De afleveringen van Clone Wars zou iedereen minstens één keer moeten zien

Laten we er niet omheen draaien: het “Star Wars”-huiswerkpakket is gigantisch geworden sinds Disney de canon opnieuw heeft opgestart. Terwijl fans van het oude Expanded Universe rouwden om zijn degradatie, was er een oproep voor meer casual fans. Eindelijk begon een universum dat behoorlijk moeilijk toegankelijk was geworden, opnieuw.

Maar tien jaar later zijn we terug bij hetzelfde probleem, en er is geen enkele grotere eenheid in het curriculum van ‘Catch Up on ‘Star Wars” dan de geanimeerde shows. De Disney+-serie met acht afleveringen is op dit moment vrij gemakkelijk te verteren, maar de achterstand aan geanimeerde verhalen – die steeds belangrijker zijn geworden in de geschiedenis van de franchise sinds Dave Filoni’s opkomst bij Lucasfilm – wordt vaak aangehaald als een groot obstakel voor nieuwe of meer informele fans die dieper in ‘Star Wars’ duiken. En de animatieserie, geen enkele is langer of intimiderend dan ‘Star Wars: The Clone Wars’.

Verspreid over zeven seizoenen en 133 afleveringen vertelt ‘The Clone Wars’ enkele van de sterkste ‘Star Wars’-verhalen buiten de hoofdfilms. George Lucas was zo betrokken bij de creatie ervan dat Disney de show koos als het enige grote werk, afgezien van zijn zes films, dat van de oude canon naar de nieuwe zou worden overgebracht. Toch is het niet bepaald een gemakkelijke show om naar te kijken. De vroege seizoenen laten visueel hun leeftijd zien, terwijl de middelste seizoenen vol lethargische bogen zijn. De show heeft vaak moeite om een ​​evenwicht te vinden tussen gemoraliseerde, kindvriendelijke afleveringen en grootschalige plots voor alle fans. Daarom maken we het vandaag een beetje makkelijker.

Als je “The Clone Wars” nog niet hebt gezien en niet weet waar je moet beginnen, maak je dan geen zorgen. We zullen vijf van de beste en belangrijkste verhaallijnen bekijken, plus enkele ‘bonusleesverhalen’ voor degenen die extra hiaten willen opvullen.

De eerste verhaallijn die ik aanbeveel komt tegen het einde van het derde seizoen van ‘The Clone Wars’. Lees dit niet als een klap voor de eerdere delen van de show – vooral in seizoen twee zijn er een aantal geweldige dingen – maar bij het kiezen van de absolute essentie moeten we een beetje in de actie komen.

Mortis is in één woord controversieel. Het is tegelijkertijd de meest bizarre verhaallijn in heel ‘The Clone Wars’, de belangrijkste (om redenen die zich blijven openbaren) en de meest seismische in termen van de algemene ‘Star Wars’-overlevering. Als het je op de een of andere manier is gelukt om alle verwijzingen naar de magische planeet Mortis in je “Star Wars”-fandom te vermijden, is hier het overzicht van deze afleveringen: Anakin Skywalker (Matt Lanter), Obi-Wan Kenobi (James Arnold Taylor) en Ahsoka Tano (Ashley Eckstein) reageren op een ontstresssignaal uit de verre ruimte, waardoor ze uiteindelijk naar een vreemde wereld vol Force worden gesleept. Daar ontmoeten ze een familie van schijnbare goden met enorme kosmische krachten die de grote licht-donker-dichotomie van de franchise in de microkosmos spelen.

Destijds was het gemakkelijk om deze afleveringen te lezen als een leuk sprookjesachtig zijverhaal, meer metaforisch dan letterlijk. Maar in de jaren daarna zijn de zogenaamde Dei Mortis keer op keer verschenen, meest recentelijk via verwijzingen in de show ‘Ahsoka’. Terwijl Lucas deze personages zelf creëerde, blijft Filoni ze dichter bij het middelpunt van de franchise brengen. Als je het volledig wilt begrijpen wat er ook zal gebeuren in “Ahsoka” seizoen 2.een snelle weergave van deze drie afleveringen is waarschijnlijk noodzakelijk.

