Home Nieuws Het grootste obstakel voor toegankelijkheid is niet de bruikbaarheid

Het grootste obstakel voor toegankelijkheid is niet de bruikbaarheid

4
0
Het grootste obstakel voor toegankelijkheid is niet de bruikbaarheid

Toegankelijkheid wordt vaak gezien als een technisch probleem. Voldoet het aan de normen? Is het ergonomisch? Is het veilig? Deze vragen zijn belangrijk, maar onvolledig. Veel producten falen niet omdat ze niet werken, maar omdat ze de gebruiker het gevoel geven dat hij wordt uitgekozen.

Schaamte is een van de krachtigste barrières voor productacceptatie en wordt zelden besproken in projectrecensies. Mensen stellen het gebruik van wandelstokken, handgrepen, gehoorapparaten of mobiliteitshulpmiddelen uit, zelfs als dit het dagelijks leven aanzienlijk zou verbeteren. Waarom? Omdat veel producten nog steeds iets communiceren wat de gebruiker niet hardop wil zeggen: er is iets mis met mij.

Als we willen dat toegankelijk design slaagt en we willen dat mensen nut halen uit deze producten, moeten we ontwerpen die verder gaan dan de functionaliteit. We moeten ontwerpen met het oog op waardigheid en we moeten erkennen dat design de kracht heeft om stigma weg te nemen.

ADOPTIE IS SPANNEND

Een product kan aan alle ergonomische parameters voldoen en ongebruikt blijven. Emotionele adoptie bepaalt echte adoptie.

Als het ontwerp institutioneel, klinisch of stigmatiserend lijkt, maakt het niet uit hoe nuttig het is. De gebruiker ervaart kosten die niet in de prijs zitten. De prijs is identiteit. Een geweldig ontwerp verlaagt die kosten. Normaliseer de media. Nodig trots uit. Er staat: ‘Jij hoort hier’, niet: ‘Jij bent een uitzondering.’

Deze verandering hebben we al gezien. Jaren geleden werden brillen beschouwd als medische hulpmiddelen. Kinderen werden geplaagd als ‘vierogig’. De bril gaf aan dat er iets mis was. Vervolgens evolueerden design en cultuur. De monturen zijn expressief en elegant geworden. Tegenwoordig zijn brillen modeaccessoires en veel mensen dragen ze zonder lenzen op sterkte, omdat ze er mooi uitzien. Een gestigmatiseerd object is een vorm van zelfexpressie geworden.

Hetzelfde patroon deed zich voor bij fietshelmen. Ooit waren het ongemakkelijke “hersenemmers” van piepschuim, die alleen werden gedragen door de meest ongeruste fietsers, die vaak werden bespot vanwege hun uiterlijk. In de loop van de tijd is het ontwerp verbeterd en dat geldt ook voor de beleving. Helmen zijn lichter, slanker en persoonlijker geworden. De kleuren zijn feller geworden. Er zijn stijlen ontstaan, waaronder speelse, kindvriendelijke opties zoals watermeloenthema’s, hanenkammen en opvallende graphics. Tegenwoordig zouden veel kinderen en jongeren er nooit aan denken om zonder helm te fietsen. Wat ooit gestigmatiseerd werd, is normaal geworden, zelfs een bron van trots.

Dit is wat design kan doen. Het kan de culturele betekenis van een object veranderen.

WAT IS SCHADE IN DESIGN

Schaamte uit zich in beeldtaal en signalen:

  • Producten die medisch, kil of utilitair lijken
  • Esthetische keuzes die ‘apparatuur’ communiceren in plaats van ‘object’
  • Formulieren die meer op waarschuwingen lijken dan op uitnodigingen
  • Branding die de gebruiker bagatelliseert of teveel uitlegt

Het gaat niet om het verbergen van een handicap. Het gaat over het weigeren handicap gelijk te stellen aan lelijkheid, schaamte of compromissen. We hebben ontdekt dat de meeste mensen steun niet afwijzen, maar velen verwerpen wat steun voor hen betekent.

ONTWERP VOOR TROTS

Schaamteverminderend ontwerp doet een aantal dingen consequent. Respecteer het huis. Toegankelijke producten moeten het gevoel hebben dat ze thuishoren in een doordacht ontworpen omgeving, en niet alsof ze geleend zijn van een ziekenhuis. Respecteer identiteit. Mensen willen hulpmiddelen die passen bij hun esthetiek, hun persoonlijkheid en hun zelfgevoel. Opties zijn belangrijk. En aangezien geen enkel merk ooit de perfecte widget voor ieder lichaam zal creëren, worden echte opties alleen mogelijk wanneer toegankelijk ontwerp een ‘instapkostenpost’ wordt voor alle categorieën, en niet een speciale editie voor een beperkt publiek. Respecteer de emotie. De ervaring moet bevestigend aanvoelen. Een product moet iemand het gevoel geven dat hij bekwaam is, en niet correct.

Dit is de kern van emotionele toegankelijkheid. Als mensen zich goed voelen bij het gebruik van een product, gebruiken ze het eerder, vaker en langer. Dit verbetert de onafhankelijkheid, veiligheid en kwaliteit van leven.

HET VERMINDEREN VAN SCHAAMTE IS EEN BEDRIJFSSTRATEGIE

Stigma heeft een direct zakelijk gevolg. Als mensen de adoptie uitstellen, lopen ze niet alleen vreugdevolle levenservaringen mis en brengen ze zichzelf vaak in gevaar, maar merken merken ook de vraag. Als producten met tegenzin worden gekocht, erodeert de loyaliteit. Als de categorie lastig lijkt, vertraagt ​​de groei.

Schaamteverminderend ontwerp breidt markten uit. Transformeer een vermeden aankoop in een gewenste aankoop. Verander ‘ik heb dit nodig’ in ‘ik wil dit’. Deze verandering verandert alles. Het creëert ook een nieuw soort merkwaarde. Bedrijven die waardig ontwerpen verdienen vertrouwen, en vertrouwen is tegenwoordig de zeldzaamste valuta in de consumentenervaring.

HET NIEUWE DOEL VOOR TOEGANKELIJK DESIGN

De toekomst van toegankelijkheid is niet compliance. Het is cultureel. Het betekent het ontwerpen van producten die de menselijke kwetsbaarheid ondersteunen zonder deze te versterken.

Design staat op het punt veroudering en handicaps in onze dagelijkse levensactiviteiten te destigmatiseren. Als we het goed doen, doen we meer dan alleen producten bruikbaar maken. Wij maken ze wenselijk. Wij maken ze typisch. We maken ze iets waar mensen trots op zijn om in hun leven te brengen.

De echte test is niet of een product kan worden gebruikt. Het hangt ervan af of mensen er openlijk, zelfverzekerd en zonder schaamte gebruik van willen maken.

Ben Wintner is CEO van Michael Graves Design.

Nieuwsbron

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in