De beste scène uit de première van Knight of the Seven Kingdoms staat niet in het boek

Stop of krijg een klap op je oor. Waarschuwing: dit artikel bevat spoilers voor de première van de serie “Knight of the Seven Kingdoms”.

Wat onderscheidt een getrouwe bewerking van een bewerking die niet voldoet aan het bronmateriaal? Het is een vraag die veel fans al sinds mensenheugenis achtervolgt en vooral… intens bezorgdheid over deze specifieke franchise. Het heeft geen zin om ruzie te maken in alle opzichten voelde het laatste seizoen van “Game of Thrones” uiteindelijk als een teleurstelling voor toeschouwers of problemen die het parcours beïnvloeden ‘House of the Dragon’, een show die zelfs auteur George R.R. Martin publiekelijk aan de kaak stelde. Maar misschien meer dan veel andere fans van de franchise hebben boeklezers een groter doel te bereiken. Bij beide shows zijn hele plots veranderd of helemaal weggegooid, zijn de persoonlijkheden en motivaties van de personages onherkenbaar vervormd, en is een groot deel van de complexiteit en nuance van de originelen verborgen ten gunste van een publieksaangenaam spektakel.

Is er nog iets waar ‘A Knight of the Seven Kingdoms’, de nieuwste serie van HBO, gebaseerd op Martins fantasiewereld, vandaan komt? Gebaseerd op vroege rendementen, misschien niet. De première volgt op de eerste ongeveer 35 pagina’s van het verhaal, getiteld ‘The Hedge Knight’, bijna slag voor slag. Maar om deze serie in totaal zes afleveringen te laten duren (zij het met een looptijd van ongeveer een half uur), wist iedereen dat maker Ira Parker en zijn schrijfteam onvermijdelijk het verhaal van Ser Duncan the Tall (Peter Claffey), zijn schildknaap Egg (Dexter Sol Ansell) en hun tegenslagen tijdens het toernooi op Ashford Meadow zouden moeten uitbreiden.

Het meest opvallende voorbeeld is de eerste ontmoeting van Dunk met ser Lyonel Baratheon (Daniel Ings) – een uitgebreide reeks vol drinken en dansen die op geen enkele manier in het boek voorkomt, maar het hoogtepunt van de première is.

Net zoals we ‘Game of Thrones’-fans hebben voorbereid op deze nieuwe seriehet is veilig om te zeggen dat gewone kijkers waarschijnlijk niet hadden verwacht dat ze hun nieuwe favoriete personage uit een “GoT” -gerelateerde show hier zouden ontmoeten. De opzichtige en verzorgde Ser Lyonel Baratheon verschijnt op gedenkwaardige wijze op het toneel aan het begin van ‘Een Ridder van de Zeven Koninkrijken’. Nadat Dunk de jonge schildknaap Raymun Fossoway (Shaun Thomas) ontmoet, wordt onze dolende ridder meegenomen naar een groots paviljoen waar een enorm feest wordt gehouden, zoals zo’n bescheiden persoon nog nooit in zijn leven heeft gezien. Zijn enorme aanwezigheid en ononderbroken blik trekken al snel de aandacht van de gastheer van de festiviteiten van de avond, en na een ietwat gespannen ontmoeting en een geïmproviseerde dans nemen de twee genoegen met een diepgaand gesprek waar zelfs nooit op werd gezinspeeld in de tekst van George R.R. Martin.

Misschien is dit precies zijn genialiteit. In het verhaal met de titel “The Hedge Knight” kijkt Dunk alleen van ver naar de beroemde “Laughing Storm” terwijl Baratheon formidabel concurreert in de lijsten en een vermakelijk schouwspel van zichzelf maakt om de menigte voor zich te winnen om naar te kijken (wat zijn concurrentie irriteert). Het is nauwelijks een spoiler om te zeggen dat Lyonel de rest van het komende verhaal beïnvloedt, maar op een manier die voor de lezers misschien nogal abrupt overkomt. In een visueel medium als televisie zou diezelfde aanpak niet echt werken, dus is het volkomen logisch dat Ira Parker zou besluiten de gehoornde ridder veel eerder en directer te introduceren.

Maar bovenal is de bizarre dynamiek die zich tussen de twee figuren ontwikkelt, voorbestemd om zelfs de meest doorgewinterde fans te verrassen.

Voor een verhaal dat eenvoudig genoeg lijkt om te vertellen, heeft ‘A Knight of the Seven Kingdoms’ een manier gevonden om iedereen scherp te houden. Op puur scriptniveau dient deze scène meerdere doelen. Thematisch benadrukt de eerste ontmoeting tussen Dunk en Lyonel de enorme klasse- en machtskloof tussen de twee, waarbij een dwalende ridder vermoedelijk overgeleverd zou zijn aan de genade van een nobele edelman vanwege de ‘zonde’ van onuitgenodigd verschijnen in de hoop op een diner. Nadat hij een fout had gemaakt, onderscheidde Lyonel’s verwarde reactie en acceptatie van Dunk hem onmiddellijk van de rest van de adel van Westeros. En zelfs hun langdurige samendansen voegt allerlei charmante (durven we zeggen provocerende?) subtekst toe die Lyonel echt tot leven doet komen.

Maar het is hun daaropvolgende discussie over een drankje dat alles echt samenbrengt. Nadat hij heeft nagedacht over zijn legendarische heldendaden en successen als zeeman, komt het onderwerp terecht op de enorme verschillen tussen hun posities. Het ontnuchterende besef van Dunk dat hij op het punt staat alles te verliezen voor zijn naam als het steekspel tegen hem ingaat, zet Lyonel’s voorrecht alleen maar scherp in de verf, aangezien Lionel eenvoudigweg zijn pantser en paard zou kunnen terugkrijgen als hij zou verliezen. Het comfortabele leven van een edelman uit een beroemd huis staat voor iemand als Dunk het verst van de realiteit. En hoewel Lyonel het duidelijk goed bedoelt, heeft zelfs hij geen antwoord op wat Dunk zou moeten doen. Voor een kleinschalig verhaal als dit kan de inzet voor onze held niet groter zijn. Wat aanpassingen betreft, is dit een zo slim mogelijke toevoeging.

Elke zondag verschijnen er nieuwe afleveringen van “Knight of the Seven Kingdoms” op HBO en HBO Max.