Het is mogelijk dat wij een commissie ontvangen over aankopen die via de links worden gedaan.
Iedereen die op Gilligan’s Island is opgegroeid, kent Russell Johnson als de immer ondernemende professor Roy Hinkley, Ph.D. Maar weinigen kennen hem als oorlogsheld. Terwijl hij in de Tweede Wereldoorlog diende als piloot bij de luchtmacht, werd het vliegtuig van Russell neergeschoten boven een tropisch eiland in de Filippijnen. Hij en de meeste andere neergestorte soldaten werden kort daarna gered, maar de co-piloot van de acteur kwam om bij de crash.
Hoewel het slechts drie seizoenen duurde, is ‘Gilligan’s Island’, dankzij de syndicatieovereenkomsten en talloze daaropvolgende films, al generaties lang een geliefd onderdeel van de kindertijd. Daarom zijn er veel kinderen uit de jaren ’60, ’70 en zelfs ’80 die tegenwoordig nieuwsgierig zijn naar wat er is gebeurd of wat er is gebeurd. die nog leeft en deel uitmaakt van de cast van “Gilligan’s Island”. Maar de verhalen over wat het ensemble heeft meegemaakt voordat het in de populaire CBS-sitcom werd gecast, zijn net zo interessant.
Dit geldt vooral voor Russell Johnson, die niet alleen zijn pensioen doorbracht, net als de professor maar hij had ook een relatief oncontroversiële en stabiele carrière vóór zijn dood in 2014. Voordat hij in de show werd gecast, ervoer de man die de professor speelde echter het soort drama dat degenen onder ons die in het tijdperk van sociale media leven zich nauwelijks kunnen voorstellen. Johnson, geboren in 1924, verloor zowel zijn vader als een broer aan een longontsteking voordat hij dienst nam bij de Amerikaanse luchtmacht en diende in de Tweede Wereldoorlog. Het was tijdens zijn inzet in het Pacific Theatre dat het werd neergeschoten. Gelukkig werd Johnson, in tegenstelling tot de schipbreukelingen van de SS Minnow, kort daarna gered, maar de hele beproeving lijkt nog steeds angstaanjagend.
Russell Johnson had een aangrijpende ervaring toen zijn vliegtuig werd neergeschoten
De wereld heeft sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog echte mondiale conflicten vermeden, wat betekent dat het lang geleden is dat de leidende mannen van Hollywood ook oorlogsveteranen waren. Het is bekend dat James Stewart niet dezelfde acteur was na de Tweede Wereldoorlogwaarin hij verschillende missies voor de Amerikaanse luchtmacht vloog en talloze medailles verdiende. Maar de vliegtuigen van Stewart zijn nooit uit de lucht geschoten. Russell Johnson daarentegen voerde ook talloze missies uit voor de luchtmacht en werd bij één gelegenheid het slachtoffer van vijandelijk vuur dat hem en twee andere bommenwerpers neerschoot.
In zijn boek, “Hier op Gilligans eiland,” de acteur schreef: “Geloof het of niet, tot voor kort sprak het idee om op een eiland te zijn me erg aan. Als bommenwerper in de Tweede Wereldoorlog werd ik door een eiland neergeschoten, en in de jaren zestig bleef mijn carrière me op één eiland steken.” Johnson diende als B-24 bommenrichter en voerde missies uit boven de Stille Oceaan tijdens de Tweede Wereldoorlog. Tijdens een van deze operaties werd hij neergeschoten in een stad op de Filippijnen genaamd Zamboanga.
Op 4 maart 1945 begon Johnson aan zijn 44e missie, waarbij hem de taak werd opgedragen een .50 kaliber machinegeweer te besturen en te schieten vanuit een B-25 bommenwerper. Zoals de acteur in zijn boek vertelt, vloog het vliegtuig ongeveer 15 meter boven het water toen de Japanners ‘kanonnen van twintig en veertig millimeter tot ontploffing brachten die beide motoren van ons vliegtuig in brand staken’. Het vliegtuig was al bezig met vallen en kreeg opnieuw een voltreffer, waarbij granaatscherven door het interieur van het vliegtuig werden gestuurd en beide enkels van Johnson braken. “Hij vermoordde de radio-operator naast mij”, schreef de acteur. ‘Hij was pas op zijn achtste missie.’
Russell Johnson verdiende een Purple Heart voor het uitvoeren van zijn gevaarlijkste missie
Op dezelfde dag werden naast die van Russell Johnson ook twee andere B-25 bommenwerpers neergeschoten. Gelukkig hebben de meeste soldaten het overleefd. In “Here on Gilligan’s Island” herinnerde Johnson zich hoe hij en zijn medesoldaten, nadat ze de crash hadden overleefd, niet buiten gevaar waren. “We bevonden ons in een zeestraat van slechts een paar kilometer breed tussen Zamboanga en een eiland genaamd Basilan”, schreef hij. “We konden zien dat de Japanners ons in boten volgden.”
Gelukkig schoten nabijgelegen Amerikaanse vliegtuigen snel op de Japanse boten. Na een uur in het water werden Johnson en zijn groep gered door de Army Air-Sea Rescue Service en keerden terug naar hun basis op de Halmahera-eilanden. Volgens een ongevalsrapportAlle gestrande bemanningsleden overleefden, behalve één, die het reddingsschip verliet en “plotseling onder de golven verdween”.
Voor zijn inspanningen tijdens die missie ontving Johnson een Purple Heart en verdiende hij verschillende andere onderscheidingen voordat hij op 22 november 1945 eervol werd ontslagen als eerste luitenant. Nadat hij de luchtmacht had verlaten, profiteerde Johnson van de GI Bill waardoor hij zich kon inschrijven in het Actors Lab in Hollywood. In die zin waren Johnson’s militaire carrière en zijn ervaring met zijn stranding nabij een eiland in de Filippijnen er grotendeels verantwoordelijk voor dat hij in 1963 samen met de andere schipbreukelingen op “Gilligan’s” eiland strandde. Johnson had aanvankelijk spijt van het spelen van de professor in “Gilligan’s Island”, uiteindelijk sloot hij er vrede mee, wat moeilijk moet zijn geweest. Maar het was beslist een stuk eenvoudiger dan herstellen van een letterlijke klap uit de lucht.