Van alle bogen die ik hier heb opgenomen, is de Umbara-boog degene met de minste implicaties van overlevering of verbindend verhaalweefsel met andere ‘Star Wars’-verhalen. Het is echter ook wat velen het stralende moment van de show zouden noemen, en het is zeker de boog die de titel van de serie zelf het beste belichaamt. Dit zijn klonen en, jongen, ze zijn in oorlog.

Meer dan enige andere groep afleveringen in de show beschrijven deze vier de realiteit van de oorlog voor de clone troopers van de Republiek. De dingen beginnen in ‘Darkness on Umbara’, waar Anakin wordt teruggeroepen van een meedogenloze campagne in de separatistische wereld van Umbara, waardoor de vervangende Jedi-generaal Pong Krell (Dave Fennoy) het bevel over de 501st krijgt. Kapitein Rex (Dee Bradley Baker), een van de hoofdpersonen van “The Clone Wars” die niet aanwezig is in de prequel-trilogie, is hier echter de echte hoofdrolspeler. Naarmate het verhaal zich ontwikkelt, duwen de gewelddadige methoden van Krell Rex en zijn medeklonen naar de rand, waardoor ze in moeilijke confrontaties terechtkomen met wat het werkelijk betekent om soldaat te zijn.

Het hoofdverhaal is hier geweldig, maar het zijn al de rest die de Umbara-boog echt naar zijn positie als favoriet bij fans verheffen. Nergens in ‘The Clone Wars’ is de titulaire oorlog zelf heviger. De animatie toont een donker en verraderlijk slagveld, en de vijand waarmee de klonen worden geconfronteerd – de Umbaran zelf – geeft een veel grijzere molariteit aan het conflict dan de gebruikelijke droidbataljons.

Voor extra leesvoer en een diepere verkenning van het kloonpersonage Fives (Bradley), dat een prominente rol speelt, kun je ‘Rookies’ uit seizoen 1 en ‘ARC Troopers’ uit seizoen 3 bekijken voordat je de duisternis van Umbara induikt.

Vraag een willekeurige ‘Star Wars’-fan die ‘The Clone Wars’ nog niet heeft gezien wat hij ervan weet, en hij zal waarschijnlijk antwoorden: ‘Anakin heeft een padawan, en Darth Maul komt weer tot leven met spinnenpoten.”

Maul’s materiaal in “Clone Wars” krijgt enorm veel aandacht vanwege de populariteit van het personage in de fandom. Het is het enige waar zelfs haters van de prequel-trilogie het over eens kunnen zijn dat die films geweldig waren, en in het grote herstelproject ‘The Clone Wars’ dat werd uitgevoerd op de reputatie van de prequels, werd het terugbrengen van Maul (Sam Witwer) een centrale rode draad.

Hoewel alle Maul- en Maul-aangrenzende afleveringen de moeite waard zijn om te bekijken, komt het echte hoogtepunt van zijn boog in de show tegen het einde van seizoen vijf, wanneer hij probeert een crimineel imperium op te bouwen om te wedijveren met zowel de Jedi als het regime van Palpatine. Deze drie afleveringen – ‘Eminence’, ‘Shades of Reason’ en ‘The Lawless’ – zijn uitzonderlijk, en ik zal hier niet op de verhalende details ingaan, uit angst de wendingen te bederven. Het volstaat te zeggen dat er Mandaloriaanse actie is, ongelooflijk Obi-Wan Kenobi-materiaal en een van de beste (en zelfs meest onderschatte) lichtzwaardgevechten in heel ‘Star Wars’.

Om het meeste uit deze boog te halen, wil je met een paar andere beginnen: de Mandaloriaanse saga van seizoen 2 (afleveringen 212-214), de Nightsisters-boog van seizoen 3 (afleveringen 312-314) en de vorige reeks Maul-afleveringen (421, 422 en 501). Je zou ook ‘Corruption’ en ‘The Academy’ uit seizoen 3 kunnen toevoegen als je echt van de Mandaloriaanse politiek houdt.

De laatste boog van seizoen vijf, die direct na de Shadow Collective-afleveringen wordt uitgezonden, is ‘The Clone Wars’ op zijn best. Als je maar één verhaallijn uit deze lijst wilt kiezen, kies dan deze, vooral als je bedenkt hoe belangrijk het personage van Ahsoka Tano nog steeds is in de voortdurende ‘Star Wars’-saga.

