip krijgen van wat de mensen doormaken.
Voor mensen als Ravska gaat het gevoel, zelfs als de jaren verstrijken, nooit weg.
“Het is een soort kiekeboe-spel als je een kind bent”, zei hij. “Als je je ogen sluit, heb je misschien het gevoel dat je buiten de kamer bent, maar je bent nog steeds aanwezig en wat er om je heen gebeurt, gebeurt nog steeds. Dat is het soort situatie waarin we allemaal terechtkomen.”
–met bestanden van Iris Dyck, Caryn Lieberman, Slavo Kutas, Grace Miller en Mitchell Bailey van Global News
© 2026 Global News, een divisie van Corus Entertainment Inc.
