5 tv-programma’s met belachelijke herzieningen

DE de beste tv-programma’s aller tijden ze komen vaak niet volledig gevormd aan. Zelfs ‘The Simpsons’, dat nog steeds een van de grootste series in de geschiedenis van het kleine scherm is, begon als een reeks eigenzinnige tekenfilms die bedoeld waren om de reclameblokken van ‘The Tracey Ullman Show’ te bufferen. Toen de familie Simpson eindelijk hun eigen serie kreeg, zou het een seizoen of twee duren voordat de show zijn draai vond. Op dezelfde manier zit het eerste seizoen van ‘Friends’, hoewel charmant op zijn eigen manier, vol met generieke sitcom-grappen die zouden afnemen naarmate de serie vorderde en zijn weg vond.

Soms komen netwerkbestuurders echter tussenbeide, in plaats van deze programma’s op natuurlijke wijze hun basis te laten vinden, om aan te dringen op een volledige upgrade. Vaak kunnen deze recensies de vonk vormen die shows nodig hebben om hits te worden. Nemen de geliefde sitcom ‘Saved By the Bell’ uit de jaren 90, die begon als een compleet andere show genaamd “Goedemorgen, juffrouw Bliss.” In dat geval hadden de tv-opperheren gelijk toen ze de serie opnieuw uitvonden, door slim de jongens uit te kiezen die het origineel kijkbaar maakten en hen een geweldige nieuwe show te geven die zich afspeelde op een middelbare school in Californië.

Maar soms kunnen deze pogingen een slechte show nog erger maken. De tv-geschiedenis is vol jammerlijk onverstandige heruitvindingen die series torpedeerden voordat ze de kans kregen zich te vestigen – en dat is niet altijd de schuld van onbekwame leidinggevenden. Gelukkig voor ons leidde dit ook tot enkele van de meest hilarische en vaak ongelooflijke gebeurtenissen in de tv-geschiedenis. Hier zijn vijf van de meest schokkende voorbeelden.

‘Nichols’ zag James Garner Sheriff Frank Nichols spelen in een kortstondige ‘Western’-serie die vanaf het begin een bizarre onderneming was. Dit De ongebruikelijke western uit de jaren zeventig bevatte een ‘Superman’-ster. in Margot Kidder, en volgde Nichols terwijl hij met de misdaad omging in de titelstad (ja, de stad wordt ook Nichols genoemd). De show speelde zich af in 1914 en toonde de sheriff die op een motorfiets reed in een poging het genre voor het publiek uit de jaren zeventig bij te werken. Dat was natuurlijk het decennium waarin de westerse wereld stierf, en ‘Nichols’ hielp in dat opzicht niet mee. De show werd na één seizoen geannuleerd, maar niet voordat de serie de serie volledig opnieuw uitvond.

In de laatste aflevering van het eerste seizoen wordt de sheriff van Garner vermoord door een crimineel en sterft, maar zijn identieke tweelingbroer, ook gespeeld door Garner, komt opdagen en probeert de dood van zijn broer te wreken. Dit personage onderscheidde zich van zijn broer door een flinke snor en aan het einde van de aflevering vertrok hij op een motorfiets met de suggestie dat hij zou terugkeren. Dit alles leek een nieuw seizoen op te zetten met een meer geharde hoofdpersoon.

Er zijn tegenstrijdige berichten over waarom dit gebeurde, waarbij sommigen suggereren dat het NBC was die probeerde de show om te vormen tot een meer traditionele western voordat hij de stekker er volledig uit trok. In de Televisie Academie In het interview beweerde Garner echter dat het allemaal zijn idee was en zei: “Ze hebben het verwijderd, ik zei: ‘Oké, ik zal het repareren.’ Ze willen hem uitwissen, wij vermoorden hem gewoon.” Dit verklaart eigenlijk niet waarom de tweelingbroer van Nichols erbij betrokken was, maar volgens Garner was het simpelweg omdat “ze de aflevering moesten doen”. Onnodig te zeggen dat “Nichols” niet herinnerd wordt als een van de de beste westerse tv-shows.

