Geschiedenis: Wanneer een politieagent die ooit een belangrijke rol heeft gespeeld bij het ontwerpen van een geavanceerd, door AI aangedreven rechtssysteem, wordt beschuldigd van de moord op zijn vrouw, moet hij tegen de klok racen om zijn onschuld te bewijzen voordat het systeem dat hij heeft helpen creëren een definitief oordeel uitspreekt.Herziening: Mercy speelt zich af in de niet zo verre toekomst en stelt zich een Amerikaanse staat Californië voor, overweldigd door toenemende misdaad en wetteloosheid. Nu het rechtssysteem onder druk staat, introduceren stadsleiders en wetshandhavers een uniek, door AI aangedreven gerechtelijk proces dat is ontworpen om snelle, compromisloze gerechtigheid te bewerkstelligen.Centraal in dit systeem staat een rechtszaal met één bank die volledig onder toezicht staat van een AI-rechter: rechter Maddox (Rebecca Ferguson). In een nauwlettend gevolgd proces van 90 minuten worden bewijsmateriaal, bewakingsbeelden, gedragspatronen en data-analyse tegen de verdachte gepresenteerd. Als de schuld wordt bewezen, is het vonnis onmiddellijk en onomkeerbaar: dood door executie. In deze huiveringwekkende situatie wordt kunstmatige intelligentie rechter, jury en beul.Ironisch genoeg wordt het lot wreed wanneer een gedecoreerde politieagent, Chris Raven (Chris Pratt) – nadat de sterkste voorstander van dit systeem in de beklaagdenbank was gezet. Beschuldigd van het vermoorden van zijn vrouw in wat lijkt op een misdaad uit hartstocht, lijkt zijn zaak aanvankelijk een openlijke veroordeling. Vastgebonden aan een stoel en racend tegen de klok, moet hij de machinelogica ontmantelen waarop hij ooit vertrouwde. Maar is de waarheid echt genoeg als de algoritmen al een besluit hebben genomen?Directeur Timur Bekmambetovsamen met schrijver Marco van Belle creëert hij een dystopisch verhaal dat verontrustend actueel aanvoelt. Hoewel het uitgangspunt misschien futuristisch lijkt, weerspiegelt de film een realiteit die al in ons dagelijks leven sluipt, waar kunstmatige intelligentie steeds meer invloed heeft op de besluitvorming, het toezicht en het morele oordeel.Het script verspilt geen tijd met het geruststellen van het publiek. Vanaf de eerste momenten stort de film zich meteen in spanning, waarbij hij de hele tijd een meedogenloos tempo aanhoudt. De visuele grammatica is sterk afhankelijk van gelaagde afbeeldingen, knipperende gegevens, opgenomen beelden en snelle overgangen. Het creëert een opzettelijk overweldigende ervaring, waardoor kijkers in dezelfde psychologische drukkamer worden geplaatst als de hoofdpersoon. Een voortdurend tikkend aftellen versterkt het gevoel dat de tijd zelf een antagonist is.Chris Pratt geeft een gecontroleerde en overtuigende uitvoering, waarin hij de wanhoop, woede en hulpeloosheid vastlegt van een man die zijn leven in realtime ziet ontrafelen. Zijn vertolking van een ooit gerespecteerde officier die worstelt met schuldgevoelens, verdriet en angst verankert de film emotioneel. Rebecca Ferguson geeft intussen verrassend veel gewicht aan rechter Maddox, een rol die gemakkelijk in een karikatuur had kunnen vervallen. Het spelen van een entiteit die emotieloos en toch gezaghebbend moet lijken, is een moeilijk evenwicht, en Ferguson slaagt erin de AI aanwezigheid te geven zonder toevlucht te nemen tot mechanische overdrijving.De film vergroot in sommige delen de plausibiliteit, vooral als het gaat om hoe comfortabel sommige onthullingen zich ontvouwen. Gezien de snelheid waarmee kunstmatige intelligentie zich in de moderne samenleving heeft geïntegreerd, lijkt dit scenario echter nooit helemaal onwaarschijnlijk. Er is een constante onderliggende spanning die het verhaal boeiend houdt, zelfs als het verhaal voorspelbaar wordt of complexe morele vragen vereenvoudigt.De onderliggende score (van Ramin Djawadi) en zorgvuldige montage (door Austin Keeling en Lam T. Nguyen) complementeren de urgentie van de procedure, terwijl het agressieve visuele ontwerp ervoor zorgt dat het momentum zelden verslapt. Hoewel de film af en toe de voorkeur geeft aan toegankelijkheid boven diepgang, blijft hij effectief in het behouden van spanning en betrokkenheid van het publiek.Over het geheel genomen is Mercy misschien een ietwat campy sci-fi-thriller gebouwd op een simpel idee van ongecontroleerde AI-dominantie, maar het voert dat idee met voldoende urgentie en verbeeldingskracht uit. Belangrijker nog is dat het boek erin slaagt tot nadenken aan te zetten en overtuigend commentaar te leveren op de gevaren van het volledig aan machines toevertrouwen van het menselijk oordeel.
