De afspeelsnelheid wordt veel gebruikt om tijdens en na de pandemie snel door lessen, podcasts en recepten te bladeren. Nu grijpen mensen er ook naar tijdens thrillers, liefdesverhalen en prestigedrama’s.. Langzame branden worden versneld. Lange stiltes? Verkort. Hartzeer wordt ook versneld. Er is gewoon te veel om naar te kijken en te weinig tijd. Voor sommigen is 1,5x of 2x een overlevingstactiek, een manier om de groepschat bij te houden en FOMO te vermijden. Voor anderen grenst het echter aan filmische godslastering. Als een regisseur een pauze inlaste, een lange take uitsprak, de stilte liet spreken vóór een gebroken hart, was dat dan gedoemd om overhaast te zijn?De vraag is niet langer of deze gewoonte nieuw is. Dat is het niet. Naarmate de mediabibliotheken groeien, is de echte vraag of kijkers, in een poging alles te consumeren, nog steeds alles binnen laten sijpelen. Of worden verhalen gewoon een vakje dat op een checklist kan worden afgevinkt?Nishi Joshi, een psychotherapeut en SEL-adviseur en -docent, merkt op dat de trend niet alleen gemak weerspiegelt. “We voelen ons steeds minder op ons gemak met pauzes, stilte en geleidelijke emotionele opbouw, elementen die centraal staan bij het vertellen van diepgaande verhalen”, zegt hij. “Onze relatie met de tijd is verschoven van het ervaren ervan naar het optimaliseren ervan.”Toen streamingplatforms in 2019 voor het eerst variabele afspeelsnelheden introduceerden, aarzelden filmmakers. The Incredibles-regisseur Brad Bird noemde het “weer een snee in de toch al bloedige filmervaring”, terwijl Knocked Up-regisseur Judd Apatow de film omschreef als “belachelijk en aanstootgevend”. Ant-Man-regisseur Peyton Reed noemde het destijds “een verschrikkelijk idee”. “Echte films kun je niet in 2x bekijken!” Het is godslastering!’Sommige kijkers staan afwijzend tegenover het idee om films en tv te versnellen. “Wat heeft het voor zin dat schrijvers, regisseurs en acteurs nadenken over het ritme van de scène, de beat of de mooie, aanhoudende shots als kijkers alleen maar vooruitspoelen? En is dat niet een groot deel van de reden waarom we tv en films kijken om te ontspannen en te vertragen?” Ellie Harrison, televisieredacteur van de Independent, betoogde onlangs. “Hoewel sommige films de moeite waard zijn om in 2x te bekijken (ik kijk naar jou, Dhurandhar), zou ik ze toch liever op normale snelheid bekijken, omdat anders de essentie van een film verloren gaat. Drama en een langzaam tempo dat zich richt op het verhaal zijn belangrijk voor de plot”, zegt Bharat, 37, een fervent fan van misdaadthrillers, en noemt Mare of Easttown als voorbeeld van een show waarvan het opzettelijke tempo karakter en stemming opbouwt. Sameeksha, begin twintig, zegt dat ze liever een film in drie dagen van dertig minuten opsplitst dan er snel doorheen te bladeren. Hij zegt: “Er zit zoveel drama in die stille pauzes en stiltes. De personages onthullen zichzelf door hun dialoog. Stel je voor dat je langs de monoloog in Gone Girl of de restaurantscène in Inglourious Basterds rent. Echte films kun je niet in 2x bekijken. Het is godslastering.”“2x kijken scheelt tijd en ik kan meer shows en films afmaken”“De toename in 2x kijken weerspiegelt een tijdbewuste consument die waarde hecht aan controle en flexibiliteit. Het gaat minder om ongeduld en meer om optimalisatie”, zegt Raghavendra Hunsur, Chief Content Officer bij ZEEL. “Ons antwoord is niet om het verhaal af te zwakken, maar om het aan te scherpen. Creatieve teams richten zich op een sneller tempo en een sterkere aanpak om ervoor te zorgen dat verhalen in alle formaten boeiend blijven.”Kirti Shinde, begin twintig, zegt dat ze 1,5x begon te gebruiken tijdens lange, uitgesponnen scènes. “Het zorgde ervoor dat alles in beweging bleef. Ik dwaalde niet zoveel af”, zegt ze. Gebruik vooral de optie voor K-drama’s. “Ik lees sowieso ondertitels. Ik kan sneller lezen dan ze spreken, dus 2x stoort me niet.” Voor haar is het een kwestie van efficiëntie. “2x kijken bespaart tijd en ik kan meer shows en films afmaken. Soms wil ik geen weken aan iets besteden.“Prachi Saini, een communicatiestudente van in de twintig, geeft toe dat de gewoonte begon als een sluiproute. Omdat ze voor haar cursussen verschillende programma’s moest bekijken die ze niet leuk vond, begon ze er snel doorheen te bladeren. Nu is het routine. “Als ik niet volledig betrokken ben bij wat ik kijk, bekijk ik het passief of 2x. Er is echt niets te verliezen als ik uit seizoen 1 weet dat Lorelai bij Luke terecht zal komen”, zegt ze. “Ik denk na over de misvatting van de verzonken kosten. Het kan me genoeg schelen om te weten wat er daarna gebeurt, maar niet genoeg om het meer tijd te geven dan het verdient.“Viraj Raundal, 23, geeft toe dat muziek het grootste verlies is als je naar 2x kijkt. “De muziek, ja. Ik heb het gevoel dat ik de kans mis om het te horen zoals de maker het bedoeld heeft, maar de rest: nee.” Voor hem gaat het echter meer om het besparen van tijd. “Het argument tegen het kijken naar programma’s op 2x is niet dat ik ze 1x bekijk. Het is dat ik ze helemaal niet zal bekijken.”Nishi ziet beide kanten. “Het versnellen van inhoud kan een praktische aanpassing zijn aan de overdaad aan informatie. Maar als snelheid de standaard wordt, lopen we het risico het geduld voor nuance, stilte en emotionele diepgang te verliezen – dezelfde kwaliteiten waardoor kunst ons kan ontroeren”, zegt hij, en voegt eraan toe: “Het weerspiegelt dezelfde beloningsgestuurde patronen van scrollen op sociale media. We beginnen nieuwigheid en snelheid voorrang te geven boven diepgang. Het risico is niet een snellere consumptie, maar een oppervlakkigere relatie met verhalen.“Acteur Rajkummar Rao hij had ooit toegegeven dat hij inhoud op OTT-platforms anderhalf keer zo snel bekeek, soms vanwege het tempo, soms vanwege wat hij omschreef als luie dialoogweergave.
Vorig jaar introduceerde YouTube gedetailleerdere snelheidsregelaars, waardoor stappen van 0,05 in plaats van 0,25 mogelijk waren. Premium-gebruikers kunnen inhoud tot 3x sneller bekijken.Uit een YouGov-onderzoek uit 2023 bleek dat 27% van de respondenten televisie streamt met hogere afspeelsnelheden, terwijl 13% van de podcastluisteraars de audio periodiek op supersnelheid zet. Deze praktijk komt aanzienlijk vaker voor onder mensen onder de 25 jaar – bijna het dubbele van dat onder mensen ouder dan 25 jaar.