“Baywatch Nights” was een spin-off van de eigenlijke show die politieagent Sgt. Garner Ellerbee (Gregory Alan Williams) besluit een detectivebureau te starten met Mitch Buchannon (David Hasselhoff) en een nieuwe detective genaamd Ryan McBride (Angie Harmon). De show debuteerde met een themalied gezongen door Hasselhoff en niemand minder dan Lou Rawls, die tijdens het eerste seizoen ook optrad als nachtclubeigenaar Lou Raymond. Tegen de tijd dat seizoen twee arriveerde, was Rawls echter nergens meer te bekennen en dat was niet het enige dat was veranderd.

Hoewel de Mothership-serie een groot succes was in de syndicatie, slaagde ‘Baywatch Nights’ er niet in om een ​​publiek te vinden. Wat deden de producenten? Verander het in een kopie van ‘The X-Files’. Plotseling was Buchannon een onderzoeker van het bovennatuurlijke, maar zijn partner, Ellerbee – het personage rond wie de show oorspronkelijk was bedacht – besloot kennelijk niet met hem mee te doen aan deze nieuwe onderneming. In plaats daarvan werd Buchannon gekoppeld aan Dorian Gregory’s paranormale expert Diamont Teague, en samen onderzocht het paar alles, van zeemonsters tot herrezen Vikingen en zelfs een vrouwelijke mens / vis-hybride.

‘Baywatch’ was een dwaze, overdreven show, maar het was geworteld in de praktijkervaringen van strandwachten. “Baywatch Nights”, dat zich afspeelt in hetzelfde universum, werd een absoluut verbijsterende serie waarin de voormalige badmeester van Hasselhoff te maken kreeg met buitenaardse wezens en letterlijk tijdreizen. Het is geen verrassing dat deze onverstandige poging om het succes te evenaren van “The X-Files” – zelf geïnspireerd door een vergeten horrorfranchise uit de jaren zeventig – werkte niet en ‘Baywatch Nights’ werd na seizoen twee geannuleerd.

‘Til Death’ werd van 2006 tot 2010 uitgezonden op Fox en was bijna onherkenbaar tegen de tijd dat het eindigde. Deze keer waren dit echter geen door het netwerk opgelegde veranderingen. De sitcom, gemaakt door het man-en-vrouw-duo Josh Goldsmith en Cathy Yuspa, concentreerde zich op Eddie en Joy Stark (Brad Garrett en Joely Fisher), een in Philadelphia gevestigd getrouwd stel dat de eerste twee seizoenen in botsing kwam met hun pasgetrouwde buren, Jeff en Steph Woodcock (Eddie Kaye Thomas en Kat Foster). De dingen begonnen te veranderen in seizoen drie toen de focus verschoof naar de relatie van Eddie en Joy met Kenny Westchester (JB Smoove). Wat is er met Jeff en Steph gebeurd? Ze verdwenen en niemand noemde ze meer. Maar de echte waanzin moest nog komen.

Het vierde en laatste seizoen werd geproduceerd om de show in aanmerking te laten komen voor syndicatie en de schrijvers gaven het feitelijk op, waardoor de show een surrealistische, krankzinnige, vierde muur-doorbrekende droom werd. ALS De AV-club opgemerkt in 2010, is ‘Til Death’ met zijn vierde seizoen geëvolueerd van een goedkope, weinig bekeken sitcom naar ‘de vreemdste show op televisie’ en ‘iets dat zo bizar is dat het bijna niet te bekijken is’.

Het is moeilijk uit te leggen hoe raar de show is geworden, maar Starks dochter Ally is een goed voorbeeld. Krysten Ritter – wiens thriller uit 2025 met Kiernan Shipka een verborgen juweeltje is op Netflix – speelde Ally in seizoen 1 en 2, maar het personage werd gespeeld door Laura Clery in seizoen 3 en 4. In dat laatste seizoen was het personage Ook gespeeld door Lindsey Broad voordat de acteur opnieuw werd vervangen door Kate Micucci. Ally’s vriend en latere echtgenoot, Doug Von Stuessen (Timm Sharp), begon te vermoeden dat ze in een sitcom leefde als een direct gevolg van deze parade van acteurs die werden gecast om zijn vrouw te spelen.