De installatie hier is vrij eenvoudig. Terwijl de oorlog voortduurt, worden Anakin en Ahsoka teruggeroepen naar Coruscant om een ​​bombardement op de Jedi-tempel te onderzoeken. Hun onderzoek onthult de enorme vloedgolf van publieke sentimenten tegen de Jedi, die veel burgers van de Republiek de schuld geven van de oorlog. Terwijl geheimen worden onthuld, wordt de band tussen meester en leerling tot het uiterste gedreven, wat leidt tot enkele van de emotioneel meest resonerende momenten van de hele show en het hoogtepunt van, in veel opzichten, Ahsoka’s boog met Anakin.

Op dit moment kennen de meeste fans de basis van wat hier gebeurt, zelfs als ze de afleveringen niet uit de eerste hand hebben gezien. Maar zelfs als jij dat bent, en je ziet het nut niet in van het bekijken van deze afleveringen omdat je het einde kent, moedig ik je aan om ze toch te bekijken. Visueel is de show zelden uitzonderlijker, en de uitvoeringen van Matt Lanter en Ashley Eckstein demonstreren echt het toppunt van wat “Star Wars” kan zijn in een geanimeerd formaat.

Voor extra leesplezier en een maximale emotionele impact kun je enkele van de vroege verhaallijnen bekijken die zich op Anakin en Ahsoka concentreerden, zoals de Ryloth-reeks van seizoen 1 (afleveringen 119-121), de Citadel-boog van seizoen 3 (afleveringen 318-320), en vooral de Geonosis-verhaallijn van seizoen 2 (afleveringen 205-208).

Als je altijd al meer wilt weten over hoe Order 66 eigenlijk werkt nadat je “Star Wars: Episode III – Revenge of the Sith” voor het eerst hebt gezien, dan is dit de verhaallijn voor jou. Midden in een campagne begint de terugkerende kloon-hoofdrolspeler Fives te vermoeden dat er meer achter de genetische programmering van hem en zijn broers zit dan op het eerste gezicht lijkt. Terwijl hij dieper graaft, ontrafelt een volledige samenzwering die rechtstreeks naar bondskanselier Palpatine zelf leidt.

De eerste verhaallijn en een verbazingwekkende reeks afleveringen van seizoen 6 van “The Clone Wars”, dit is weer een serie die grote diepte en context toevoegt aan de gebeurtenissen uit de prequels. Het maakt de kloonpersonages verder menselijk en bereidt de weg voor hun uiteindelijke verraad, allemaal met het sterkste schrijfwerk en de sterkste animaties in de serie.

Het is echter vermeldenswaard dat deze afleveringen brachten de mechanismen van Order 66 fundamenteel opnieuw met elkaar in verbandhet gaat in een heel andere richting dan hoe commandovoering is uitgelegd in Expanded Universe-materiaal zoals de ‘Republic Commando’-romans van Karen Traviss. Dit was het resultaat van de directe tussenkomst van Lucas, aangezien seizoen 6 kort vóór de overname van Disney werd geproduceerd.

De laatste boog van “Star Wars: The Clone Wars” is ook een van de beste ooit. Hoewel de belangrijkste gebeurtenissen hier van tevoren goed bekend waren dankzij materiaal in “Star Wars Rebels” en andere verwante teksten, zijn het het spektakel en het emotionele crescendo dat dit einde zo grimmig maakt.

Anakin, Obi-Wan en vele andere belangrijke personages uit ‘The Clone Wars’ bereiken hun grote climax in de prequel-trilogie, dus het is passend dat de animatieserie zich richt op de personages die dat niet doen voor de laatste reeks afleveringen. Dit is echt een boog over Ahsoka, Maul en de klonen: alle personages raken verstrikt in de stroom van de oorlog en de machinaties van Palpatine. Naarmate de afleveringen dichterbij komen en beginnen te overlappen met de gebeurtenissen van “Revenge of the Sith” (wat het meesterwerk van Lucas is, ter informatie)ze brengen het ene krachtige moment na het andere naar voren, waardoor de hele tragedie van de oorlog in schril reliëf komt te staan.

Dit is zonder in de show te komen, wat voldoende zou zijn om deze verhaallijn alleen op deze lijst te plaatsen. Er zijn intense gevechten tussen klonen en Mandalorians, het grootste lichtzwaardgevecht van de hele serie, en een slotact die zo explosief en verwoestend is dat het de hele franchise nog beter maakt.