‘Baywatch Nights’ was niet de enige show die van geaarde naar onzinnige sci-fi-fantasie ging. Voordat David Hasselhoff van het onderzoeken van misdaden naar het omgaan met zeedieren ging, had Roy Schneider een vergelijkbaar traject in ‘seaQuest DSV’. Deze show was uitvoerend geproduceerd Steven Spielberg werkt samen met een ‘The Twilight Zone’-schrijver om een ​​serie te maken dat begon als een drama met realistische sciencefiction-elementen, maar eindigde als een heel andere show met een compleet nieuwe hoofdrolspeler en zelfs een titelwijziging.

Toen het in 1993 debuteerde, concentreerde “seaQuest DSV” zich op de titulaire onderzeeër en zijn verkenningsmissies in 2018. Schneider speelde de leider van de bemanning van de onderzeeër, kapitein Nathan Bridger, belast met het uitvoeren van oceanografisch onderzoek. Het eerste seizoen mengde interpersoonlijk drama met verkenning van milieu- en politieke kwesties uit de echte wereld. Toen kwamen de zeemonsters.

“seaQuest DSV” was niet bepaald een succes voor NBC en het netwerk besloot de boel op te schudden voor seizoen 2. Castveranderingen zorgden ervoor dat de bemanning van DSV 4600 plotseling jonger was en in plaats van saai onderwateronderzoek te doen, ontdekten ze nu buitenaardse schepen en tijdreizen. De kijkcijfers zijn niet veranderd, maar Schneiders visie op de show wel. Zoals de Orlando Sentinel de acteur sprak naar verluidt vanaf de set van de onlangs vernieuwde serie in 1994, en hij hield zich niet in. “Het is totale kinderachtige onzin,” zei hij. “Ik schaam me.”

Het is geen verrassing dat Schneider na het tweede seizoen vertrok, en hoe Los Angeles Times gerapporteerd, werd op basis van een informeel onderzoek onder producenten als ‘mystificerend’, ‘belachelijk’ en ‘verontrustend onprofessioneel’ beschouwd. Voor het derde en laatste seizoen werd de show “seaQuest 2032”, waarbij de setting werd gewijzigd naar het titeljaar en Michael Ironside als hoofdrolspeler werd toegevoegd. Het duurde 13 afleveringen.

“Superboy” is alweer een serie die een schijnbaar spontane sciencefiction-heruitvinding heeft ondergaan. Deze keer was er echter geen “X-Files” -effect in het spel. De show ging in première in 1988 en liep tot 1992, met “The

“Superboy” is gemaakt door Alexander Salkind en Ilya Salkind, de producers erachter De klassieke en prototypische Richard Donner-kaskraker uit 1978 “Superman”. Toen het in syndicatie werd uitgezonden, speelde “Superboy” John Haymes Newton als de titulaire held/Clark Kent, Stacy Haiduk als vriend en liefdesbelang Lana Lang, en Scott James Wells als Lex Luthor. In seizoen twee waren zowel Newton als Wells uit, waarbij Gerard Christopher de hoofdrol overnam en Sherman Howard Lex Luthor verving. Het was de juiste zet. “Superboy” werd ineens goed na een eerste seizoen dat veel te wensen overliet.

Dus, wat deden de producenten voor seizoen drie? De show is bijna volledig herzien. De serie, die nu ‘The Adventures of Superboy’ heet, is van een universiteit naar het Bureau for Extra-Normal Matters in Capitol City, Florida gegaan. Clark en Lana zijn van studenten naar stagiaires bij het bureau gegaan en onderzoeken allerlei vreemde en verontrustende gebeurtenissen. Ondertussen is de show donkerder geworden, zowel qua uiterlijk als qua toon, waarbij Superboy op een gegeven moment bijna een man doodde waarvan hij suggereerde dat het een verkrachter was. Verrassend genoeg duurde “The Adventures of Superboy” twee seizoenen voordat het werd geannuleerd. Als er niets anders is, kwalificeert het als “Sci-fi tv-series uit de jaren 90 die het bekijken waard zijn gewoon omdat het zo raar was.